چمپیونات، به عنوان معتبرترین رسانه در ازبکستان، مصاحبه‌ای جامع با مهدی محمدنبی، نایب رئیس اول فدراسیون فوتبال و مدیر تیم ملی ایران ترتیب داده است. این گفت‌وگو عمدتاً حول محور چالش‌های پیش‌روی ایران در جام جهانی و همچنین روابط با فدراسیون فوتبال ازبکستان می‌چرخد.

 آقای محمدنبی، به نظر می‌رسد تیم ملی ایران در جام جهانی بیشتر با چالش‌ها و حواشی مخربی شناخته شده است. آیا می‌توانید در مورد این مشکلات ناعادلانه که در جریان جام جهانی رخ داد صحبت کنید؟ به عنوان نماینده AFC، چنین اتفاقی بی‌احترامی بزرگی به تیم ملی ایران محسوب می‌شود. نظر شما درباره ناعادلانه بودن این وضعیت در جام جهانی چیست؟ آیا دولت ایران از حضور تیم ملی در جام جهانی که در آمریکا برگزار شد راضی بود؟

مدیر تیم ملی با این جملات پاسخ خود را آغاز کرد: از آنجا که درباره جام جهانی مباحث زیادی وجود دارد، امیدوارم که تاریخ در آینده به‌طور عادلانه درباره این مسائل قضاوت کند. تیم‌های ایران، ازبکستان، کره جنوبی و ژاپن، همگی نمایندگان قاره آسیا در این رقابت‌ها بودند. اما هر یک از این تیم‌ها با سناریوی متفاوت و منحصر به فردی در این میدان حاضر شدند. به عنوان مثال، ملی‌پوشان ایران در نخستین مراحل قرار بود در محل دیگری، در ایروان کالیفرنیا، اردو بزنند که این مکان به تیم ملی آمریکا اختصاص یافت. در نهایت، ما ناچار به تغییر محل اردو به آریزونا شدیم و تنها دو هفته مانده به آغاز رقابت‌ها، بدون هیچ اطلاع قبلی، قرارمان به شهر تیخوانا در مکزیک منتقل شد.

نبی ادامه داد: خودتان می‌توانید قضاوت کنید. تمامی امور اداری، هماهنگی‌های فنی و مسائل مختلفی که به ذهن شما خطور می‌کند، از جزئیات کوچک گرفته تا نیازهای حضور در مسابقات در استادیوم‌های آمریکا، به گونه‌ای انجام شد که کاملاً خلاف سیستم و قوانین بود. ما به‌طور اجباری بر اساس دستور فیفا در این مسابقات شرکت کردیم. ما تمامی این مشکلات را پذیرفتیم، اما مطمئناً اگر این شرایط نامناسب برای ما ایجاد نمی‌شد، توانایی صعود به مراحل بعدی جام جهانی را داشتیم.

او بیان کرد: چون نتوانستیم در پیشرفت بیشتری داشته باشیم، جام جهانی به ما بدهکار است! ما به جام جهانی بدهکار نیستیم، بلکه آنها به ما بدهکارند، چون دقیقاً آنها بودند که مانع از صعود ما به مراحل بعدی شدند. مقصران اصلی این وضعیت فیفا و کشور میزبان، یعنی آمریکا بودند. شما بهتر از من می‌دانید محدودیت‌ها چگونه بودند؛ تأخیر در صدور ویزاها، تأخیر در پروازها. تیم بلافاصله پس از بازی مجدداً به مکزیک برمی‌گشت و با مسائل مختلف از قبیل تشریفات گمرکی و بازرسی‌ها دست و پنجه نرم می‌کرد. ما مجبور شدیم چندین بار به قسمت کنترل گذرنامه مراجعه کنیم. تمامی این مسائل مشکلات جدی برای ما ایجاد کرد. بنابراین، آنها به ما بدهکارند؛ مسئولان و نهادهای مهم جام جهانی به ما بدهکارند و باید با وجدان خودشان مواجه شوند.

نبی به بی‌عدالتی‌ها اشاره کرد و افزود: زمان حال اجازه نمی‌دهد که همه این مسائل را به تفصیل بگویم، اما ما این موضوعات را به‌طور رسمی در فدراسیون فوتبال ایران ثبت کرده‌ایم. چنین اختلافاتی، بی‌عدالتی و محدودیت‌هایی وجود داشت که واقعا زشت بود. در نهایت، فوتبال و ورزش باید برای از بین بردن محدودیت‌ها، ایجاد خوشحالی در جوامع و حفظ سلامت ورزشکاران وجود داشته باشد. متأسفانه در این جام جهانی برای ما چنین موردی اتفاق نیفتاد. روحیه بازیکنان ما تحت تأثیر این بی‌عدالتی‌ها، که هیچ راهی برای تغییر نداشتند، آسیب دید و لطمه خورد.

 ازبکستان و ایران در سال‌های اخیر بارها رو در روی یکدیگر قرار گرفته‌اند. در میدان، این دو تیم رقبای جدی و سنتی هستند، اما چه ارتباطاتی میان دو فدراسیون فوتبال این دو کشور وجود دارد؟ آیا می‌توانید در مورد روابط خارج از میدان توضیح دهید؟

مدیر تیم ملی در پاسخ به این سوال گفت: روابط ما با فدراسیون فوتبال ازبکستان بسیار خوب و مثبت است. اتفاقاً امروز در جلسه کمیته سازماندهی، پیشنهادی به نمایندگان فدراسیون ازبکستان ارائه کردم و گفتم که برگزاری مسابقات CAFA می‌تواند فرصتی مناسب برای تقویت دوستی و همکاری باشد.

بیشتر بخوانید: نهمین باخت قلعه‌نوییِ نباز در جام جهانی با تیم ملی!