کسانی که با خبرورزشی و رویکرد آن طی سه دهه گذشته آشنا هستند، به خوبی میدانند که هیچگاه هدف نویسندگان این نشریه تحقیر، تضعیف یا حتی سرنگون کردن فردی نبوده و نیست. هر زمان که مطلبی منتشر شده، تلاش شده تا به صورت کارشناسانه یا به بیان احساسات اکثریت مردم و علاقهمندان به فوتبال باشد. اگر در اینجا نیز از نیاز به تغییر کادرفنی تیم ملی قبل از برگزاری جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ صحبت میشود، این مطلب ناشی از ناامیدی نسبت به احتمال موفقیت و دستیابی به نتیجه مطلوب از سوی این تیم ملی است.
تیمی که به طور کامل مشابه سالهای گذشته، به ویژه تیم مربوط به جام جهانی ۲۰۲۶ است و حتی در ضعیفترین گروه نیز نتوانست موفقیتی کسب کند. در جام جهانی اخیر، با وجود ایجاد وعده صعود از گروه در زمان قرعهکشی، نه تنها موفق به صعود نشدیم، بلکه حتی به عنوان تیم سوم هم نتوانستیم این کار را انجام دهیم.
اکنون که ایدههای امیر قلعه نویی به عنوان سرمربی تیم ملی نتوانسته نتیجه مطلوبی به همراه داشته باشد، چرا باید انتظار داشته باشیم که در آینده موفق عمل کند؟ بهترین دلیل، سخنان خودش بوده که افتخار تیمش را در عدم شکست در جام جهانی میداند و مدعی است تنها به خاطر بدشانسی از گروه خود خارج نشده است، در حالی که این نظر با تحلیل بسیاری از کارشناسان در تضاد است!
چرخش تیم بر روی همان الگو قدیمی و ممانعت از تغییر نسل، در حالی که انتقادات سازنده و دلسوزانه توسط وی به عنوان دشمنی تعبیر میشود، نشان میدهد که امیدی به موفقیت در جام ملت های آسیا نمیتوان داشت. بیش از یک دهه از آخرین موفقیت امیر قلعه نویی میگذرد و او همچنان به تغییرات بیتوجه است. بنابراین، چرا نتایج او بایستی دچار تحول شوند؟
حالا این سوال باقی میماند: آیا امیر قلعه نویی ترجیح میدهد به طور محترمانه استعفا دهد و برود یا با افتضاح اخراج شود؟ در گذشته، هرگاه که او از موقعیتی کنار گذاشته شده، هرگز اعتراف نکرده که ضعیف عمل کرده و هنوز هم احساس میکند که همه حق او را پایمال کردهاند! چرا باید این بار اوضاع متفاوت باشد؟
محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد
شما عزیزان همراه با خبرورزشی نیز میتوانید برای برقراری ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، بر روی این لینک کلیک فرمایید.
نظرات کاربران