ژوزه مورینیو به زودی به ورزشگاه المپیکو برمی‌گردد تا با رم به رقابت بپردازد و در این باره درباره احساساتش نسبت به این باشگاه، روزی که از سمتش برکنار شد، مقایسه خود با فرانچسکو توتی، بازگشت به رئال مادرید، مسائل مربوط به منچسترسیتی و پروندۀ داوری‌ها صحبت کرده است.
مورینیو در خصوص احساس خود نسبت به رم بیان کرد: «هرگز سخنی علیه رم یا مالکان این باشگاه بر زبان نراند‌م و نخواهم راند. زمانی که می‌روم، با آرامش خاطر می‌روم و با این احساس که رم همواره خانه من خواهد ماند. تنها یک اظهار نظر منفی داشتم که بابت آن از تیاگو پینتو عذرخواهی کردم. با آرامش می‌روم، حتی اگر شاید هرگز این گونه به نظر نرسد، اما در روابط انسانی و در دل باشگاه، من فردی بسیار محترم هستم. همواره با روابطی خوب می‌روم و با احساسی که رم همیشه خانه من خواهد بود، حتی اگر دیگر خانه من نباشد. بازگشت به مادرید نیز برای من به معنای بازگشت به خانه است. سه سال در آنجا بودم که ارزش یک عمر را داشت، زیرا دوره‌ای بسیار خاص بود. به خاطر پیوند عاطفی‌ای که با این باشگاه داشتم، به خانه بازگشتم.»
او ادامه داد: «فکر می‌کنم پیوند من و هواداران رم از اینجا شکل گرفت که آن‌ها ملموساً دیدند که هیچ‌وقت نگران خودم، تصویر عمومی‌ام یا روابط شخصی‌ام نبودم؛ نه نسبت به مالکان باشگاه، نه فعالیت‌های سیاسی فوتبال ایتالیا و حتی نه نسبت به شما خبرنگاران. خودت می‌دانی که این درست است (خطاب به ایوان زاتزارونی، سردبیر کوریره دلو اسپورت). احتمالاً تو یکی از دو یا سه خبرنگاری هستی که با آن‌ها رابطه دارم. چهار سال و نیم در ایتالیا بودم و آن‌ها متوجه شدند که تنها چیز مهم برای من، رم و هوادارانش بودند. برای آن‌ها جنگیدم و همه چیزم را فدای آن‌ها کردم. ما در رقابتی قهرمانی به دست آوردیم که شاید برای باشگاهی با پیشینه قهرمانی زیاد، اهمیت کمتری داشته باشد، اما برای تیمی که معمولاً قهرمان نمی‌شود، از ارزشی بس بالا برخوردار است.»
سرمربی پرتغالی درباره جامی که رم با کمک او کسب کرده، خاطرنشان کرد: «یاد دارم یک روز یکی از دوستان ایجنت من به تریگوریا رفت و عکسی از ورودی آنجا برایم فرستاد. آن جام هنوز در آنجا قرار دارد و تنها جامی است که آنجا وجود دارد. همان جامی که در ورودی زمین تمرینی جا خوش کرده است. این ارتباط همچنین از عشق هواداران به باشگاه نشأت می‌گیرد؛ چیزی که نمی‌تواند شما را بی‌تأثیر بگذارد. آن‌ها فهمیدند که من تمام تلاشم را کردم. اشتباهاتی داشتم، تصمیم‌های نادرستی گرفتم، بازی‌هایی را باختم، اما آن‌ها همیشه درک کردند که من برایشان جنگیدم.»
مورینیو سپس به فینال لیگ کنفرانس اروپا در بوداپست و وقایع پس از آن اشاره کرد: «فینال بوداپست اوج این ارتباط بود. فینال به پایان رسید، به تعطیلات رفتیم و بعد از بازگشتم، حالتی مشابه مرده به سرم آمد. به دلیل یوفا به شدت تحت فشار بودم؛ یوفا من را به خاطر چیزی مجازات کرد که تقصیر من نبود. آنچه در فرودگاه رخ داد، مسئولیت من نبود. مسئولیت من توهین به داور در پارکینگ بود و بابت آن باید مجازات می‌شدم. اما بابت آنچه در فرودگاه پیش آمد، نباید به مجازات می‌رفتم، چون تقصیر من نبود. با این حال، بابت آن هم بهای سنگینی پرداختم.»
او افزود: «بابت رابطه‌ام با مالکان باشگاه نیز بهای زیادی پرداختم؛ آن‌ها درباره وقایع فینال دیدگاه و موضع متفاوتی نسبت به من داشتند. من در حالی به رم برگشتم که به شدت تحت فشار بودم. چند ماه بعد نیز از باشگاه جدا شدم.»
مورینیو در واکنش به مقایسه‌اش با فرانچسکو توتی گفت: «فرانچسکو یک افسانه است. من حتی خودم را ذره‌ای نزدیک به او نمی‌بینم و احساس نمی‌کنم در قلب هواداران در رتبه دوم قرار دارم. رم تاریخ بسیار غنی‌ای دارد، هرچند که فقط چند مقطع پرافتخار را به خود دیده است. بازیکنان شناخته‌شده‌ای در این باشگاه حضور داشته‌اند. یکی از آن‌ها که به سرعت به ذهنم می‌رسد برونو کونتی است، چرا که من نسبت به او عشق ویژه‌ای دارم. من فقط کسی بودم که در آن زمان حضور داشتم و تمامی تلاشم را کردم و مردم این را درک کردند. همان‌طور که پیشتر نیز به تو گفتم، فینال بوداپست بیشتر از قهرمانی‌ام در آن موفقیت، احساس آن‌ها نسبت به من را به وضوح نشان می‌دهد.»
او درباره بازگشت به المپیکو نیز اظهار داشت: «هیچگونه انتظاری از بنر یا پرچم ندارم. هیچ انتظاری ندارم. تنها احترامی که می‌خواهم برای من مهم است. هنوز خودم را برای آن مسابقه آماده نکرده‌ام؛ نه از نظر مربی ای که باید برای یک مسابقه مهم آماده شود و نه از نظر مردی که قرار است به خانه برگردد. هنوز به آن فکر نکرده‌ام. باید از خودم در برابر این فشار محافظت کنم و محافظت از خودم به معنای آماده شدن در بهترین حالت ممکن برای انجام کارم است. برای اینکه کارم را به درستی انجام دهم، باید روی همین موضوع تمرکز کنم و کوشش کنم فراموش کنم کجا هستم و مقابل چه تیمی قرار است به رقابت بپردازم.»
مورینیو ادامه داد: «این نوع احساسی هیچ‌گاه در مورد رم برایم پیش نیامده بود، اما چندی پیش هنگام بازگشت به اینتر و همچنین در زمان برگشتم به چلسی، چنین موقعیتی را تجربه کرده‌ام. بارها این احساس برایم پیش آمده، اما باید بگویم که رم متفاوت است. برای نخستین بار باید از آن مسیری عبور کنم که به ورزشگاه می‌رسد؛ زمانی که وارد منطقه زمین‌های تنیس می‌شوید، آن فضای شگفت‌انگیز را می‌بینید. باید خودم را آماده کنم، زیرا این اولین بار است که به آنجا می‌روم بدون اینکه شور و اشتیاق فوق‌العاده هواداران رم کنارم باشد.»
سرمربی پرتغالی تأکید کرد: «همچنین باید بازیکنانم را برای مسابقه آماده کنم، زیرا تجربه کردن چنین حسی متفاوت است. البته آن‌ها از سطح بالایی برخوردارند و به حضور در نیمه‌نهایی و فینال‌های جام جهانی و لیگ قهرمانان اروپا عادت دارند. اما می‌خواهم آن‌ها را برای درک این زیبایی از طرف دیگر آماده کنم. حتی به عنوان بازیکن حریف، بازی کردن در آنجا فوق‌العاده است.»
مورینیو در خصوص رابطه‌اش با خانواده فریدکین نیز گفت: «هرگز به‌طور علنی درباره ارتباطم با فریدکین‌ها صحبت نکرده‌ام. اگر اکنون که به رم بازمی‌گردم، آن‌ها را پیش یا پس از مسابقه در راهرو ببینم، به راحتی به آن‌ها سلام می‌کنم. در تاریخ من با رم، روز فینال، روزی بود که من اخراج شدم. روز فینال بوداپست، همان روزی است که از سوی باشگاه کنار گذاشته شدم. بعد از آن، خاطرات و تاریخی وجود دارند که با هم تجربه کرده‌اید و هرگز فراموش نمی‌شوند. اما این چیزی نیست که مرا رنج دهد.»
مورینیو در خصوص بازگشت به رئال مادرید نیز گفت: «شایعات زمانی آغاز شدند که هیچ تماسی وجود نداشت. من در بنفیکا بودم و خوشحال بودم. بنفیکا برای من باشگاهی خاص است. تنها ۱۰ دقیقه با خانه فاصله داشتم؛ چیزی که در ۲۰ سال گذشته رخ نداده بود. باشگاهی بود که نیازمند پیشرفت بود و من گفتم با قرارداد سه‌ساله‌ام در آنجا باقی می‌مانم. به ناگاه شایعاتی آغاز شد. این شایعات مرا غافلگیر کردند. با خودم گفتم: این‌ها فقط شایعات هستند. رئال مادرید در میانه فصل مربی‌اش را تغییر داده بود و بعد آربلوا به کادر هدایت پیوست. شرایط و نتایج فوق‌العاده نبودند. شایعات شروع شد، اما هیچ‌کس با من تماسی نگرفت.»
او ادامه داد: «رابطه من با رئال مادرید اکنون ۱۳ سال است که ادامه دارد. از زمانی که آنجا را ترک کردم، همیشه با هم در ارتباط بوده‌ایم؛ دو دوست نزدیک به هم. چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد.»
مورینیو در واکنش به قضیه منچسترسیتی با لحنی طعنه‌آمیز گفت: «ترجیح می‌دهم به این موضوع با لبخند بنگریم. فکر می‌کنم در نهایت به نتیجه خواهیم رسید، اما ما دو نفر که نزدیک به ۶۰ سال داریم، باید خوش‌شانس باشیم که وقتی رأی نهایی صادر می‌شود، هنوز زنده باشیم و در اینجا حاضر باشیم. الآن یک رأیی صادر می‌شود، بعد درخواست تجدیدنظر و... در آن زمان ۸۰ ساله خواهم بود.»
او در پایان درخصوص مسائل مربوط به داوری و پرونده‌هایی که در زمان حضورش در باشگاه‌های متفاوت با آن‌ها مواجه شده است، بیان کرد: «فکر نمی‌کنم مشکل از من باشد. تصور من این است که این بدشانسی‌ای است که به دوران حضور من در یک باشگاه خاص مربوط می‌شود. در رئال مادرید، سال‌های مهمی از پرونده نگریرا را تجربه کردم. هیچ‌کس از آن واقعه آگاه نبود، ولی ما آن دوران را سپری کردیم و بهایش را پرداختیم. حالا دیگر همه از آن باخبرند. سپس در ترکیه نیز رسوایی بزرگی پیش آمد. بارها خودم را در وضعیت‌های مشابهی دیده‌ام که مجبور شدم این‌گونه موقعیت‌ها را تجربۀ کنم.»
همچنین بخوانید: دو اسطوره، دو پایان متفاوت؛ خداحافظی باشکوه لیونل مسی در مقابل بحران ملیِ کریستیانو رونالدو
نظرات کاربران