بازار ارز در دوره‌های افزایش نااطمینانی، نسبت به اخبار مربوط به مذاکرات، تحریم‌ها، جنگ و محاصره دریایی حساس‌تر می‌شود. گزارش‌های اخیر نیز نشان می‌دهد محدودیت در مسیرهای دریایی و کاهش تجارت خارجی، نگرانی درباره دسترسی ایران به درآمدهای ارزی را افزایش داده است.
در این وضعیت، حتی یک سیگنال مثبت سیاسی می‌تواند روند بازار را تغییر دهد. اگر احتمال کاهش تنش یا بهبود دسترسی به منابع ارزی افزایش یابد، بخشی از تقاضای احتیاطی برای ارز ممکن است کاهش پیدا کند.
برعکس، تشدید ریسک سیاسی می‌تواند تقاضای احتیاطی را افزایش دهد. به همین دلیل، نرخ ارز در ماه‌های آینده احتمالا علاوه بر متغیرهای اقتصادی، به شدت به سیگنال‌هایی که از فضای سیاسی دریافت می‌کند حساس خواهد بود.
در اینجا نقش «دیپلماسی بانک مرکزی» اهمیت پیدا می‌کند. ارتباط سیاستگذار با مردم و فعالان اقتصادی صرفا یک مساله رسانه‌ای نیست.
زمانی که اطلاعات درباره میزان منابع ارزی، نحوه مداخله، سیاست‌های تجاری و برنامه بانک مرکزی محدود باشد، فضای خالی اطلاعاتی با شایعه و گمانه‌زنی پر می‌شود.
در مقابل، اعلام منظم چارچوب سیاستگذاری، توضیح درباره ابزارهای مورد استفاده و ارائه اطلاعات قابل اتکا می‌تواند بخشی از نااطمینانی را کاهش دهد.
همچنین یکی از مسیرهای مهم برای کاهش نوسان، تعمیق بازار ارز است. بازار عمیق بازاری است که در آن حجم و تنوع معاملات افزایش یافته و تعداد بیشتری از صادرکنندگان، واردکنندگان، بانک‌ها و سایر فعالان اقتصادی بتوانند در آن حضور داشته باشند. هرچه بازار محدودتر و کم‌عمق‌تر باشد، یک سفارش بزرگ می‌تواند قیمت را با شدت بیشتری جابه‌جا کند.
نظرات کاربران