نداشتن اهداف مشخص و واضح در فوتبال ایران و نامشخص بودن مسیر آتی آن در قاره آسیا، کجای این مسئله ایراد دارد؟ اینکه تصمیم‌گیرندگان فوتبال، مسئولیت را به گروهی خاص در تیم ملی واگذار کرده و این گروه نتوانسته رضایت عمومی را جلب کند، کجایش منطقی نیست؟
اگر علیرضا دبیر یا هر فرد دیگری چنین مطالبی را بیان کند، الزاما که کار اشتباهی محسوب نمی‌شود. برعکس، اگر چنین اظهاراتی مجدداً ما را وادار به بازاندیشی در خصوص مسیر فوتبال ایران کند، باید از آن استقبال کرد. این موضوع به هیچ عنوان شخصی نبوده و بحثی در مورد نکته‌ای اصولی و بنیادی است.
تنها لازم است نگاهی به سال‌های اخیر بیندازیم.
ما در مواقع متعدد با شکست مواجه شده‌ایم و پس از این ناکامی‌ها، همواره به ما گفته‌اند که در واقع پیروز شده‌ایم! در مسابقات جام ملت‌های آسیا از دور رقابت‌ها کنار رفتیم، اما آمار و ارقام به میدان آمدند تا نشان دهند که عملکرد ما از لحاظ کیفیت بی‌نظیر بوده است. در برابر ازبکستان بارها با مشکلاتی مواجه شدیم و این ناکامی‌ها به تدریج به یک وضعیت معمولی تبدیل گشت.
حتی زمانی که تیم ملی در جام ملت‌های آسیا مقابل قطر از صعود به فینال بازماند، بسیاری از افراد به جای اینکه از خود بپرسند "چرا نتوانستیم؟"، به نقاط قوت و آمارهای مثبت پرداختند. اگرچه ایران به جام جهانی ۲۰۲۶ راه یافته است، آیا صرف این صعود به یک جام جهانی با ۴۸ تیم، نباید ما را وادار به سوالات جدی‌تری پیرامون کیفیت فوتبالمان کند؟
این دقیقا همان موضوعی است که باید به آن پرداخته شود. اگر همواره شکست‌ها را با یک تحلیل به پیروزی تبدیل کنیم و هر موفقیتی را نشانه‌ای از برتری فوق‌العاده بدانیم، چه زمانی قرار است واقعیت فوتبال ایران مشخص شود؟
فوتبال تنها نتیجه یک مسابقه نیست؛ بلکه یک مسیر است؛ یک برنامه و هدف به شمار می‌آید و همچنین شامل کیفیت و رضایت هوادارانی می‌شود که سال‌هاست این تیم را پیگیری می‌کنند.
اگر امروز کسی بگوید «فوتبال ایران بسیار ضعیف است»، شاید این اظهار نظر خوشایند نباشد، اما واکنش به آن نباید به صورت خشم یا حمله به گوینده باشد. پاسخ واقعی باید در زمین فوتبال ارائه شود.
اگر اظهارات دبیر نادرست است، بسیار ساده می‌توان با ارائه یک عملکرد بهتر به آن پاسخ گفت. اگر فوتبال ایران برنامه‌ریزی مشخصی دارد، هدف‌گذاری کرده و مسیرش را تعیین کرده است، کافی است آن برنامه را برای مردم به نمایش بگذارد. اما به جای پرداختن به اصل موضوع و گفتگو در مورد "چرا او در مورد فوتبال صحبت کرده؟" باید به مسائل اساسی پاسخ داد.
به هر حال، چه از زبان علیرضا دبیر باشد و چه از سوی سایر چهره‌های شناخته شده فوتبال ایران، سؤال همچنان باقیست:
فوتبال ایران اکنون به کجا می‌خواهد برسد؟
و شاید این بار به جای اینکه از شنیدن این پرسش دلخور شویم، بهتر است پاسخی روشن برای آن بیابیم.
بیشتر بخوانید: حمله آتشین دبیر به فدراسیون فوتبال: به کسی ربط ندارد درباره فوتبال حرف می‌زنم/ دومیِ جهان برای من باخت است اما برای آن‌ها جزو ۵تای آسیا بودن آرزوست!
نظرات کاربران