مناسبت برگزاری مراسم استقبال از ملی‌پوشان ایرانی، به یک معضل تازه بدل گشته است؛ نه به این معنا که خود این مراسم جای نقد داشته باشد، بلکه به دلیل اقداماتی که فدراسیون فوتبال پس از رقابت‌های جام جهانی انجام داده، اکنون با شنیدن این خبر بسیاری دچار تشویش و اضطراب می‌شوند!
این داستان نه بسیار پیچیده است و نه قدیمی؛ تیم ملی فوتبال ایران به رهبری امیر قلعه‌نویی، در جام جهانی 2026، که برای نخستین بار با حضور 48 تیم برگزار می‌شد، با کسب 3 تساوی در 3 مسابقه، بدون موفقیت در صعود به مرحله حذفی، این رقابت‌ها را به عنوان یک ناکام بزرگ رها کرده و از دور خارج شدند. در شرایطی که اکنون قادر بودند با 2 تیم اول گروه‌های 12گانه و 8 تیم برتر سوم، به مرحله حذفی نائل شوند، اما ایران تنها با 3 امتیاز از بین 32 تیمی که می‌توانستند به دور بعدی راه یابند، به سی‌وسومی دست یافت و نتوانست با وجود تغییر فرمول صعود و افزایش تیم‌ها، خود را به مرحله حذفی برساند.
مراسم استقبال از یک ناکامی
در حالتی که به نظر می‌رسید اعضای کادر فنی و فدراسیون باید به علت چنین عملکردی احساس شرمندگی کنند و در یک دنیای ایده‌آل، خواستار استعفای خود شده و به تفکرات نوینی میدان دهند، رویداد شگفت‌انگیزی پیش آمد: این بار، با بازگشت تیم ملی از آمریکا، مراسمی برای استقبال از بازیکنان و کادر فنی در فرودگاه برپا شد تا از «هیچ» دستاوردی بسازند و این افراد همچنان به کار خود در فوتبال ایران ادامه دهند. این مراسم به قدری جدی تلقی گردید که به تدریج مسئولان، خود را متقاعد کردند که کار مهمی را در آمریکا انجام داده و در قامت یک قهرمان به فعالیت‌های خود ادامه دهند.
با این حال، با گذشت زمان، این تصمیم عجیب‌تر به نظر آمد؛ به جایی رسید که همین افرادی که به عنوان قهرمان درحال تبسم به سوی استقبال‌کنندگان بودند، ناچار به عذرخواهی برای نتایج نامطلوب تیم ملی در رقابت‌های جام جهانی شدند. هرچند این موضوع در روند کار خللی ایجاد نکرد و همان تیم با همان کادر فنی همچنان رهبری تیم ملی و فدراسیون فوتبال را در دست دارند. از آن زمان به بعد، برگزاری مراسم استقبال از ملی‌پوشان به یک علامت سوال تبدیل شده است: اینکه آیا کسی دوباره می‌خواهد از هیچ، موفقیتی بسازد؟
قهرمانانی با مدال
مسعود پزشکیان در جلسه هیئت دولت برمی‌گردد که پیشنهاد داد، به مناسبت افتخاراتی که در بازی‌های آسیایی به دست آمده، استقبال شایسته‌ای از قهرمانان صورت گیرد. او همچنین با کنایه به ناکامی‌های فوتبال، به اصلاح سیاست‌گذاری‌ها تأکید کرد.
مسعود پزشکیان اظهار داشت: «در برخی رشته‌ها، با وجود صرف منابع فراوان، دستاورد خاصی برای کشور حاصل نمی‌شود، در حالی که در چند رشته دیگر، با هزینه‌های به مراتب کمتر، مدال‌ها و افتخارات بیشتری برای ایران به ارمغان آورده‌اند. به همین原因، سیاست‌گذاری در حوزه ورزش باید بر اساس ظرفیت‌ها، نتایج، مزیت‌های ملی و بهره‌وری منابع انجام شود». او به علاوه بر لزوم ایجاد بستر مناسب برای استقبال شایسته از قهرمانان ملی تأکید کرده و از وزیر ورزش و جوانان و وزیر کشور خواست تا با همکاری استانداران، برنامه‌ریزی لازم را برای برگزاری مراسم استقبال از ورزشکاران مدال‌آور در استان‌های محل زندگی آنان ترتیب دهند.
در اینجا دیگر نگرانی چندانی وجود ندارد؛ چراکه استقبال از قهرمانانی که دارای مدال هستند و باری از دوش ورزش ایران برداشته‌اند، به عمل می‌آید؛ هرچند که عملکرد کلی کاروان ایران احتمالاً می‌توانست بهتر از آنچه در گزارش‌های ناگویا ثبت شده باشد، باشد، اما دست‌کم زمانی که قرار است از کسی استقبال شود، هیچ تردید و عوام‌فریبی وجود نخواهد داشت و تقدیر به خاطر دستاورد ظاهراً بی‌محتوا صورت نمی‌گیرد. این رویکرد می‌تواند به عنوان الگو برای آن‌هایی باشد که به‌طور اجباری می‌خواستند ناکامی تیم ملی در جام جهانی را به یک پیروزی تبدیل کنند!
نظرات کاربران