سیر تحول لیونل مسی در عرصه ملی آرژانتین هرگز مسیری ساده و بی‌دردسر نبوده است. او سال‌ها با ناملایمات، غم و اندوه، ناکامی‌های پیاپی در فینال‌ها و مقایسه‌های مکرر با دیگو مارادونا دست‌وپنجه نرم کرد؛ تا اینکه در سال‌های پایانی دوران تیم ملی‌اش، این مسیر دشوار به داستانی فراموش‌نشدنی از پیروزی و افتخار تبدیل گردید. اکنون مسی و آرژانتین به‌گونه‌ای به هم پیوسته‌اند که تصور یکی بدون دیگری طاقت‌فرساست، اما دستیابی به این نقطه مستلزم پیمودن راهی طولانی و پرچالش بود؛ مسیری که با یک کارت قرمز آغاز گردید و با افتخاراتی که نام او را برای همیشه در تاریخ فوتبال زادگاهش به ثبت رساند، به پایان رسید.

اولین تجربه ملی مسی در سال ۲۰۰۵ بیشتر به کابوس شبی تلخ شباهت داشت. او تنها چند دقیقه پس از ورود به زمین در نخستین بازی‌اش مقابل مجارستان، به دلیل درگیری با ویلموس وانچاک از میدان اخراج شد و در حالی که اشک در چشمانش بود، زمین را ترک کرد.

نام مسی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان درخشش خاصی پیدا کرد؛ زمانی که در پیروزی قاطع ۶ بر صفر آرژانتین برابر صربستان و مونته‌نگرو به میدان رفت. اما رویای او در مرحله یک‌چهارم نهایی و در مصاف با آلمان و در ضربات پنالتی به سرانجام رسید؛ در حالی که او تمام وقت‌های اضافی را بر روی نیمکت نشسته بود.

سال ۲۰۰۷ به همراه خود نخستین ناکامی مسی در فینال‌ها را به ارمغان آورد. آرژانتین در فینال کوپا آمریکا با نتیجه ۳ بر صفر مقابل برزیل شکست خورد؛ در حالی که مسی به‌تدریج به عنوان یکی از برترین ستاره‌های تیم به شمار می‌آمد.

دیگو مارادونا در سال ۲۰۱۰ به عنوان سرمربی تیم ملی آرژانتین منصوب شد، اما جام جهانی برای این تیم با ناکامی سنگین ۴ بر صفر مقابل آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی به پایان رسید. انتقادات از مسی شدت یافت؛ چرا که او نتوانست در این مسابقات به ثمر رساندن گل موفق عمل کند و دوباره با مارادونا مقایسه شد.

سال ۲۰۱۱ نیز برای مسی خوشایند نبود. آرژانتین در کوپا آمریکا که به میزبانی این کشور برگزار می‌شد، در ضربات پنالتی مقابل اروگوئه شکست خورد و از رقابت‌ها خارج شد. این حادثه باعث تشدید انتقادات از مسی شد و روابطش با هواداران دچار تنش شد.

در سال ۲۰۱۴، مسی نزدیک‌تر از هر زمان دیگری به دست‌یابی به آرزوی قهرمانی جهانی بود. او آرژانتین را به فینال جام جهانی رساند، اما این تیم در وقت‌های اضافه مقابل آلمان به شکست رسید. ناکامی‌ای دردآور که نتوانست موفقیت مارادونا را تکرار کند و آرژانتین را به عنوان قهرمان جهان معرفی نماید.

یک سال بعد، آرژانتین در فینال کوپا آمریکا برابر شیلی در ضربات پنالتی مغلوب شد و دوباره درخواست‌ها برای کناره‌گیری مسی از تیم ملی شدت گرفت.

سال ۲۰۱۶ نقطه اوج این ناکامی‌ها بود. آرژانتین در فینال کوپا آمریکا سنتناریو بار دیگر در ضربات پنالتی مقابل شیلی شکست خورد و این بار مسی هم پنالتی‌اش را از دست داد. پس از این ناکامی، او تصریح کرد که از فوتبال ملی خداحافظی می‌کند و اعلام کرد: «این پایان است.»

مسی در سال ۲۰۱۸ به تیم ملی بازگشت، اما مجدداً رویای قهرمانی به تعویق افتاد. آرژانتین در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی مقابل فرانسه شکست خورد؛ دیداری که در آن کیلیان امباپه درخشش خیره‌کننده‌ای داشت و جام همچنان از دسترس مسی دور ماند.

سال ۲۰۱۹ نیز با ناکامی دیگری سپری شد. آرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی کوپا آمریکا با برزیل شکست خورد؛ این در حالی بود که مسی در تمام طول این رقابت‌ها یک گل به ثمر رساند و یک پاس گل ارائه کرده بود.

اما سال ۲۰۲۱، دوران ملی مسی را دگرگون کرد. اسکالونی گروهی از بازیکنان با قابلیت ایجاد تغییر را اطراف او گرد هم آورد و این تحولات در ورزشگاه ماراکانا به اوج خود رسید. مسی آرژانتین را به پیروزی برابر برزیل و قهرمانی در کوپا آمریکا رساند؛ این نخستین جام بزرگ او با تیم ملی بود. چند ماه بعد نیز با پیروزی مقابل ایتالیا در ومبلی، افتخاراتش افزایش پیدا کرد.

داستان مسی در سال ۲۰۲۲ به اوج خود رسید. او آرژانتین را در جام جهانی قطر به قهرمانی رسانید؛ در یکی از جذاب‌ترین فینال‌های تاریخ این تورنمنت. مسی سرانجام آرزویی را که طوال دوران حرفه‌ای‌اش دنبال کرده بود، محقق ساخت و جایگاه شگفت‌انگیز خود را در تاریخ فوتبال آرژانتین به اثبات رسانید.

در سال ۲۰۲۴، آرژانتین قهرمانی دیگری در کوپا آمریکا به دست آورد. این تیم در فینال بر کلمبیا غلبه کرد و ارتباط میان اسکالونی و ستاره بزرگ آرژانتینی بیشتر از هر زمانی استحکام یافت.

سال ۲۰۲۶ نیز فصل پایانی این داستان بود. در ۳۹ سالگی، مسی در آخرین بازی‌اش با پیراهن تیم ملی، در فینالی افسانه‌ای برابر اسپانیا به میدان رفت و آرژانتین را تا وقت‌های اضافی پیش برد؛ پیش از آنکه به دوران ملی خود پایان دهد و میراثی ماندگار از خود به جای بگذارد.

از اشک‌ها در اولین کارت قرمز تا اشک‌های پیروزی؛ از بازیکنی که هواداران خواهان کناره‌گیری‌اش از تیم ملی بودند تا کاپیتانی که آرژانتین را بر دوش خویش حمل کرد، مسی یکی از دشوارترین و در عین حال الهام‌بخش‌ترین داستان‌های تاریخ فوتبال را رقم زد.

همچنین بخوانید: مسی می‌رود، آرژانتین می‌ماند؛ اطمینان اسکالونی به آینده آلبی‌سلسته/ حالا فقط حس نوستالژی باقی می‌ماند