به نقل از دیجیاتو و به گزارش خبرآنلاین، نامه‌ای که مد نظر است با یک خط فرانسوی آغاز می‌شود و پس از آن شامل ۲۴ ردیف از اعداد دو رقمی، حروف و نمادهای غریب است. متن کامل این نامه پیش‌تر در منابع منتشر نشده و تصویر آن از مقاله‌ای متعلق به سال ۱۹۶۹ در مجله Revue historique des Armées باقی مانده بود. نسخه منتشر شده در آن مقاله نیز تاریخ نادرستی را برای نامه اعلام کرده بود.

بر اساس اطلاعات ارائه شده از سوی Carter Church، روند رمزگشایی این متن با استفاده از یک تصویر از همان صفحه و یک هدف مشخص انجام گرفت و تقریباً شش ساعت زمان لازم بود تا مدل GPT-۶ Astra به این ماموریت پاسخ دهد. این مدل ابتدا تصویر ۱۲۰۲ در ۱۸۳۶ پیکسلی را به ردیف‌های مجزایی تقسیم کرده و نشانه‌های دست‌نویس را شناسایی کرد.

به‌طور کلی، متن شامل حدود ۱۳۰۰ واحد رمز و ۱۵۵ نشانه گوناگون بود. از یک جدولی که پیش‌تر توسط «دانیل تان»، مورخ مشهور رمزنگاری فرانسه، به‌ چاپ رسیده بود، ۳۳ مقدار حرفی قابل استفاده بود که حدود ۴۳۵ واحد از متن را پوشش می‌داد. در حالی که ۸۶۵ واحد باقی‌مانده می‌بایست از خود متن استخراج می‌شد.

Astra در حل بخش باقی‌مانده، از الگوریتم Simulated Annealing بهره گرفت و گزینه‌های مختلف را طبق الگوهای آماری حروف زبان فرانسوی مورد بررسی قرار داد. این روند به‌طور همزمان با تطبیق مداوم نتایج با تمام نمونه‌های هر نشانه روی تصویر انجام گرفت.

در فرایند رمزگشایی، مشخص شد که ۲۹ نشانه به جای حروف منفرد، نمایانگر کلمات کامل فرانسوی پرکاربردی مانند de، que، les، vous و général هستند. همچنین دو نشانه برای نمایاندن حرف T یکسان مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

تحقیقات تاریخی در مورد نامه نشان می‌دهد که این پیام در مارس ۱۸۰۹ و تقریباً دو هفته قبل از حمله اتریش به باواریا تألیف شده است. ناپلئون در تاریخ ۱۶ مارس ۱۸۰۹ از پاریس به «اوژن»، نایب‌السلطنه ایتالیا، دستور داده بود نامه‌ای محرمانه برای مارمون بفرستد که جزئیات وضعیت ارتش‌های فرانسه و متحدانش را بازگو کند.

در آن دوران، مارمون با حدود ۱۳ هزار سرباز در دالماسی مستقر بود و از دیگر نیروهای فرانسه فاصله داشت. ناپلئون نگران بود که در صورت آغاز جنگ با اتریش، نیروهای مارمون در وضعیتی منزوی قرار گیرند.

این نامه با استفاده از رمز جانشینی هم‌آوا (Homophonic Cipher) تهیه شده بود؛ به این معنی که برای برخی حروف از چند نشانه مختلف بهره گرفته می‌شد. به همین خاطر، شمارش ساده فراوانی حروف نمی‌توانست به‌راحتی ساختار پیچیده آن را نمایان سازد.

۵۸۵۸