برنامه فضایی امارات در یک دهه اخیر با پرتاب کاوشگر امید به مریخ، گام‌های بلندی برداشته است. اکنون، این کشور قصد دارد حضور خود را فراتر از مدار زمین و ماه گسترش دهد و به اعماق منظومه شمسی نفوذ کند. این رویکرد بخشی از استراتژی بلندمدت امارات برای تنوع‌بخشی به اقتصاد و کاهش وابستگی به منابع فسیلی است.
مأموریت کاوشگر محمد بن راشد: سفری هفت‌سیارکی
کاوشگر فضایی محمد بن راشد (MBR) قرار است در مارس ۲۰۲۸ (اسفند ۱۴۰۶ یا فروردین ۱۴۰۷) پرتاب شود. این فضاپیما به‌صورت کاملاً مستقل طراحی شده است تا از هفت سیارک در کمربند اصلی سیارک‌ها، میان مدارهای مریخ و مشتری، بازدید کند. MBR ابتدا در میانه سال ۲۰۲۸ از کنار زهره و سپس در بهار ۲۰۲۹ (بهار ۱۴۰۸) از کنار زمین گذر خواهد کرد تا در مسیر مناسب برای رسیدن به کمربند سیارکی قرار گیرد.
فضاپیما پس از رسیدن به کمربند سیارک‌ها، از کنار سیارک‌های ۱۰۲۵۳ وستر والد، ۶۲۳ کیمائرا، و ۱۳۲۹۴ روکاکس عبور می‌کند. سپس با گذر از کنار مریخ، به سراغ سیارک‌های ۸۸۰۵۵ غاف، ۲۳۸۷۱ عوشه، و ۵۹۹۸۰ موزا خواهد رفت. مقصد نهایی این کاوشگر فضایی امارات که در سال ۲۰۳۴ (۱۴۱۳) به آن می‌رسد، سیارک ۲۶۹ جاستیتیا است که در بخش میانی کمربند سیارکی و تقریباً ۳۲۰ میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد.
کاوشگر محمد بن راشد پس از رسیدن به جاستیتیا، به مدت هفت ماه به دور آن خواهد چرخید و سپس یک سطح‌نشین را رها می‌کند تا ترکیب آن را بررسی کند. دانشمندان بر این باورند که جاستیتیا ممکن است در کمربند کویپر شکل گرفته باشد و بررسی آن می‌تواند سرنخ‌هایی درباره چگونگی توزیع آب و مواد آلی در منظومه شمسی اولیه ارائه دهد. این کاوشگر در امارات و به‌دست متخصصان مؤسسه نوآوری فناوری (TII) طراحی و ساخته شده است.
جاه‌طلبی‌های فضایی امارات: از مریخ تا ماه
امارات متحده عربی تلاش می‌کند تا در رقابت فضایی جهانی جایگاه خود را پیدا کند. نخستین جهش بزرگ این کشور در اکتشافات بین‌سیاره‌ای با سفر به مریخ رقم خورد. کاوشگر «امید» (Hope probe) که در سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹) پرتاب شد، در سال ۲۰۲۱ (۱۴۰۰) به مدار سیاره سرخ وارد شد و به نخستین مأموریت یک کشور عربی تبدیل شد که به مدار سیاره‌ای دیگر می‌رسید. مأموریت این کاوشگر که برای مطالعه جو و آب‌وهوای مریخ طراحی شده بود، تا سال ۲۰۲۸ (۱۴۰۷) تمدید شده است.
امارات به ماه نیز چشم دوخته است. نخستین ماه‌نورد این کشور به نام «راشد ۱» (Rashid 1) در سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۱) همراه با ماه‌نشین ژاپنی هاکوتو-آر (Hakuto-R) پرتاب شد، اما این فضاپیما در تلاش برای فرود بر سطح ماه ناموفق بود. پس از این ناکامی، امارات نسخه دوم ماه‌نورد راشد (Rashid 2) را ساخت.
در ابتدا قرار بود راشد ۲ در مأموریت چانگ‌ای ۷ (Chang’e 7) چین به قطب جنوب ماه فرستاده شود، اما به‌دلیل نگرانی‌های ایالات متحده درباره انتقال فناوری، این همکاری لغو شد. امارات سپس مسیر دیگری را برای راشد ۲ برگزید و آن را در مأموریت بلو گوست ۲ (Blue Ghost 2) از شرکت آمریکایی فایرفلای ارواسپیس (Firefly Aerospace) گنجاند. این ماه‌نشین آمریکایی قرار است در سال ۲۰۲۷ (۱۴۰۶) به نیمه پنهان ماه فرستاده شود تا سطح، ترکیب خاک و شرایط محیطی ماه را بررسی کند.
چشم‌انداز اقتصادی و راهبردی
گسترش برنامه فضایی امارات همچنین بازتابی از تمایل این کشور برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی است که در حال حاضر بزرگ‌ترین بخش صادرات آن را تشکیل می‌دهد. حمدان بن محمد آل مکتوم، رئیس شورای عالی فضایی امارات، اعلام کرده است که ارزش کنونی بخش فضایی این کشور حدود ۱۲ میلیارد دلار است و امارات قصد دارد تا سال ۲۰۳۱ (۱۴۱۰) به یکی از ۱۰ اقتصاد فضایی برتر جهان تبدیل شود.
نظرات کاربران