تیم ملی فوتبال کشورمان، تحت رهبری علی پروین و با تکیه بر بازیکنان کلیدی تیم استقلال، به بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن وارد شد. این تیم موفق شد پس از پیروزی بر مالزی، کره شمالی و ژاپن، به مرحله نیمه‌نهایی راه یابد و در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۶۹ به مصاف کره جنوبی برود.

در آن زمان، کره جنوبی به‌وضوح بهترین تیم قاره آسیا محسوب می‌شد و تنها چند ماه قبل از این رقابت در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا حضور یافته بود. به همین دلیل، انتظار می‌رفت که بازی برای فوتبال ایران و به‌ویژه مدافعان ما بسیار دشوار باشد؛ چرا که علاوه بر سرعت و قدرت کره‌ای‌ها، باید مراقب کیم جو سونگ، مهاجم فوق‌العاده و با تجربه‌ای که در بوندسلیگا بازی کرده بود، نیز می‌بودند.

بازی آغاز شد و تا دقیقه ۶۰، باید گفت که تیم ما عملاً ناچار به دفاع بود و تنها به حرکات فردی بازیکنان خود متکی بود. اما از دقیقه ۶۰ به بعد، شرایط به تدریج به نفع ما تغییر کرد و توانستیم کنترل بازی را در دست بگیریم. وقت رسمی مسابقه با نتیجه صفر – صفر به پایان رسید. در وقت‌های اضافه، واقعاً تیم ایران نشان از برتری نسبت به حریف با ادعای خود داشت و در دقیقه ۱۰۹، سیروس قایقران، ملی‌پوش فقید و کاپیتان آن تیم، با پاس هوشمندانه مجتبی محرمی توانست دروازه کره جنوبی را باز کند و با تکیه بر این گل، دیدار را به نفع خود به پایان برسانیم و پس از ۱۶ سال دوباره به فینال بازی‌های آسیایی صعود کنیم.

بیشتر بخوانید: حذف شیرین ژاپن به دست علی پروین و ستاره استقلال!