بر اساس گزارش ایسنا، دکتر احمد دلبری در نشستی تحت عنوان «سمپوزیوم سالمندی ایران؛ سهم هر انجمن چیست؟» که در دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی برگزار شد، بیان کرد: کشور ما به‌طور حتم در حال تجربه فرآیند سالمند شدن است و زمان نمی‌متوانیم بر انتظار بگذاریم تا فعالیت‌هایی آغاز شود.

وی همچنین با اشاره به سرعت فزاینده سالمندی جمعیت کشور اظهار داشت: جمعیت سالمندان ایران که از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۹۵، در طول چهار دهه به دو برابر رسید، اکنون پیش‌بینی می‌شود در دوره دوم این فرآیند، تنها در مدت ۲۰ سال دیگر دو برابر شود، به‌طوری که تا سال ۱۴۳۰، یکی از هر سه ایرانی سالمند خواهد بود.

دلبری تصریح کرد که نگرانی اصلی متخصصان حوزه سالمندی، مسئله عدم آمادگی کشور برای مواجهه با این پدیده است و ادامه داد: در حالی که بسیاری از کشورها به سالمندی جمعیت به عنوان یک فرصت اقتصادی - تحت عنوان "اقتصاد نقره‌ای" - نگاه می‌کنند، عدم آمادگی می‌تواند این وضعیت را به بحرانی جدی تبدیل کند.

انتظار ۲۲ ساله برای برنامه عملیاتی سند ملی سالمندی

رئیس انجمن سالمندشناسی و طب سالمندان به انتقاد از تأخیر در اجرای سیاست‌های مرتبط با سالمندی پرداخت و گفت: سند ملی سالمندی که از سال ۱۳۸۳ به دولت ابلاغ شده، در طی ۲۲ سال هنوز به برنامه عملیاتی تبدیل نشده است.

وی با ارائه آماری از چالش‌هایی که وجود دارد، اشاره کرد که در حال حاضر حدود ۵۰۰۰ نفر از ۱۵ هزار سالمند تحت نگهداری در کشور، «سالمند سرراهی» هستند؛ در حالی‌که میانگین فرزندآوری در این نسل از سالمندان به ۵.۴ فرزند می‌رسد.

دلبری همچنین به وجود ۸۰ هزار سالمند مجرد قطعی در کشور اشاره کرد و بیان داشت که جمعیت‌شناسان پیش‌بینی می‌کنند این عدد تا سال ۱۴۳۰ به ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر افزایش یابد، به دلیل روند نزولی ازدواج و فرزندآوری.

وی کمبود شدید نیروی متخصص در این حوزه را نیز بسیار نگران‌کننده دانست و گفت: بر اساس استانداردهای جهانی، کشور به ۲۵۰۰ متخصص در زمینه طب سالمندان احتیاج دارد، اما در حال حاضر کمتر از ۲۵ نفر در این حوزه فعالیت می‌کنند که ۷۰ درصد آنان نیز در امور غیرپزشکی مشغول به کار هستند.

خالی بودن موضوع «سالمندی» در برنامه هفتم توسعه

دلبری در ادامه صحبت‌های خود به نتایج یک مطالعه در مرکز تحقیقات سالمندی اشاره کرد و اعلام داشت که ۹۵ درصد از افراد فعال در جامعه علوم پزشکی کشور، شامل دانشجویان این حوزه، تمایلی به فعالیت در زمینه سالمندی ندارند که این موضوع به‌عنوان یک آسیب جدی به حساب می‌آید.

رئیس انجمن سالمندشناسی و طب سالمندان ایران خاطرنشان کرد که «سالمندی نه تنها یک موضوع مرتبط با وزارت بهداشت یا دولت، بلکه یک موضوع حاکمیتی است» و از بی‌توجهی برخی نهادها به این مسئله انتقاد نمود. وی افزود که با وجود برگزاری بیش از ۳۰ جلسه در فراکسیون‌های مجلس، به طور حیرت‌انگیزی در برنامه هفتم توسعه حتی یک اشاره به مسئله سالمندی وجود ندارد. همچنین به توقف رشته طب سالمندان و پاسخ‌های بی‌نتیجه به نامه‌های این انجمن به مسئولان اشاره کرد.

دلبری در پایان بر لزوم بازنگری در گایدلاین‌ها، پروتکل‌های درمانی و استانداردهای مراقبتی مرتبط با نیازهای سالمندان تأکید کرد و خواستار توسعه فعالیت‌های آموزشی برای این قشر و همکاری انجمن‌های مرتبط در راستای طراحی بسته‌های خدماتی مشترک و تأثیرگذاری بیشتر بر سیاست‌گذاری کشور در زمینه سالمندی شد.

راه‌اندازی یک رصدخانه سالمندی در دانشگاه علوم توان‌بخشی

دکتر سید علی حسینی، رئیس دانشگاه علوم توان‌بخشی و سلامت اجتماعی نیز تاکید کرد که برای سامان‌دهی مقوله سالمندی، هم‌افزایی انجمن‌ها امری ضروری است و اظهار داشت: این دانشگاه از سه دهه پیش به‌عنوان یکی از پیشگامان در توجه به مسأله سالمندی در کشور شناخته می‌شود و به برندی ملی و بین‌المللی در این حوزه تبدیل شده است.

وی در ادامه گفت: مفهومی شکل گرفته است که با همکاری انجمن‌های علمی وزارت بهداشت، یک رصدخانه با محوریت مرکز تحقیقات سالمندی این دانشگاه ایجاد شود.

دکتر حسینی با بیان اینکه کشور به دلایل گوناگون در مواجهه با مسأله سالمندی «کمی عقب» است، افزود: باید تلاش‌های جدی در این زمینه انجام شود و مشارکت اعضای انجمن‌های علمی در سراسر کشور می‌تواند در حوزه‌های علمی، برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی نقش مؤثری ایفا کند.

انتهای پیام