جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی ایران در حالی به پایان رسید که این بار، برای نخستین بار ۴۸ تیم در آن شرکت داشتند، اما حتی در این قالب گسترده نیز نتوانستیم از مرحله گروهی عبور کنیم!

عدم صعود تیم ملی ایران، به هر معیاری که نگاه کنیم، یک شکست به شمار می‌رود، اما امیر قلعه نویی نه تنها با این واقعیت کنار نیامد، بلکه همراه با دستیاران همواره توجیه‌گر خود، با اشاره به قدرت رقبای تیم ملی، به منتقدان پاسخ می‌داد و نباختن ایران در گروهی که شامل مصر و نیوزلند بود را به عنوان موفقیتی بزرگ تلقی می‌کرد! کادر فنی تیم ملی به گونه‌ای به این گروه اشاره می‌کردند که گویی منتقدان از دنیای دیگری آمده و فراموش کرده‌اند که ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ با حضور ۳۲ تیم و در گروه مرگ با پرتغال، اسپانیا و مراکش ۴ امتیاز کسب کرده و الگوی واقعی یک حذف با عزت را برای فوتبال جهانی رقم زد.

در تیرماه امسال، انتقادات گسترده‌ای نسبت به توقف تیم ملی مقابل نیوزلند مطرح شد، اما قلعه نویی و همراهانش نه تنها این نتیجه را یک امتیاز تلخ برای فوتبال ایران نمی‌دانستند، بلکه بر این باور بودند که حریف قاره اقیانوسیه توان زیادی دارد!

امید می‌رود که کادر فنی تیم ملی و به ویژه سرمربی، اگر از شکست در برابر ازبکستان و ادامه ناکامی‌ها مقابل این تیم عبور کرده‌اند، نگاهی هم به نتایج دیگر مسابقات اخیر بیندازند و به این نکته توجه کنند که همین نیوزیلند که آنها به قدرتش می‌بالیدند، نتوانسته فلسطین را شکست دهد! تیمی که نه تنها در عرصه بین‌المللی فوتبال جایگاهی ندارد، بلکه در فوتبال آسیا نیز به عنوان یک رقیب درجه سوم شناخته می‌شود، اما با وجود این زعفرانی، به نتیجه مساوی ۲-۲ برابر نیوزیلند دست یافت. همچنین یادآوری می‌کنم که نیوزیلند در جام جهانی دو بار از ما پیش افتاد و برای جلوگیری از باخت مقابل همین تیم قدرتمند از نگاه آقایان، تلاش‌های زیادی انجام دادیم.

شاید هم در نهایت ما همه در اشتباهیم و ماست، واقعاً سیاه است!!

بیشتر بخوانید: پیشرفت ازبکستان در رنکینگ فیفا با شکست ایران