طبق گزارش ایسنا، با آغاز تهاجم نظامی آمریکا به ایران، کاخ سفید به بازارها و مصرف‌کنندگان اعلام کرد این عملیات فقط به‌طور موقت خواهد بود. اما پس از گذشت هفت ماه، آثار اقتصادی این حمله به بازار کار ایالات متحده نیز نفوذ کرده است به‌طوری‌که کارکنان به‌دقت قیمت نفت را در ارزیابی‌های شغلی خود مدنظر قرار می‌دهند.

به نقل از یافته‌های یک تحقیق جدید از پلتفرم استخدام «مانستر» (Monster)، ۶۵ درصد از افرادی که به دنبال تغییر شغل هستند، به دلیل افزایش هزینه‌های بنزین تغییراتی در اولویت‌های شغلی خود ایجاد کرده‌اند. همچنین ۲۳ درصد از آنها به دنبال مشاغلی نزدیک‌تر به محل سکونت خود هستند و ۱۷ درصد به خاطر جبران هزینه‌های حمل‌ونقل، توجه بیشتری به میزان دستمزد دارند.

در این نظرسنجی، ۲۰ درصد از افراد عنوان کردند که مشاغل کاملاً دورکار را در الویت قرار داده‌اند، در حالی که پنج درصد برای مشاغل حضوری تمام‌وقت درخواست داده‌اند.

این پژوهش در شرایطی انجام شده است که میانگین قیمت بنزین در ایالات متحده به ۴.۵۰ دلار برای هر گالن نزدیک می‌شود. در زمان نگارش این متن، میانگین قیمت ملی بنزین با درجه متوسط کمی بیش از پنج دلار و قیمت دیزل نیز بیش از ۶.۵۰ دلار می‌باشد. یک ماه پیش، قیمت هر گالن بنزین عادی در آمریکا تقریباً ۴.۱۰ دلار بود، در حالی که این قیمت یک سال پیش ۳.۱۵ دلار بود و قیمت نفت خام از آغاز سال ۲۰۲۶ به‌طور پیوسته افزایش یافته است.

اگر قیمت بنزین به همین شکل بالا بماند، کارفرمایانی که در تلاش برای جذب نیرو هستند ممکن است ناگزیر شوند تا راهکارهای نوآورانه‌ای برای ترغیب متقاضیان به پذیرش مسافت‌های طولانی‌تر بیندیشند.

زمانی که از کارکنان پرسیده شد که برای پذیرش ۲۰ دقیقه رفت‌وآمد بیشتر چه نیازهایی دارند، ۳۲ درصد از شاغلان آمریکایی اعلام کردند به دست‌کم ۲۰ درصد افزایش حقوق احتیاج دارند. ده درصد دیگر گفتند که با داشتن ۱۰ درصد افزایش حقوق، به این رفت‌وآمد راضی خواهند بود؛ در حالی که ۱۱ درصد بیان کردند که یک برنامه کاری با انعطاف‌پذیری بیشتر، به‌ویژه برنامه ترکیبی، می‌تواند آنان را به این حرکت ترغیب کند.

۹ درصد نیز گفتند که در صورت جبران هزینه‌های بنزین، حاضر به قبول این مسافت خواهند بود؛ اما ۳۰ درصد اعلام کردند که نه مسائل مالی و نه انعطاف‌پذیری شغلی نمی‌تواند آنها را به پذیرش رفت‌وآمدی طولانی‌تر از شغل کنونی‌شان ترغیب کند.

براساس اظهارات بیش از ۱۰۰۰ شرکت‌کننده در این نظرسنجی، زمان رفت‌وآمد به عاملی کلیدی در مسیر شغلی تبدیل شده است. قریب به نیمی از کارگران (۴۹ درصد) اذعان کردند که هزینه‌ها و طول مسیر رفت‌وآمد باعث شده است از پذیرفتن یک فرصت شغلی صرف‌نظر کنند. همچنین ۷۵ درصد گفتند که افزایش هزینه زندگی باعث شده است که برایشان اهمیت بیشتری به تعادل میان کار و زندگی بدهند.

در سال‌های آتی، بین کارفرمایانی که به دنبال حضور کارمندان در محل کار هستند و نسل‌های جوان‌تری که بر تعادل کار و زندگی تأکید دارند، نوعی توازن برقرار خواهد شد.

مارک دیکسون، مدیرعامل شرکت «آی‌دی‌بی‌ال‌جی» (IWG)، بزرگ‌ترین ارائه‌دهنده فضاهای کاری در دنیا، بر این باور است که در طی ۱۵ سال آینده ممکن است رفت‌وآمد به سمت کاهش برود. او بیان کرد: در آینده، شما به فرزندانتان توضیح خواهید داد که زمانی مجبور بودید برای رفتن به محل کار مسافت‌های طولانی را طی کنید. آنها فکر خواهند کرد که این یک چیز غیرعادی بوده که مدیران از کارمندان خود می‌خواستند تا ۱۰۰ مایل سفر کنند تا به یک میز بنشینند و از رایانه استفاده کنند.

طبق گزارشی از فورچون، در حال حاضر ظاهراً نوعی توازن به‌وجود آمده است. بر اساس داده‌های به‌دست‌آمده از شرکت امنیتی «کستل سیستمز» (Kastle Systems) که میزان حضور کارکنان در دفاتر را در ۱۰ شهر بزرگ آمریکا مانند نیویورک، واشنگتن، لس‌آنجلس و آستین زیر نظر دارد، میزان حضور کارکنان در دفاتر به ۵۳ درصد رسیده که به نوعی به وضعیت جدید عادی تبدیل شده است.

انتهای پیام