تیم ملی فوتبال ایران در کازان با نتیجه ۲ بر صفر از روسیه مغلوب شد و بدین ترتیب فیفادی سپتامبر را با دو شکست و دو نمایش ناامیدکننده برابر روسیه و ازبکستان به پایان رساند. حال این پرسش در ذهن باقی است که واقعاً به چه چیزی میتوانیم دلخوش کنیم؟ آیا به این فکر کنیم که روسیه میتوانست گلهای بیشتری به ثمر برساند و به همین دلیل نتیجه بهتری برای ما رقم نزد؟ این دو شکست، پایانی تاسفبار برای فیفادی سپتامبر به شمار میرود؛ تیم ملی که نه نمایشی قابل دفاع از خود نشان داد، نه نشانهای از پیشرفت داشت و نه توانست از این دو مسابقه برای احیای اعتماد و روحیهاش بهره ببرد.
اکنون شاید نیاز مبرمی به یافتن یک حریف درجهچند برای آشتی با پیروزی احساس شود؛ زیرا تیم ملی به نوعی از پیروزی دور افتاده و به نظر میرسد که بر سر هر پیروزی قهر کرده است. نگاهی به شش بازی اخیر تیم ملی به روشنی وضعیت را به نمایش میگذارد: شکست ۲ بر صفر مقابل روسیه، باخت ۳ بر یک برابر ازبکستان، تساوی یک بر یک مقابل مصر، نتیجه صفر-صفر با بلژیک، تساوی ۲-۲ با نیوزیلند و آخرین پیروزی هم به پیروزی ۲ بر صفر برابر مالی بازمیگردد. به این ترتیب، از آخرین برد تیم ملی در شش مسابقه گذشته، چهار تساوی و دو شکست رقم خورده است.
این موضوع صرفاً به نتیجه ختم نمیشود؛ معضل اصلی وضعیت کنونی تیم ملی است. تیمی که نه به خوبی تمرین میکند، نه از نظر تاکتیکی نشانههای امیدبخش بروز میدهد و نه انگیزه لازم را در میدان بازی نمایش میدهد. در نظر است که تیم ملی در ترکیه نیز یک بازی دیگر برگزار کند. شاید فدراسیون بهتر باشد این بار واقعاً به سراغ ضعیفترین تیمهای دنیا برود؛ تیمهایی که حتی در ردهبندی فیفا در بین ۲۰ تیم ضعیف قرار دارند.
شاید اینگونه بتوانیم یکی از این رقبا را شکست دهیم، روحیه تیم بازگشته و ملیپوشان دوباره با پیروزی آشتی کنند. تیمهایی چون تیمور شرقی، جزایر ویرجین، سیشل، باهاما، جزایر تورکس و کیکوس و تونگا؛ شاید این گزینهها برای تیم امیر قلعهنویی مناسب باشند! امیدواریم مقابل چنین حریفانی بالاخره پیروزی نصیبمان شود و اعتماد به نفس تیم ملی افزایش یابد. پس از آن احتمالاً قلعهنویی با همان اعتماد به نفس همیشگی برمیگردد، منتقدان را به وطنفروشی متهم میکند و همه را زیر فشار قرار میدهد! اما واقعیت این است که تیم ملی با این نمایشها نیازی به گریختن از حریفان سرسخت ندارد؛ بلکه به یک پاسخ قاطع نیازمند است. دو شکست متوالی، نمایشهای ضعیف و طولانی شدن دنبالهدار باختها موضوعاتی نیستند که بتوان به سادگی با چند جمله درباره «بدشانسی»، «تجربه» یا «اهداف تاکتیکی» از کنارشان گذشت. حال خوشایند نیست و شرایط تیم ملی اصلاً رضایتبخش نمیباشد.
بیشتر بخوانید: سرنوشت مهدی قایدی در کمین سردار آزمون!؟
نظرات کاربران