بنابر گزارش ورزش سه، قهرمان المپیک پاریس در دسته وزن ۸۰+ کیلوگرم تکواندو، موفق به پیروزی در هر سه مبارزه خود گردید و هیچ‌یک از این رقابت‌ها به راند سوم نرسید. در دیدار نهایی، او نماینده ازبکستان را با یک اختلاف چشمگیر از پیش رو برداشت.

سلیمی رقابت‌های خود را از مرحله یک‌چهارم نهایی آغاز کرد و در این مرحله به مصاف تانگ هائو از چین رفت. رسانه چینی «شانشی وان‌باو» گزارش داد که سلیمی ۱۲ ضربه مؤثر به بدن حریف خود زد و علاوه بر آن به امتیازاتی از مشت و ضربات سر هم دست یافت. در نهایت، تانگ هائو با نتیجه ۲ بر صفر مغلوب شد.

در مرحله نیمه‌نهایی، سلیمی با هیچ‌گونه چالش خاصی روبرو نشد. محمد الاعربی از اردن در دو راند با نتایج ۱۵-۲ و ۱۳-۲ شکست خورد و اینچنین فینالی بین سلیمی و مورات مولونوف از ازبکستان شکل گرفت؛ فینالی بدون تردید.

در این مسابقه، رقابتی نزدیک وجود نداشت.

سلیمی در راند اول با نتیجه ۲۶ بر ۴ به برتری رسید و در راند دوم نیز با نتیجه ۲۰ بر ۸ پیروز شد تا امتیاز کلی در فینال به ۴۶-۱۲ برسد. طلا پیش از آنکه دیدار وارد راند سوم شود، بر گردن نماینده ایران آویخته شد.

این قهرمانی برای سلیمی نوعی جبران مستقیم هم محسوب می‌شد. او در بازی‌های آسیایی هانگژو به مدال نقره رسیده بود و حالا در ناگویا، در همان چنین میدانی قاره‌ای، بدون از دست دادن حتی یک راند، به مدال طلا دست یافت.

سلیمی بعد از اتمام مسابقه درباره فشارهای ناشی از رقابت‌ها اظهار داشت که توانسته فشار بازی‌های آسیایی را مدیریت کند. این ادعا با آمار سه مبارزه او همخوانی دارد: سه پیروزی، سه مسابقه‌ای که هرکدام دو راند به طول انجامید و هیچ راند سومی در مسیر کسب طلا در سنگین‌وزن.

او می‌تواند به عنوان نامزد دریافت عنوان غیررسمی بهترین ورزشکار ایرانی حاضر در ناگویا شناخته شود. قهرمانی که انتظار می‌رفت طلا را به ارمغان بیاورد و این کار را نیز به انجام رساند. چگونه؟ از حریفانش بپرسید، که بدنشان دچار درد طوری خواهد شد!