به نقل از ایسنا، دولت پیشین ترامپ، ایجاد یک نظم جدید در صنعت نفت ونزوئلا را نشانهای از یک فرصت بزرگ برای بازسازی این بخش در کشوری میداند که دارای بزرگترین ذخایر نفتی خام در سطح جهانی است.
حضور آمریکا در عرصه نفت ونزوئلا به حذف شرکتهای روسی و چینی از امتیازاتی بینجامید که قبلاً به آنها اختصاص یافته بود؛ این اقدامات همچنین موجب شکلگیری توافقات جدید نفتی با شرکتهای بزرگ، ارائهدهندگان کلیدی خدمات میادین نفتی و دستگاههای تازهوارد و نسبتاً ناشناخته گشت. استراتژی اساسی تمامی این اقدامات، افزایش تولید نفت در ونزوئلا و صادرات بخش عمدهای از آن به ایالات متحده است.
از جمله این توافقات، توافق با شرکت خصوصی نفتی «نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز» (NABEP) است که از سوی کاخ سفید به عنوان «بزرگترین قرارداد نفتی دنیا» شناخته شده است.
این قرارداد میتواند شامل ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری برای ایجاد زیرساختهای جدید نفتی باشد و این توافق در پی اعلام امتیاز بهرهبرداری ۱۰۰ ساله از ۱۷ میدان نفتی با ذخایر اثباتشده بالغ بر ۶۵ میلیارد بشکه از سوی مقامات موقت جدید ونزوئلا به NABEP به امضا رسید.
شرکت NABEP که تحت مدیریت «الخاندرو بتانکورت»، تاجر ونزوئلاییتبار، اداره میشود، مطرح کرده است که هدفش سرعت بخشیدن به گسترش فعالیتهایش در دریاچه ماراکایبو و منطقه نفتی «اورینوکو بِلت» است و قصد دارد تولید را به بیش از یک میلیون بشکه در روز افزایش دهد.
شرکت اطلاعاتی «ریستاد انرژی» در این خصوص اظهار داشت: «عدد ۱۰۰ میلیارد دلاری NABEP به نیاز به تأمین مالی در افق بلندمدت اشاره دارد، نه تنها به سرمایهگذاریهای فوری و همچنین این شرکت هنوز جزئیات ساختار تأمین مالی خود را افشا نکرده است. این شرکت متذکر شد: «ریستاد انرژی» ترجیح میدهد سرمایهگذاریهای مرتبط با اپراتورهای با سابقه و منابع مشخص را به اهداف بلندپروازانهای که به تأمین مالی کلان خارجی نیاز دارند، اولویت دهد.
در حال حاضر، میزان تولید نفت ونزوئلا تقریباً ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز است. پیشبینی میشود که این آمار تا سال ۲۰۲۸، به حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز و تا سال ۲۰۳۰، به ۱.۸ میلیون بشکه در روز جهش یابد. بر پایه سناریوی خوشبینانه «ریستاد انرژی»، انتظار میرود میزان تولید نفت خام ونزوئلا تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۲.۵۸ میلیون بشکه در روز افزایش یابد؛ زیرا در کوتاهمدت، پروژههای توسعه میادین نو به روند کنونی رشد تولید که ناشی از گسترش میادین موجود است، افزوده خواهد شد.
در حالی که ونزوئلا به منابع لازم مجهز است، اما دههها سوءمدیریت و فروپاشی زیرساختها در میادین نفتی، نیاز به سرمایهگذاریهای قابل توجهی فراتر از هزینههای راهاندازی مجدد دکلهای حفاری را به وجود آورده است.
براساس آمار شرکت «بیکر هیوز»، تا اوت — زمانی که خبر «بزرگترین قرارداد نفتی جهان» منتشر شد — ونزوئلا تنها دارای دو دکل حفاری فعال بود.
برای تحقق پیشبینیهای ریستاد مبنی بر رسیدن به تولید ۱.۶ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۲۸ و ۱.۸ میلیون بشکه در روز تا ۲۰۳۰، تعداد دکلهای فعال باید تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۵۰ و تا سال ۲۰۳۰ به نزدیک ۸۰ دکل برسد.
تولیدکنندگان و ارائهدهندگان خدمات با سابقه در ونزوئلا، در هفتههای اخیر روند انعقاد قراردادها را تسریع کردهاند. از زمان اعلام خبر «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ» در اوت، شرکت «شورون» متعهد به سرمایهگذاری بیش از ۷ میلیارد دلار در پنج سال آینده شده و تولید خود در ونزوئلا را به دو برابر، به حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز ارتقا داده است.
شرکت «کانتیننتال ریسورسز» نیز هفته گذشته از امضای توافقنامهای با شرکت ملی نفت ونزوئلا (PDVSA) برای بهرهبرداری و توسعه بلوک «آیاکوچو ۲» (Ayacucho ۲) در منطقه غنی نفتی «اورینوکو بِلت» خبر داد.
شرکت ایتالیایی «اِنی» (Eni) در این ماه قراردادی راهبردی را در ونزوئلا به امضا رسانده تا بهعنوان اپراتور میدان نفتی عظیم «جونین-۵» (Junín-۵) در منطقه «اورینوکو بِلت» فعالیت کند. میدان جونین-۵ که دارنده ۳۵ میلیارد بشکه نفت درجا (ذخایر اثباتشده) از نوع نفت سنگین است، در حال حاضر روزانه حدود ۱۲ هزار بشکه نفت تولید میکند.
شرکتهای بزرگ ارائهدهنده خدمات نفتی «هالیبرتون» و «اسالبی» نیز توافقاتی را برای پیگیری فرصتهای توسعه میادین نفت و گاز و راهاندازی دکلهای حفاری جدید در ونزوئلا منعقد کردهاند.
مرحله نخست احیای صنعت نفت ونزوئلا شامل از سرگیری پروژههای متوقفشده و افزایش تولید از میادین فعال فعلی خواهد بود. بهدنبال آن، برای بازسازی زیرساختهای فرسوده و ساخت تاسیسات فرآوری و خطوط لوله جدید برای انتقال نفت سنگین ونزوئلا به سرمایهگذاریهای میلیاردی نیاز خواهد بود. توسعه میادین جدید در بلوکهایی که بهتازگی به آنها واگذار شده است، سالها زمان و میلیاردها دلار سرمایه اضافی را طلب میکند.
بر اساس گزارش اویل پرایس، «ریستاد انرژی» تأکید کرد که سرعت احیای تولید نفت ونزوئلا کاملاً به میزان واقعی سرمایهگذاری و توانایی این کشور در بازیابی ظرفیتهای حفاری، خدمات فنی و زیرساخت وابسته خواهد بود.
انتهای پیام
نظرات کاربران