طبق گزارش فرارو به نقل از مجله تایم، در حال حاضر جنگ ایران به یکی از مسائل بحث‌انگیز در بین جمهوری‌خواهان آمریکا تبدیل گشته و تعداد بیشتری از نامزدها و نمایندگان این حزب در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای خواستار خاتمه هرچه سریع‌تر درگیری هستند. از جمله این جمهوری‌خواهان می‌توان به مایک راجرز از میشیگان، اشلی هینسون از آیووا و جان هستد از اوهایو اشاره کرد که بر ضرورت پایان سریع جنگ تأکید داشته‌اند؛ این مواضع به وضوح در تضاد با سیاست دونالد ترامپ در زمینه ادامه عملیات نظامی است. علاوه بر این، چند نماینده جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان نیز به دموکرات‌ها به‌منظور محدود کردن اختیارات جنگی رئیس‌جمهور پیوسته‌اند.

هزینه‌های زندگی؛ محور اصلی اعتراض جمهوری‌خواهان

یکی از دلایل عمده‌ای که از سوی این سیاستمداران مطرح می‌شود، افزایش هزینه‌های زندگی در ایالات متحده است. در گزارشی که دفتر بودجه کنگره در تاریخ ۱۵ سپتامبر منتشر کرده، آمده است که اخلال در انتقال نفت و گاز از تنگه هرمز و همچنین مشکلات در کشتیرانی در دریای سرخ، منجر به افزایش قیمت انرژی در بازار جهانی شده است. برآوردهای این نهاد نشان می‌دهند که افزایش قیمت انرژی ناشی از جنگ، در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ حدود ۲.۳ واحد درصد به نرخ سالانه‌شده تورم خواهد افزود؛ در حالی که نرخ تورم کلی در آن فصل ۵.۳ درصد برآورد شده است.

این فشار اقتصادی باعث شده تا برخی نامزدهای جمهوری‌خواه جنگ را به‌طور مستقیم با هزینه‌های سوخت و مواد غذایی مرتبط بدانند. اشلی هینسون اظهار داشته است که خانواده‌های آیووا نباید بهای جنگ را در پمپ‌های بنزین یا فروشگاه‌ها بپردازند. مایک راجرز نیز در یک تبلیغ انتخاباتی خود، با اشاره به افزایش قیمت بنزین و مواد غذایی، خواستار پایان فوری جنگ شد. جان هستد نیز پایان جنگ را به کاهش قیمت بنزین مربوط دانسته است.

کاهش حمایت جمهوری‌خواهان از جنگ

نظرسنجی‌های اخیر نشان دهنده کاهش حمایت از جنگ در میان جمهوری‌خواهان نسبت به ماه‌های نخست است. بر اساس نظرسنجی یوگاو که بین ۱۸ تا ۲۱ سپتامبر انجام شده، ۵۳ درصد از جمهوری‌خواهان بر این باورند که آغاز جنگ در گذشته تصمیم درستی بوده است؛ در حالی که این رقم در آوریل به ۶۸ درصد می‌رسید.

نظرسنجی دیگری که برای شبکه سی‌ان‌ان صورت گرفته، همچنین کاهش حمایت جمهوری‌خواهان از جنگ را تأیید کرده است. به‌علاوه، نظرسنجی شرکت رویترز/ایپسوس در سپتامبر رضایت کلی از عملکرد ترامپ را ۳۲ درصد و میزان تأیید عملکرد او در حملات علیه ایران را تنها ۳۴ درصد اعلام کرده است.

مخالفت با «جنگ بی‌پایان»

اختلافات میان جمهوری‌خواهان تنها محدود به هزینه‌های انرژی نمی‌شود. برخی از اعضای حزب نگرانی‌های خود را نسبت به فقدان یک برنامه مشخص برای خاتمه جنگ و خطر گرفتار شدن ایالات متحده در درگیری‌ای طولانی‌مدت ابراز کرده‌اند. زک نان و ماریانِت میلر-میکس، نمایندگان جمهوری‌خواه از آیووا، برای نخستین بار از قطعنامه‌ای حمایت کرده‌اند که اختیارات دونالد ترامپ برای ادامه عملیات نظامی علیه ایران بدون مجوز کنگره را محدود می‌کند. در آخرین رأی‌گیری مجلس نمایندگان درباره اختیارات جنگی نیز هفت جمهوری‌خواه به همراه دموکرات‌ها رأی داده‌اند. این سومین بار است که مجلس نمایندگان اقدام به رأی‌گیری برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ در قبال ایران می‌کند.

این مواضع نمایانگر این است که بخشی از جمهوری‌خواهان علاوه بر ابعاد اقتصادی، به مدت زمان جنگ و نبود چشم‌انداز روشن برای پایان آن نیز توجه دارند. با این حال، بخش قابل توجهی از حزب همچنان از سیاست‌های ترامپ حمایت می‌کند.

جنگ ایران و انتخابات میان‌دوره‌ای

نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، اهمیت سیاسی این اختلافات را به طرز چشمگیری بیشتر کرده است. نامزدهای جمهوری‌خواه در رقابت‌های تنگاتنگ باید درباره موضوعاتی نظیر قیمت بنزین، هزینه مواد غذایی و تورم موضع‌گیری نمایند؛ در شرایطی که جنگ ایران به یکی از عوامل تأثیرگذار بر قیمت انرژی تبدیل شده است. دفتر بودجه کنگره تأکید کرده که اثر اقتصادی جنگ تنها به قیمت نفت محدود نمی‌شود و افزایش هزینه انرژی می‌تواند از طریق حمل‌ونقل و تولید، قیمت مجموعه‌ای از کالاها و خدمات را تحت تأثیر قرار دهد.

بنابراین، جنگ ایران به طور هم‌زمان به یک مسئله مهم در حوزه‌های سیاست خارجی، امنیت و اقتصاد برای جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. ادامه درگیری و افزایش هزینه‌های آن، برخی از اعضای حزب را به سمت اتخاذ مواضع ضد کاخ سفید سوق داده است؛ در حالی که ترامپ همچنان بر ادامه فشار به ایران و امکان دستیابی به توافق تأکید می‌کند. آنچه در ماه‌های آینده حائز اهمیت خواهد بود، وسعت این اختلافات در درون حزب و چگونگی انعکاس آن در نظرات نمایندگان و نامزدهای جمهوری‌خواه خواهد بود؛ به‌ویژه در شرایطی که هزینه‌های انرژی و تداوم جنگ به مسائلی مستقیم و اساسی در زندگی اقتصادی رأی‌دهندگان تبدیل شده است.