حذف تیم امید از مرحله گروهی بازیهای آسیایی و بحران بزرگی که برای این تیم شکل گرفت، سبب شد تا انتقادات گستردهای متوجه حسین عبدی شود؛ انتقاداتی که بخش زیادی از آنها کاملاً مستند و منطقی بودند و عملکرد سرمربی این تیم را زیر سوال بردند. در نهایت عبدی تصمیم به استعفا گرفت، استعفایش مورد قبول واقع شد و حتی بابت این فقدان از مردم و فوتبال ایران عذرخواهی کرد.
حداقل میتوانیم بابت این پیشامد مثبت باشیم؛ چرا که یک مربی پس از تجربه یک شکست بزرگ، نه تنها مسئولیت آن را پذیرفت، بلکه عذرخواهی کرد و کنارهگیری کرد. در شرایطی که به نظر میرسد ناکامی در فوتبال ایران تبدیل به یک رویه عادی شده، نادر است که کسی مسئولیتپذیری را از خود نشان دهد.
ما در جام جهانی ۴۸ تیمی نیز ناکام ماندیم؛ شرمآوری که با انتقادات فراوانی در خصوص ترس و احتیاط تیم و عملکرد کادرفنی همراه بود. البته که کادرفنی در این شکست نیز نقشی ایفا کرده است، اما مشکل اصلی این بود که هیچکس مسئولیت این ناکامی را بر عهده نگرفت و منتقدان با اتهامات سنگینی همچون «وطنفروشی» و «دشمنی با تیم ملی» مواجه شدند. به جای بررسی انتقادها، منتقدان مورد حمله قرار گرفتند.
در حال حاضر، همان افراد هنوز در سمتهای خود باقی ماندهاند و به نظر میرسد منتظر دریافت پاداش بابت ناکامیهای بعدی، از جمله نتایج نامطلوب در جام ملتهای آسیا هستند. به نظر میرسد در فوتبال ایران برای شکست نیز میتوان پاداشی دریافت کرد، به شرطی که فقط در جایگاه خود باقی بمانی!
در این بین، باید بار دیگر شکرگذار باشیم که حسین عبدی حداقل مانند امیر قلعهنویی با منتقدانش برخورد نکرد. عبدی نه منتقدان را متهم به وطنفروشی کرد، و نه آنها را دشمن تیم امید خواند؛ او استعفا داد، عذرخواهی نمود و با این رفتار موجب خوشنودی بسیاری گردید.
اما قلعهنویی و همراهانش همچنان پایدار و محکم در پستهای خود باقی ماندهاند؛ به طوری که به نظر میرسد نه تنها ناکامی در جام جهانی فراموش شده، بلکه انتقادات نیز به سادگی نادیده گرفته شدهاند و هیچکس بابت نتایج نامطلوب قرار نیست جوابگو باشد. این افراد همچنان با امید به دستیابی به قلههای تازهای ایستادهاند؛ قلههایی که به نظر میرسد نه با کسب جام و افتخارات، بلکه با حفظ سمت و دریافت پاداش ناکامیها فتح خواهند شد.
بیشتر بخوانید: همه با تمدید قرارداد قلعهنویی مخالف بودند، به یکباره روز آخر موافق شدند!
نظرات کاربران