براساس گزارشی از خبرآنلاین، این نوع اظهارات و توجیهات ضعیف در شرایطی ابراز می‌شوند که در صورت پذیرفتن چنین منطقی، بی‌تردید باید این پرسش مطرح شود:
چنانچه نشستن بر این صندلی‌ها تا این حد «مقدس» محسوب می‌شود و حفظ آن در هر وضعیتی به منزله «برقرار ماندن در سنگر» است، دیپلمات‌های جمهوری اسلامی بنا بر کدام منطق، در زمان سخنرانی نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، سالن مجمع عمومی را ترک می‌کنند؟ آیا در آن شرایط نیز باید به فکر حفظ صندلی‌ها بود یا خروج از جلسه به عنوان علامتی از اعتراض، تحقیر دشمن و رد مشروعیت طرف مقابل تلقی می‌شود؟
ترک جلسه در عرصه بین‌المللی یک ابزار روشن و پذیرفته شده برای ابراز اعتراض رسمی و بی‌اعتنایی به اظهارات ناپسند طرف مقابل به شمار می‌آید. نشستن و گوش دادن به موضع‌گیری‌های خصمانه و توهین‌آمیز علیه منافع و ملت ایران، نه تنها نشانه‌ای از «متانت و انجام وظیفه» نیست بلکه به وضوح نمایانگر انفعال و رکود شدید است.
سازمان دیپلماسی به جای آنکه با بازی کردن با کلمات، به طرز بت‌سازی از «صندلی» و انتقاد از منتقدان و رسانه‌ها با برچسب «غیرمنصف» بپردازد، باید به شجاعت پذیرش خطای خود مبادرت ورزد. مردم دیگر به چنین استدلال‌های بی‌پایه‌ای گوش نمی‌دهند؛ بهترین اقدام، عذرخواهی رسمی از جامعه بابت این انفعال مشهود و اصلاح این نوع رفتارهای حقارت‌آمیز است.
17302