عبدالرضا گلپایگانی در گفت‌وگویی با ایسنا، به تشریح فعالیت‌های انجام‌شده در عرصه بازآفرینی شهری در طول دوره تصدی خود پرداخت و عنوان کرد: احیای بافت‌های فرسوده و موضوع بازآفرینی، مقوله‌ای چندوجهی است که شامل نوسازی مسکن، تامین سرانه‌های خدماتی و توانمندسازی ساکنان می‌باشد و در این سه حوزه در این مدت، اقدامات قابل توجهی صورت گرفت.

وی ادامه داد: در طول ۲۲ ماه مسئولیت اینجانب در زمینه بازآفرینی شهری، با همکاری همکاران و حمایت وزیر راه و شهرسازی، فعالیت‌های متنوعی انجام گرفت. در این زمان، ستاد ملی بازآفرینی شهری مجدداً احیا شد و موضوعات ترویجی در استان‌ها شکل و شمایل جدی‌تری به خود گرفت. همچنین، شبکه ارتباطی با شهرداری‌ها دوباره تقویت و احیا شده و اجرای پروژه‌های تأمین سرانه‌های خدماتی در محلات با جدیت بیشتری پیگیری شد.

عضو هیات مدیره سازمان ملی زمین و مسکن یادآور شد: در این مدت، تقریباً ۳۰۰ پروژه تأمین سرانه‌های خدماتی در محلات مختلف کشور به سرانجام رسید و در حال حاضر، نزدیک به ۷۰۰ پروژه در کشور در حال انجام و ساخت می‌باشد. این اقدامات علی‌رغم چالش‌های مربوط به تأمین مالی و محدودیت‌های سازمان برنامه و بودجه به پیش می‌رود.

گلپایگانی در مورد فعالیت‌ها در حوزه نوسازی مسکن در بافت‌های فرسوده اظهار داشت: در سال ۱۴۰۳، تقریباً ۹۴ درصد از اهداف نوسازی محقق گردید؛ به این معنا که از هدف ۸۰ هزار واحد، برای حدود ۷۶ هزار واحد پروانه ساختمانی صادر شد. در سال ۱۴۰۴ هم حدود ۴۶ تا ۴۷ هزار واحد به معنای نزدیک به ۶۰ درصد از برنامه، به تحقق رسید. با توجه به شرایط خاص کشور در آن سال، این میزان اجرای برنامه را نمی‌توان ناامیدکننده توصیف کرد.

مدیرعامل سابق شرکت بازآفرینی شهری ایران بر لزوم نوسازی بافت‌های فرسوده تأکید کرد و گفت: نیاز و ضرورت کشور اقتضا می‌کند که بافت‌های فرسوده نوسازی و بناهایی که در صورت وقوع زلزله‌های شدید، به ویژه زلزله‌های با شدت حدود ۶ ریشتر، در معرض تخریب هستند، مقاوم‌سازی شوند.

گلپایگانی با اشاره به محدودیت‌های منابع برای اجرای برنامه‌های نوسازی اظهار داشت: یکی از نکاتی که در شرایط کمبود منابع باید مدنظر قرار گیرد، این است که نباید بافت‌های مرکزی شهرها را فراموش کنیم و احتیاط نماییم که منابع تنها به توسعه مناطق حاشیه‌ای اختصاص نیابد. سیاست بازآفرینی شهری باید به گونه‌ای ترسیم شود که همراه با توسعه، به ظرفیت‌های موجود در بافت‌های فرسوده و ناکارآمد شهری نیز توجه شود و منابع محدود کشور برای بهبود کیفیت سکونت در این مناطق مورد استفاده قرار گیرد.

انتهای پیام