دکتر سعید محمودیان در مصاحبه‌ای با ایسنا به مناسبت روز جهانی ناشنوایان، درباره پروتکل‌های ارائه خدمات عمومی به افراد کم‌شنوا و دارای اختلال شنوایی بیان کرد: مانند سایر اعضای جامعه، افراد مبتلا به کم‌شنوایی و ناتوانی شنوایی به خدمات عمومی از جمله خدمات درمانی و قضایی نیاز دارند. برای دسترسی به خدمات حضوری، این افراد نیازمند رابطینی هستند که به زبان اشاره تسلط دارند.

او درخصوص حضور مترجمان زبان اشاره در کشور گفت: علی‌رغم وجود افرادی که به زبان اشاره تسلط دارند، این موضوع به لحاظ قانونی ساماندهی نشده است. شرایط به گونه‌ای است که در قوانین ذکر نشده و این افراد قادر به فعالیت رسمی در مراکز نیستند. پیشنهادی برای حضور رسمی مترجمان زبان اشاره در مراکز مختلف مطرح شده و سازمان بهزیستی بیشتر در ارتباط با این موضوع فعال است.

این متخصص شنوایی‌سنجی ادامه داد: لایحه موجود در ارتباط با حضور مترجمان زبان اشاره در اماکن متفاوت مانند بیمارستان‌ها از سوی اداره سلامت گوش و شنوایی وزارت بهداشت تایید شده و مسائل مربوطه را مطرح کرده‌ایم. بنا بر لایحه‌ای که سال گذشته مطرح شد، تصمیم روی این است که رابطین زبان اشاره که به عنوان مترجمان برای کم‌شنوایان و ناشنوایان شناخته می‌شوند، به‌طور قانونی در مراکز گوناگون به کار گرفته شوند.

رئیس اداره سلامت گوش و شنوایی وزارت بهداشت اضافه کرد: همچنین بر این اساس تصمیم گرفته شد که آموزش به مترجمان کم‌شنوایان و ناشنوایان گسترش یابد تا تعداد این افراد افزایش یافته و به طور رسمی قادر به حضور در مراکز مختلف مانند بیمارستان‌ها باشند.

محمودیان درباره پیشبرد لایحه حضور رابطان زبان اشاره در اماکن گوناگون گفت: تا کنون، حضور مترجمان کم‌شنوایان و ناشنوایان را در مراکز مختلف نمی‌توانم تأیید کنم و از تصویب این طرح در دولت بی‌اطلاعم. به طور کلی، این لایحه به عنوان یک طرح مفید مورد توجه قرار می‌گیرد. وجود یک رابط زبان اشاره در مراکز مختلف مانند بیمارستان‌ها یا دیگر نهادها برای تسهیل ارتباط با افراد کم‌شنوا یا ناشنوا ضروری است.

او افزود: همان‌طور که از مترجمان زبان اشاره در برنامه‌های تلویزیونی استفاده می‌شود، ضروری است که این مترجمان نیز در سایر مراکز استخدام شوند و شرایط شغلی مناسبی برای آنها فراهم گردد. حضور مترجمان زبان اشاره در اماکن مختلف نیاز به تصویب‌های قانونی و مراحل حقوقی دارد. در حالی که این لایحه توسط وزارت بهداشت تأیید شده، اما از سرنوشت نهایی این اقدام اطلاعاتی در دست ندارم. وزارتخانه‌های بهداشت و رفاه باید به شکل بین‌بخشی برای این بسته همکاری نمایند.

رئیس اداره سلامت گوش و شنوایی وزارت بهداشت با تأکید بر افزایش بار کم‌شنوایی، توضیح داد: ما مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت در منطقه «مدیترانه شرقی» EMRO هستیم که شامل ۲۲ کشور است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بار کم‌شنوایی در منطقه مدیترانه شرقی، از جمله ایران، رو به افزایش است. با توجه به صنعتی شدن و قرار گرفتن در معرض صداهای مضر، میزان کم‌شنوایی در کشور ما به وضوح افزایش یافته است.

محمودیان در مورد کم‌شنوایی مادرزادی در نوزادان ایرانی نیز گفت: نرخ کم‌شنوایی مادرزادی ۴.۷ در هر هزار تولد است. این نوزادان تحت پوشش برنامه پیشگیری از کم‌شنوایی و ناشنوایی قرار می‌گیرند تا شناسایی شده و در مسیر درمان قرار گیرند و بتوانند همچون دیگر افراد زندگی طبیعی داشته باشند.

رئیس اداره سلامت گوش و شنوایی وزارت بهداشت با اشاره به افراد مسن‌تر که به کم‌شنوایی دچار شده‌اند، بیان کرد: افرادی که در سنین بالا دچار کم‌شنوایی می‌شوند و در دوره‌های بعد از یادگیری زبان قرار دارند، معمولاً از خدمات کاشت حلزون بهره‌مند نمی‌شوند. با این حال، خدمات حمایتی بایستی با همکاری دیگر سازمان‌ها ارائه شود تا این افراد بتوانند زندگی عادی‌تری داشته باشند. همچنین این افراد باید قادر باشند از خدمات اداری شبیه به سایر شهروندان بهره‌مند شوند. به طور کلی، بسته خدماتی این افراد به کامل بررسی شده است.

انتهای پیام