هنگامی که رئیس فدراسیون فوتبال از برنامه خود برای معرفی سرمربی تیم امید در طی ۴۸ ساعت آینده خبر میدهد، موجی از گمانهزنیها به راه میافتد. با این حال، وقتی نام «افشین قطبی» به عنوان یکی از گزینههای ممکن مطرح میشود، این گمانهزنیها به احساسی از نگرانی تبدیل میگردند!
تایید ارتباطات جدی از سوی نزدیکان قطبی، احتمال بروز یک اشتباه استراتژیک را به شدت افزایش میدهد.
اگر توافق نهایی به وقوع بپیوندد، مهدی تاج برای بار دوم بر روی یک «ماموریت پرخطر» شخصی را انتخاب کرده که سابقهاش در ایران با یک شکست تلخ گره خورده است.
در تاریخ دوم اردیبهشت ۱۳۸۸، قطبی با ادعایی جسورانه به میدان بازگشت و جایگزین علی دایی شد؛ او که بهطور قاطع میگفت کره جنوبی را «به خوبی میشناسد»! اما واقعیت چه بود؟
همان ادعاهای غیرواقعی به ناکامی تلخی و عدم صعود به جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی انجامید.
تاریخ نشان میدهد که پس از این سقوط، و در اوج ناامیدی، فوتبال ایران به کارلوس کیروش روی آورد تا نه تنها به موفقیت در صعود دست یابد، بلکه تغییر نسلی قابل توجهی را نیز تجربه کند.
اکنون پرسش این است: آیا بازگشت قطبی با هدف رساندن تیم امید به المپیک ۲۰۲۸ است یا قرار است دوباره سناریوی ناکام ۵۰ سالهای که بر تیم امید سایه افکنده، تکرار شود؟
آیا فدراسیون قصد دارد با یک «نوستالژی پر از شکست»، بار دیگر رویای المپیک را به فنا دهد؟
بیشتر بخوانید: تکرار تحقیر فوتبال ایران؛ ما در برابر شکست مثل سنگ ایستادهایم!
نظرات کاربران