براساس گزارش "ورزش سه"، باشگاه رم تمایل داشت تا پیراهن شماره ۱۰ افسانه‌ای خود را به پائولو دیبالا واگذار کند، اما توتی به‌طور غیرمستقیم مانع این رویداد شد. این قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ در کتاب خود فاش کرده است که مدیریت رم به‌طور غیررسمی با او در ارتباط بوده تا نظرش را در خصوص این تصمیم جلب کند. مالکان آمریکایی این باشگاه مایل بودند توتی شخصاً پیراهن نمادین شماره ۱۰ را در مراسم بزرگ معارفه دیبالا که در کولوسئو کوادراتو برگزار می‌شد، به این بازیکن جدید اهدا کند.

با این وجود، توتی ابراز شگفتی کرد و واکنشی غیرمنتظره نسبت به این پیشنهاد نشان داد. او گفت: «همه شما دیوانه شده‌اید؟» واکنش کاپیتان پیشین رم ناشی از حسادت نبود، بلکه او نمی‌خواست بار مسئولیت تصمیمی را که در آن دخالت نداشت به دوش بکشد. او به مدیران باشگاه اعلام کرد که می‌توانند به راحتی این شماره پیراهن را به دیبالا اعطا کنند: «اگر شهامتش را دارید، خودتان آن را به او بدهید.»

توتی درباره دیبالا نیز نظرات مثبتی ابراز داشت: «من هیچ مشکلی با این بازیکن ندارم. برعکس، او را واقعاً تحسین می‌کنم، حتی به عنوان یک انسان. او فرد فوق‌العاده‌ای است. با این حال، پاسخ من این بود: اگر می‌خواهید این کار را انجام دهید، پس خودتان آن را انجام دهید، بدون این که من در این موضوع دخالت داشته باشم.»

پس از پیوستن دیبالا از یوونتوس تورین به پایتخت ایتالیا، جایی که پیش از این هم پیراهن شماره ۱۰ را بر تن کرده بود، در نهایت او شماره ۲۱ را برگزیید. در ابتدا، این شماره نیز در دوران حضورش در تورین به تن کرده بود. توتی در توضیحات خود بیان داشت: «نمی‌خواستم که مسئولیت انتخاب یک شماره متفاوت و تصمیمی که هیچ ارتباطی با من نداشت به گردن من بیفتد. پیراهن شماره ۱۰ در رم از اهمیت بالایی برخوردار است و به‌طور طبیعی مقایسه‌هایی با من را به همراه خواهد داشت.»

توتی همچنین تصریح کرد که در مقیاسی وسیع‌تر نمی‌خواهد شماره قدیمی‌اش بدون استفاده باقی بماند: «می‌خواهم به‌روشنی بیان کنم که هیچ‌گاه پیراهن شماره ۱۰ رم را بازنشسته نخواهم کرد. این اقدام به نوعی محروم کردن کودکان از یک رؤیای بزرگ خواهد بود. من هر روز امیدوارم که یک توتی جدید به ظهور برسد. کسی که در رم متولد شود، در رم بزرگ شود و تمام زندگی‌اش را به رم اختصاص دهد.»

همچنین، او در ارتباط با واگذاری این پیراهن به بازیکنان خارجی احتیاط کرد: «اینکه بخواهیم این پیراهن را به کسی بسپاریم که از دوردست می‌آید و تنها برای مدتی در اینجا می‌ماند، یک مسئله کاملاً متفاوت است. این پیراهن نمادی بسیار با اهمیت و معنادار است و باید تنها به کسی سپرده شود که توانایی گسترش کارنامه‌اش در رم را به مدت ۱۵ یا ۲۰ سال داشته باشد.»