بر اساس گزارش‌های ایسنا، دکتر احسان مصطفوی اعلام کرد که فرد مورد نظر دو روز پس از بستری شدن به‌دلیل علائم شدید پنومونی جان خود را از دست داده است. وی ادامه داد: برخی رسانه‌ها نگران شکستن لوله آزمایش حاوی عامل طاعون در محل کار این فرد و در معرض قرار گرفتن حدود ۲۰۰ نفر از افراد دیگر با او را مطرح کرده‌اند، اما مقامات روسیه هنوز به‌طور رسمی ابتلا و مرگ ناشی از طاعون را تأیید نکرده و این مرگ به‌عنوان «ذات‌الریه با علت نامعلوم» شناسایی شده است.

وی افزود: در چنین شرایطی ضروری است که منتظر اطلاعات بیشتر از منابع و مراجع معتبر بین‌المللی باشیم و تا زمان انتشار نتایج آزمایشگاهی و بررسی‌های رسمی، از نهادن پیش‌داوری بر روایت‌های موجود خودداری کنیم.

رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به این نکته که درمان طاعون معمولاً با آنتی‌بیوتیک مؤثر است، اظهار داشت: از این لحاظ، تهدید طاعون قابل مقایسه با بیماری‌های نوپدید و بازپدیدی نیست که درمان مشخصی ندارند، مگر این‌که با اشکال مقاوم به درمان آنتی‌بیوتیکی مواجه شویم.

به گفته مصطفوی، عامل بروز طاعون باکتری «Yersinia pestis» است، که به‌طور طبیعی در زنجیره‌ای میان جوندگان و کک‌های آلوده موجود است. افراد معمولاً از طریق نیش کک آلوده یا در نوع ریوی، از طریق تماس نزدیک با افراد مبتلا به این بیماری، عفونت می‌کنند. در شرایط خاص، تماس و ذبح حیوانات خانگی آلود نیز می‌تواند خطرآفرین باشد.

وی ادامه داد: ممکن است عفونت به‌صورت آزمایشگاهی نیز ایجاد شود، اما این پدیده بسیار نادر است.

رئیس انستیتو پاستور ایران تأکید کرد که طاعون به کشورهای کم‌درآمد محدود نمی‌شود و در ایالات متحده آمریکا هر ساله موارد انسانی طاعون ثبت می‌شود. همچنین، ماداگاسکار و جمهوری دموکراتیک کنگو در آفریقا جزو کشورهایی هستند که بالاترین تعداد موارد بیماری در آن‌ها گزارش شده است.

وی به شیوع طاعون در ماداگاسکار در سال ۲۰۱۷ اشاره کرد و گفت: این کشور به‌عنوان یکی از کانون‌های بومی طاعون شناخته می‌شود و معمولاً در هر سال، به ویژه در مناطق روستایی مرتفع، مواردی از نوع خیارکی بیماری ثبت می‌گردد؛ اما شیوع سال ۲۰۱۷ از چند جهت خاص بود و موارد زیادی در مناطق شهری، از جمله پایتخت، شناسایی شد و تعداد موارد ریوی نیز بالا بود.

به گفته دکتر مصطفوی، در این شیوع نزدیک به ۲۴۰۰ مورد مشکوک، محتمل یا تأییدشده وجود داشت و ۲۰۹ مرگ گزارش شد. اقداماتی از قبیل ردیابی و پیگیری تماس‌ها، تجویز آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه برای برخی افراد در معرض خطر، درمان بیماران، اطلاع‌رسانی عمومی و تقویت نظام نظارت، به مهار این بیماری کمک کرد.

وی همچنین به گزارش موارد طاعون انسانی در برخی کشورهای همسایه در دو دهه اخیر اشاره کرد و گفت: در گزارش‌های مربوط به طاعون در کشورهایی مثل افغانستان، عربستان سعودی، اردن، یمن و الجزائر، در برخی موارد، شتر یا بز به‌عنوان مخزن بیماری نقش داشته و نحوه انتقال بیماری متفاوت از مسیر چنده‌ای شناخته‌شده جوندگان و کک‌ها بوده است.

رئیس انستیتو پاستور ایران بر لزوم پایش مستمر بیماری در کشور تأکید نمود و گفت: به‌دلیل وجود کانون‌های طبیعی بیماری در کشور، پایش دائمی بیماری، به‌ویژه در مخازن احتمالی حیوانی و ناقلین، می‌تواند زمینه‌ساز یک نظام نظارتی پیشگیرانه برای انسان باشد. همچنین، لازم است آموزش گروه‌های بهداشتی و درمانی در ارتباط با علائم این بیماری و روش‌های پیشگیری و درمان در مناطق پرخطر صورت گیرد.

وی افزود: آزمایشگاه مرجع ملی طاعون در انستیتو پاستور ایران قرار دارد و این مؤسسه از سال ۱۳۲۵ در زمینه پایش و تشخیص بیماری طاعون فعال بوده است. همچنین، پایگاه تحقیقاتی بیماری‌های نوپدید و بازپدید انستیتو پاستور ایران در روستای اکنلو، شهرستان کبودراهنگ استان همدان، از مراکز مهم مطالعات میدانی طاعون محسوب می‌شود.

مصطفوی ادامه داد: تحقیقات مرتبط با طاعون همچنین در حوزه اپیدمیولوژی و انگل‌شناسی مرکز تحقیقات بیماری‌های نوپدید و بازپدید و مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت در زمینه بیماری‌های منتقله از ناقلین در انستیتو پاستور ایران انجام شده و در طی ۱۵ سال گذشته، گردش عامل بیماری در حیات‌وحش و سگ‌های نگهبان گله در برخی مناطق کشور گزارش شده و این نتایج به‌صورت مقالات علمی به چاپ رسیده‌اند.

بر اساس اعلام وبدا، وی بر اهمیت حفظ توان علمی و تشخیصی کشور تأکید کرده و گفت: حفظ این توان‌ها، ادامه پایش میدانی و آزمایشگاهی و شفاف‌سازی نتایج از ارکان مهم آمادگی کشور در برابر بیماری طاعون به شمار می‌رود.

رئیس انستیتو پاستور ایران در پایان خاطرنشان کرد: در ارتباط با بیماری‌هایی مثل طاعون که حساسیت عمومی را جلب می‌کنند، حفظ هوشیاری و آمادگی، به‌همراه اطلاع‌رسانی درست و دوری از گمانه‌زنی، در مواجهه با اخبار و گزارش‌های مرتبط با این بیماری بسیار مهم است.

انتهای پیام