نصرالله عبداللهی یکی از شخصیت‌هایی بود که در مراسم باشگاه استقلال غایب بود. این سابق مدافع تیم ملی و آبی پوشان، به خاطر قهرمانی‌هایش در جام باشگاه‌های آسیا با تیم تاج نیز شهرت دارد.

عبداللهی درباره شایعات پیرامون قهرش از مدیران باشگاه استقلال و همچنین موضوعاتی که به اصغر شرفی مربوط می‌شود، نظرات جالبی ارائه کرد.

شما در مراسم هشتاد و یکمین سالگرد تأسیس باشگاه استقلال حضور نداشتید و خبرهایی در خصوص قهر و نارضایتی شما از مدیران به گوش رسیده است.

قهر؟ چه حرف عجیبی! اصلاً قهر کردن در کار نیست. من هیچ مشکلی با دوستان عزیزم ندارم. روز یکشنبه نتوانستم به جشن بروم، ولی دلیل آن کاملاً منطقی است. متأسفانه برادر من بیمار شد و به همین خاطر نتوانستم در جشن استقلال شرکت کنم چون در پیگیری وضعیت او بودم و غیبتم هیچ علت دیگری نداشت.

در این مراسم، برخوردی با اصغر شرفی صورت گرفت که موجب ناراحتی او شد و بعضی از پیشکسوتان استقلال سعی کردند او را دلداری دهند. گویا یکی از حضار به او گفته بود که شما بازیکن پاس هستید و اینجا چه کار می‌کنید؟

چه جالب که آقای شرفی نیز در آن مراسم حضور داشت. این گونه رفتار با او به‌طرز قابل توجهی نادرست بوده، چرا که ما بسیاری از بازیکنان را دیده‌ایم که از تیم‌های دیگر به استقلال یا پرسپولیس پیوسته‌اند. فوتبالیست‌هایی که کار خود را از دیگر باشگاه‌ها آغاز کردند و سپس به ما ملحق شدند. به عنوان مثال، بهتاش فریبا از پاس به ما آمد و مرحوم ایرج دانایی فرد اگرچه در رده‌های پایه‌ای تاج پرورش یافت، مدتی به عقاب رفت و از آنجا به ما پیوست. مهدی هاشمی نسب هم که از پرسپولیس به استقلال آمده بود و... به‌طور کلی این‌گونه برخوردها مناسب نیست و امیدوارم دیگر شاهد آن نباشیم. آقای شرفی نه تنها بازیکن تاج و مربی تیم ملی بوده بلکه در اوایل دهه ۶۰ سرمربی استقلال نیز بود. حتی در دهه ۷۰ ما در تلاش بودیم تا او را دوباره به استقلال برگردانیم.

یعنی احتمال داشت دوباره به عنوان سرمربی استقلال فعالیت کند؟

بله، بله. در دهه ۷۰ شمسی که اصغر شرفی در خارج از کشور زندگی می‌کرد، ما پیگیری‌های لازم را انجام دادیم و همه چیز هم برای بازگشت او به عنوان سرمربی استقلال مهیا شده بود. هیچ موانعی برای کار کردن او در ایران وجود نداشت، اما به تدریج اوضاع تغییر کرد و این مسئله منتفی شد.

بیشتر بخوانید: درگیری در جشن استقلال؛ شما بازیکن پاس بودید، اینجا چه کار دارید؟ / وقتی شما هنوز به دنیا نیامده بودید، من آبی می‌پوشیدم پسرجان!