اپل هر سال با عرضه آیفون‌های جدید، بهبودهایی را معرفی می‌کند. گزارش‌های اخیر درباره‌ی آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس اما یک تناقض را فاش کرده است؛ استفاده از حافظه کندتر در مدل‌های گران‌تر، سوالاتی درباره توجیه قیمت بالای آن‌ها ایجاد می‌کند. این کشف برای خریداران حائز اهمیت است.

حافظه‌های TLC و QLC؛ قلب تپنده آیفون ۱۸ پرو

آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس در چهار پیکربندی ۲۵۶، ۵۱۲ گیگابایت، ۱ و ۲ ترابایت عرضه می‌شوند. Homolab در ویدیویی در BiliBili کشف کرده که مدل‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی از حافظه فلش TLC استفاده می‌کنند؛ اما مدل‌های ۱ و ۲ ترابایتی گران‌تر، از حافظه QLC بهره می‌برند که ذاتاً کندتر است. اپل برای جبران این موضوع، یک کش سریع SLC و سپس کش TLC را پیش از حافظه اصلی QLC قرار داده است.

نتایج آزمایش سرعت حافظه آیفون ۱۸ پرو

در آزمایش‌ها، کش SLC ابتدا سرعت نوشتن تا ۳۰۰۰ مگابایت بر ثانیه را ارائه می‌دهد، سپس کش TLC با سرعت ۵۷۸ مگابایت بر ثانیه ادامه می‌دهد. اما حافظه اصلی QLC تنها به سرعت ۷۹٫۴ مگابایت بر ثانیه می‌رسد و گاهی تا ۲۵٫۶ مگابایت بر ثانیه افت دارد (در حالت حافظه خالی).

با پر شدن حافظه (مثلاً ۶۰ درصد)، اندازه کش‌ها کاهش می‌یابد؛ در این شرایط، سرعت کش TLC به ۳۹۶ مگابایت بر ثانیه و سرعت نوشتن در حافظه QLC به تنها ۱٫۱ مگابایت بر ثانیه می‌رسد که افت فاحشی در سرعت نوشتن مداوم است.

تأثیر تفاوت حافظه در آیفون ۱۸ پرو بر کاربری روزمره

در زمینه دسترسی تصادفی نیز آیفون ۱۸ پرو مکس ۱ ترابایتی با حافظه QLC تا ۳۸ درصد در خواندن تصادفی ۴K کندتر از مدل ۵۱۲ گیگابایتی TLC عمل می‌کند؛ هرچند این اختلاف در بار کاری بالا به ۱۲ درصد کاهش می‌یابد.

معمولاً حافظه‌های فلش با ظرفیت بالاتر سریع‌ترند، اما QLC با ذخیره بیت‌های بیشتر و هزینه کمتر، ذاتاً سرعت کمتری دارد. تأثیر واقعی این آزمایش‌های مصنوعی بر تجربه روزمره کاربران آیفون ۱۸ پرو هنوز مشخص نیست. جالب اینجاست که آیفون ۱۷ پرو و پرو مکس حتی در ظرفیت‌های ۱ و ۲ ترابایتی از حافظه TLC استفاده می‌کردند.

آیفون ۱۸ پرو