بر اساس گزارش ایلنا، در حالی که تنش‌ها بین ایران و آمریکا به دلیل تردد کشتی‌ها و خطر مین‌گذاری در آب‌های تنگه هرمز افزایش یافته است، سپاه پاسداران از ضبط یک زیردریایی بدون سرنشین آمریکایی به نام «ریموس ۶۰۰» خبر داد. این سامانه زیرسطحی با هدف انجام مأموریت‌های شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات و مقابله با مین‌های دریایی طراحی شده است.

سپاه پاسداران با انتشار ویدئویی اعلام کرده که این شناور بدون سرنشین را از طریق توانمندی‌های اطلاعاتی و فناوری‌های جنگ الکترونیک به دست آورده و در حال حاضر کارشناسان ایرانی در حال تحلیل و استخراج داده‌های موجود در این سامانه هستند.

زیردریایی ریموس ۶۰۰، یک شناور بدون سرنشین است که به صورت از راه دور کنترل می‌شود و دارای طول تقریبی میان ۳ تا ۴ متر است. این دستگاه قادر است تا عمق ۶۰۰ متری زیر سطح آب به فعالیت بپردازد و برای انجام مأموریت‌ها در فاصله‌های کم از شناور مادر طراحی شده تا خطراتی نظیر مین، انفجار و شلیک به خدمه و شناور اصلی متوجه نباشد.

این زیردریایی به تکنولوژی موقعیت‌یابی و هدایت ماهواره‌ای GPS مجهز است و می‌تواند تا ۷۰ ساعت به طور پیوسته فعالیت کند. وظیفه اصلی آن شناسایی مین‌های دریایی، تعیین موقعیت، طبقه‌بندی و تصویربرداری از آنها و انتقال اطلاعات دقیق به مرکز کنترل است؛ فعالیتی که از اهمیت بالایی در راستای عملیات مین‌روبی و جمع‌آوری اطلاعات درباره تحرکات ایران در تنگه هرمز برخوردار است.

سپاه پاسداران پیش‌تر نیز از ضبط یک سامانه زیر سطحی بدون سرنشین دیگر خبر داده بود. در تاریخ ۸ سپتامبر، ایران اعلام کرد که موفق به دسترسی به یک سامانه «دایو ال‌دی» شده است؛ سامانه‌ای بزرگ‌تر و پیچیده‌تر که برای مأموریت‌های اطلاعاتی زیرآبی و مقابله با مین‌های دریایی طراحی گردیده است.

در مقایسه با ریموس ۶۰۰، دایو ال‌دی از برد و عمق عملیاتی بسیار بیشتری برخوردار است و می‌تواند تا عمق ۶ هزار متری فعالیت کند؛ یعنی حدود ۱۰ برابر عمق عملیاتی ریموس ۶۰۰. این سامانه همچنین توانایی فعالیت مداوم تا ۱۰ روز را دارد و امکان تغییر نوع محموله و تجهیزات مأموریتی آن نیز فراهم است.

اهمیت این قبیل سامانه‌ها در شرایط کنونی تنگه هرمز فراتر از مأموریت‌های مین‌روبی است؛ زیرا شناورهای زیرسطحی بدون سرنشین می‌توانند بدون به خطر انداختن امنیت خدمه، اطلاعاتی درباره وضعیت بستر دریا، مسیرهای کشتیرانی و تحرکات دریایی جمع‌آوری نمایند.

توقیف این سیستم‌ها در شرایطی صورت گرفته که تهران و واشنگتن بر سر شیوه تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به تقابلی امنیتی و اطلاعاتی پرداخته‌اند. ایران بر ضرورت تردد شناورها از «مسیر شمالی یا آبی» در نزدیکی سواحل خود تأکید دارد و می‌گوید که مسیرهای بین‌المللی و همچنین راه‌های میانی و جنوبی در مجاورت سواحل عمان به دلیل خطر مین‌گذاری قابل استفاده نیستند.

از طرف دیگر، دولت آمریکا به توانایی‌های نظامی خود برای اسکورت کشتی‌ها و تضمین خروج نفت از خلیج فارس تأکید می‌کند.

از این دیدگاه، ریموس ۶۰۰ تنها یک شناور بدون سرنشین برای شناسایی مین‌ها نیست؛ بلکه در زمینه رویارویی دریایی تهران و واشنگتن، جزئی از شبکه جمع‌آوری اطلاعات زیرسطحی ایالات متحده آمریکا به شمار می‌رود و دست یافتن به آن می‌تواند از لحاظ شناسایی قابلیت‌های فنی و داده‌های موجود در سامانه برای ایران از اهمیت اطلاعاتی بالایی برخوردار باشد.