آنتونی گوردون با بیان اینکه از تعویض در نیمه‌نهایی جام جهانی مقابل آرژانتین شگفت‌زده شده، خاطرنشان کرد که هرگز نمی‌تواند احساس ناخوشایند ناشی از این شکست را فراموش کند.

گوردون در دقیقه ۵۵ بازی در آتلانتا موفق به زد گل شد و انگلیس را به یک قدمی نخستین فینال جام جهانی‌اش از سال ۱۹۶۶ نزدیک کرد، اما تنها ۱۱ دقیقه بعد به‌دلایل نامشخصی از میدان خارج شد؛ تعویضی که بسیاری معتقدند تأثیر بزرگی بر روند بازی داشت.

توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، گوردون را از بازی خارج کرد و به جای او، ازری کونسا را به زمین فرستاد. پس از این تعویض، انگلیس تقریباً نتوانست از ناحیه خود خارج شود و آرژانتین با دو گل دیرهنگام راهی فینال شد. گوردون درباره این تعویض چنین گفت: «اگر بخواهم به‌طور کامل صادق باشم، بله، شگفت‌زده شدم. چون تازه گل زده بودم. من از آن نوع بازیکنانی هستم که قبلاً هم اشاره کرده‌ام، وقتی به شدت پرانرژی بازی می‌کنم واقعاً عالی هستم. بعد از گل زدن، معمولاً به مرحله‌ای از اعتمادبه‌نفس می‌رسم که به خودم می‌گویم دست‌نیافتنی هستم. در آن لحظه مخصوصاً حس خوبی داشتم و احساس می‌کردم روی ابرها شناورم.»

وقتی از گوردون پرسیدند که آیا می‌تواند با احساس شکست کنار بیاید، او پاسخ داد: «نه، فکر نمی‌کنم هرگز بتوانم. اگر واقعاً صادق باشم، فقدان چیزی باارزش در زندگی، چه یک فرد باشد، چه یک رقابت یا هر چیز که واقعاً به دست آوردن آن را سخت تلاش کرده‌اید، شما را دگرگون می‌کند. این یک زخم را به جا می‌گذارد، اما این زخم ممکن است همیشه منفی نباشد. می‌توانیم به خاطر آن تجربیات به فرد بهتری تبدیل شویم و چیزهای متنوع‌تری از دنیا و حتی از خود بیاموزیم.»

بخش قابل‌توجهی از تحلیل‌های بعد از این شکست بر ناتوانی انگلیس در نگه داشتن توپ و کنترل جریان بازی متمرکز بود؛ نکته‌ای که توخل نیز به آن اشاره کرده و گفته بود که شاید حفظ توپ و کنترل بازی در «DNA» فوتبال انگلیس نباشد.

گوردون که شروع درخشانی در فوتبال اسپانیا داشته، با این نکته هم‌نظر است و اذعان می‌کند که بازیکنان انگلیسی در زمینه کنترل توپ و ساخت بازی از همتایان اسپانیایی خود عقب‌تر هستند؛ تیمی که قرار است روز شنبه در افتتاحیه لیگ ملت‌ها در ومبلی با انگلیس رو به‌رو شود.

او در تحلیل مقایسه فوتبال انگلیس و اسپانیا گفت: «این مسئله تنها به یک تورنمنت یا یک مسابقه خاص برنمی‌گردد. انگلستان به عنوان یک کشور نمی‌تواند قدرتی که اسپانیا در کنترل بازی دارد را داشته باشد. ما بازی را به‌گونه‌ای که اسپانیایی‌ها می‌کنند، کنترل نمی‌کنیم. این واقعاً بخشی از ذات فوتبال ما نیست. مطمئن نیستم که آیا واقعاً می‌توان چنین موردی را آموزش داد. زیرا اکنون که در اسپانیا بازی می‌کنم، از تجربه‌ام در مورد شیوه حفظ توپ آنها صحبت می‌کنم. روش آنها واقعاً با هرآنچه که من در فوتبال انگلیس تجربه کرده‌ام متفاوت است. این محدودیت در فرآیند فوتبال انگلیس وجود دارد و شاید تنها پس از بازی کردن در اسپانیا متوجه شدم. به دلیل اینکه فکر می‌کنم بازیکنان انگلیسی و اسپانیایی تقریباً مشابه آموزش می‌بینند. ما خوب می‌دانیم چگونه توپ را در اختیار بگیریم. اما چالش، تصمیم‌گیری‌های بازیکنان اسپانیایی است؛ چیزی که برای آنها کاملا طبیعی به نظر می‌رسد. گاهی به انتخاب‌هایی که آنان در حین مالکیت توپ انجام می‌دهند نگاه می‌کنم و در ذهنم متعجب می‌شوم: «چطور واقعا این موقعیت را دیدی؟» آن‌ها به شکل متفاوتی فکر می‌کنند. نمی‌دانم دقیقاً چه چیزی است؛ ممکن است چیزی باشد که هیچ‌وقت نتوانیم به‌طور دقیق نامش را بگذاریم، اما قطعاً تفاوت‌هایی وجود دارد. بنابراین مطمئن نیستم که هرگز بتوانیم دقیقاً به همان سطح برسیم، اما یقیناً می‌توانیم بهبود پیدا کنیم. یا شاید باید رویکرد دیگری را در پیش بگیریم و تمام توجه‌مان را به نقاط قوت خود معطوف کنیم؛ به معنای فوتبال فیزیکی، مستقیم و بازی در ضدحمله.»

بیشتر بخوانید: افشاگری جنجالی ستاره سابق لیگ برتر درباره ریشه یهودی‌اش؛ به آشویتس رفتم و متاثر شدم/ مستند وین رونی؛ از دعاهای شبانه تا جراحی بینی +تصاویر