مدتی پیش هم فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان گفت داعش در حال عضوگیری در افغانستان است. این امر باعث نگرانی کابل است که می‌کوشد امنیت کشور را در غیاب نیروهای رزمی ناتو حفظ کند. به نوشته نیو یورک تایمز، به نظر می‌رسد داعش در افغانستان راهبرد همیشگی خشونت و حکومت با رعب را برگزیده و به مقابله با طالبان پرداخته است، همان طور که در سوریه، با جبهه نصرت شاخه القاعده در این کشور می‌جنگد.

مناطق تحت نفوذ داعش در افغانستان هر چند کوچک اما در حال رشد است. فعلا که عمده‌ترین تهدید آن متوجه طالبان است. پس از یک دهه که طالبان پیرامون شخصیت مرموز ملا عمر متحد بودند، اکنون آنان با سرعت کم‌سابقه‌ای در حال انشعاب هستند و صدها نفر از آنان، وفاداری خود را به ابو بکر البغدادی رهبر داعش اعلام کرده‌اند. اگر داعش بتواند در قلمروی تحت نفوذ پیشروی‌های بیشتری بکند، این امر می‌تواند به طور بنیادی ماهیت جنبش شورشی را در افغانستان تغییر دهد. طالبان در ملا عام اعدام می‌کنند و حمله انتحاری انجام می‌دهند، اما میزان خشونت داعش حتی بر اساس معیارهای طالبان نیز شدید است.

طالبان همواره تاکید کرده‌اند که خواسته‌هایشان فقط محدود به افغانستان است. یکی از درخواست‌های اصلی آنان حکومت افغان‌ها بر افغانستان بوده است. آنان بر خلاف داعش نشان داده‌اند با قدرت‌های منطقه‌ای هر چند به صورت محدود مذاکره می‌کنند. فعلا شمار نیروهای داعش در افغانستان به نسبت نیروهای طالبان اندک است و تهدیدی جدی را متوجه آن نمی‌کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که شمار گروه‌های داعش عموما در حد چند ده نفر و گاه چند صد نفر است اما به گروه‌های چند هزار نفره نمی‌رسد. بیشتر نیروهای داعش را طالبان سابق تشکیل می‌دهند که به خاطر اختلاف‌های ایدئولوژیک یا نافرمانی از این گروه طرد شده‌اند. البته در شمال، گروه‌هایی از جنگجویان جنبش اسلامی ازبکستان با داعش بیعت کرده‌اند. طالبان فعلا به صورت فعال با این گروه‌ها برخورد نمی‌کند. در بیشتر نواحی، آنان هیئت‌هایی را نزد این گروه‌ها فرستاده‌اند و خواستار انحلال آنها شده‌اند.

چند ماه پیش، داعش یک اردوگاه آموزشی در استان فراه در مرز ایران دایر کرد و توانست به سرعت صدها مرد جوان را جذب کند. تعداد این افراد به ۶۰۰ نفر برآورد می‌شد. آنگاه فرمانده ارشد طالبان در استان از روحانیون خواست در مساجد از خطر داعش در افغانستان بگویند. پس از این اقدام، حدود نیمی از این افراد که از هواداران طالبان بودند، اردوگاه را ترک کردند و به طالبان بازگشتند. سپس طالبان اردوگاه را محاصره کرد و پس از چند روز درگیری در اوایل خرداد، نیروهای داعش تسلیم شدند. بر اساس توافق تسلیم، فرماندهان داعش و چند عضو غیرافغان اجازه پیدا کردند از استان فراه خارج شوند. اما ۵۵ نفر از نیروهای آن در اسارت طالبان ماندند.