يك پرسش هم اين است: «اگر توافق نشود، چه مي‌شود؟» اين پرسش بسيار بااهميتي است كه اگر پاسخ آن مثبت باشد و كشورهاي گروه ۱+۵ با ايران در اين تاريخ و شايد بعدها به توافق نرسند، سرچشمه تحولات تازه‌اي خواهد شد؟ اعراب و در راس آنها عربستان از يك طرف و اسراييل از سوي ديگر و تا اندازه‌اي كشورهايي مثل تركيه نيز علاقمندند مساله هسته‌اي ايران مبهم، غامض و حل‌ناشده باقي بماند و آنها در همين مسير كار خود را انجام مي‌دهند.
پس براي آنها معناي «عدم توافق» موارد خاص خواهد بود. براي اروپايي‌ها به ويژه آلمان و فرانسه و ساير كشورها عدم توافق معناي ديگري دارد. براي ايرانيان و امريكايي‌ها كه بيشترين نيرو براي صلح را در ۲ سال اخير صرف مذاكرات كرده‌اند نيز مساله چيز ديگري خواهد شد.
يك انديشكده امريكايي از كارشناسان خواسته است درباره پيامدهاي عدم توافق پژوهش كنند و نتيجه را منتشر كرده‌اند كه برخي از رئوس آن را مي‌خوانيد:
۱- در صورتی که کنگره آمریکا مسبب عدم دستیابی به توافق با ایران شناخته شود، «فرسایش» نظام تحریم‌ها علیه ایران حتمی خواهد بود.
۲- بسیاری از کشورهای نوظهور، اقدام کنگره برای مانع‌تراشی بر سر توافق را عامل محرکی حداقل برای به چالش کشیدن نظام تحریم‌ها خواهند دانست. در صورتی که بازی سرزنش در جامعه بین‌الملل به این نتیجه برسد که ایران مقصر شکست مذاکرات نیست، این مسئله خطرناک خواهد بود و انسجام بین‌المللی که در سال‌های اخیر کاملاً مستحکم بوده است، به احتمال بسیار زیاد سست و شکننده خواهد شد»
۳- مذاکرات گروه موسوم به 1+5، متشکل از آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان و ایران در حال کار و حرکت به سمت ضرب‌الاجل سی‌ام ژوئن است تا جزییات فنی چارچوب توافق حاصله در دوم آوریل در لوزان سوئیس را نهایی نماید. نظام تحریم‌ها در صورتی برجای خود باقی خواهد ماند که ایران تعهدات متقبل شده در لوزان سوئیس، را نتواند به درستی و کامل انجام دهد. در چنین شرایطی می‌توانیم تحریم‌هایی را اعمال نماییم و در برخی از زمینه‌ها ممکن است که بالا بردن سطح تحریم‌ها کار صحیحی باشد.
۴- اسرائیل و کشورهای حاشیه خلیج فارس-به ویژه عربستان سعودی- پیرامون نتایج آتی توافق هسته‌ای با تهران نگران هستند، آنها نگران‌اند که کاهش تحریم‌ها سبب شود که ایران منابع خود را به سمت جاه‌طلبی‌های هژمونیک خود هدایت نماید. اما مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای ایران از مباحث درباره سیاست‌های منطقه‌ای، شامل حمایت از حزب‌الله لبنان و شورشیان حوثی در یمن جدا شده است. سفرای کشورهای اروپایی اظهار داشته‌اند که ارتباط دادن این مسائل، مطمئناً سبب شکست مذاکرات خواهد شد.
۵- اگر که توافق را به سایر مسائل خارجی ارتباط دهید، توافق را به شکست خواهید کشید. اما، اگر توافقی حاصل شود، این توافق فرصتی برای تقویت ایران جهت بدل شدن به یک بازیگر مسئول‌تر را فراهم می‌نماید. امکانی که می‌خواهیم پس از توافق درباره آن بیشتر بدانیم. باید به همسایگان ایران تضمینی داده شود که اختیار نامحدودی برای ایران جهت ادامه ایجاد بی‌ثباتی در منطقه از طریق استفاده از نیروهای شبه‌نظامی یا از طریق سایر زمینه‌های فعالیتی وجود ندارد.