به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، غلامعلی حدادعادل صبح امروز ۹ مهرماه، در سی‌وسومین اجلاس سراسری نماز که در تالار قدس حرم مطهر رضوی برگزار شد، با اشاره به سیره و سلوک عبادی شهیده زهرا حدادعادل اظهار کرد: تقید به اقامه نماز اول وقت و تنظیم تمامی برنامه‌های روزمره بر مدار نماز، در کنار اهتمام به نوافل، شاخصه اصلی زندگی این شهیده بود.

بنابر گزارش ایسنا، وی با بیان اینکه پیام‌های پیاپی رهبر شهید انقلاب به اجلاسیه‌های نماز و اهتمام ویژه ایشان به جشن‌های تکلیف دانش‌آموزان نشان‌دهنده جایگاه محوری این فریضه است، افزود: رسانه‌ها و متولیان تعلیم و تربیت باید از این الگوها برای تشویق نسل نو بهره ببرند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با تشریح فلسفه وجودی حکومت دینی، بیان کرد: تمایز اساسی حکومت دینی با سایر نظام‌ها در این است که هدف حکومت دینی، تحقق فرامین الهی و اقامه نماز در جامعه بر مبنای قرآن کریم است. برای ترویج دین‌داری دو مسیر کار تربیتی و فرهنگی و ضابطه‌گذاری و اقدام قانونی وجود دارد و هرچند هر دو لازم و مکمل یکدیگرند، اما ریشه و اساس کار در ایجاد باور، یقین و دلدادگی به خداوند از طریق آموزش و تربیت است.

حدادعادل با اشاره به تجربه ۱۶ ساله خود در حوزه تقنین و ریاست مجلس شورای اسلامی، اضافه کرد: قانون همواره برای مدیریت اقلیتی است که هنجارها را نقض می‌کنند و اگر اکثریت جامعه نسبت به مبانی دینی باور قلبی نداشته باشند، قانون‌گذاری صرف گره‌گشا نخواهد بود. برای نمونه در مقوله‌ای مانند حجاب نیز اگر دختران و فرزندان ما از درون به فلسفه و ارزش آن باور نداشته باشند، قانون نمی‌تواند به تنهایی ایمان بسازد. نماز مؤثرترین ابزار برای مأنوس کردن نسل نو با خدا و بازداشتن جامعه از مفاسد است.

سرمایه معنوی، ماندگارترین توشه برای فرزندان است 

مادر شهیده زهرا حدادعادل نیز در ادامه این مراسم با تأکید بر اینکه در نظام تربیتی اسلام، سرمایه‌گذاری معنوی اثری عمیق‌تر و ماندگارتر از سرمایه‌های مادی برای آینده فرزندان دارد، گفت: تربیت دینی، نه تنها یک نیاز فطری است، بلکه مهم‌ترین پشتوانه برای سلامت روان و معنابخشی به زندگی در مواجهه با اضطراب‌های دنیای مدرن محسوب می‌شود.

طیبه ماهروزاده، با اشاره به جایگاه رفیع معنویت در تربیت نسل نو، اظهار کرد: ما معمولاً برای فرزندانمان به دنبال تأمین سرمایه‌های مادی هستیم، در حالیکه غفلت از سرمایه‌گذاری معنوی، آسیب‌زا و جبران‌ناپذیر است.

وی ادامه داد: محور اصلی تربیت دینی در قرآن کریم، ایمان به غیب است که در آغاز سوره بقره به‌عنوان شاخصه اصلی متقین بیان شده است؛ ایمانی که باور به معاد، جاودانگی روح و پاداش الهی را در پی دارد و این دقیقاً همان مؤلفه‌ای است که در فلسفه‌های مدرن جایگاه خود را از دست داده است.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه پرورش روح عبودیت در کودکان نیازمند ظرافت‌های تربیتی است، گفت: تربیت دینی باید به گونه‌ای باشد که روح بندگی نه‌تنها به یک عادت، بلکه به یک حقیقت نهادینه در وجود فرد تبدیل شود. در تبیین نظریه تربیتی، دو مسیر عقلانیت و فطرت یا همان جوشش درونی مکمل یکدیگرند؛ هم شناخت عالم هستی از طریق تأمل در طبیعت و هم رجوع به وجدان که در آن، گرایش طبیعی انسان به پرستش خداوند مشهود است.

ماهروزاده اضافه کرد: حتی در جوامعی که باور دینی رسمی ندارند، پرستش به‌عنوان یک نیاز اساسی وجود دارد و انسان‌ها با جایگزین‌سازی‌های کاذب، سعی در پاسخ به این عطشِ درونی دارند؛ لذا ما باید با بهره‌گیری از آموزه‌های اسلامی، این نیاز اصیل را در مسیر صحیح هدایت کنیم.

وی با اشاره به دیدگاه امام خمینی(ره) درباره نماز، بیان کرد: بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، نماز را بر اساس سفر معراج پیامبر(ص) تفسیر می‌کردند که دارای حالات و مراتب خاص است. از نظر ایشان، آنچه نماز را از اعتبار ساقط نمی‌کند و آن را لایق محضر حضرت حق می‌سازد، اقبال قلب و توجه قلبی است. در این صورت است که خداوند متعال خطاب به انسان می‌فرماید «فَادْخُلِی فِی عِبَادِی وَادْخُلِی جَنَّتِی»؛ یعنی بنده در حالی به سوی خدا بازمی‌گردد که هم او از خدا راضی است و هم خدا از او.

این استاد دانشگاه با اشاره به دیدگاه شهید مطهری و علمای اخلاق اسلامی درباره اهمیت عادات نیکو در دوران کودکی، اظهار کرد: برخلاف برخی دیدگاه‌های غربی که کودک را از عادت‌دهی منع می‌کنند، در اخلاق اسلامی معتقدیم عادت‌دهی به عبادات از دوران کودکی، زمینه‌ساز ملکه شدن رفتارهای دینی است؛ به‌گونه‌ای که انجام تکالیف دشوار را برای فرد آسان و شجاعت و استقامت در برابر تمایلات نفسانی را در او تقویت می‌کند. البته باید توجه داشت که این عادت، نباید به‌معنای توقف در پوسته عبادت باشد، بلکه باید وسیله‌ای برای رسیدن به اخلاص و توجه عمیق قرار گیرد.

ماهروزاده اضافه کرد: در دیدگاه‌های اگزیستانسیالیستی، انسان به‌دلیل تنهایی هستی‌شناختی و نداشتن تکیه‌گاه، دچار اضطراب، یأس و ترس می‌شود. اما انسان مؤمن که بر خداوند توکل دارد، با تکیه بر این پشتوانه معنوی، سلامت روان خود را حفظ کرده و با آرامش در تمامی ابعاد زندگی حرکت می‌کند. لذا تربیت دینی و اهتمام به اقامه نماز، نسخه شفابخش برای عبور از بن‌بست‌های روانی و اجتماعی نسل امروز است.

31215