به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، فواد ایزدی در یادداشتی اشاره کرده است:

"در ۴۸۰ سال قبل از میلاد، قشون خشایارشا پا به آتن گذاشتند و معابد آنجا را به شعله‌های آتش سپردند. در آن زمان، اکثر آتنی‌ها با قایق از شهر خود به جزیره‌ای نزدیک فرار کرده بودند. اما عده‌ای از آن‌ها تصمیم به ترک خانه و دیارشان نگرفتند. این افراد در دژ سنگی آکروپولیس سنگر گرفتند و با مبارزتی بی‌نظیر، آخرین روزهای خود را در مقابل مهاجمان ایرانی به دفاع پرداختند؛ آن‌ها با پرتاب سنگ‌های بزرگ از بلندی صخره‌ها، بر سر سربازان دشمن می‌ریختند و توانستند بزرگ‌ترین امپراتوری زمان خود را به مدت چند روز در پشت دروازه‌های آتن متوقف سازند.در نهایت، آنان شکست خوردند. سپاه ایرانی معابد را به غارت برد و زیارتگاه‌ها را سوزاند و آکروپولیس را با خاک یکسان کرد. اما هنگامی که آتنی‌ها به شهر بازگشتند، بقایای ویران‌شده آکروپولیس قدیم را گردآوری کرده و آن‌ها را در همان تپه‌ای که آکروپولیس قرار داشت، دفن کردند و چند دهه بعد، در زمان پریکلس، معبد پارتنون را بر فراز آن بنا کردند...و اکنون، ما در آستانه یک انتخاب هستیم؛ چرا که دهه آینده و تصمیماتی که می‌گیریم، سرنوشت قرن آینده را رقم خواهد زد.
مسیر انتخابی ما مشخص خواهد کرد که آیا غرب می‌تواند مقام خود را به عنوان پیشتاز جهانی حفظ کند یا اینکه در برابر آینده‌ای پر از یأس، وابستگی و زوال تسلیم خواهد شد. ما هم‌اکنون این انتخاب را داریم که برای عمل دست به کار شویم، یا اینکه در نهایت فرصت عمل را برای همیشه از دست خواهیم داد.ایالات متحده تحت مدیریت ترامپ، انتخاب خود را تعیین کرده است. ما خطرپذیری در راستای تقویت قدرت ملی را برگزیده‌ایم.
یونانیان باستان، علی‌رغم تمامی آرمان‌های بزرگ خود، افراد ساده‌لوحی نبودند. آن‌ها به خوبی آگاه بودند که ملل، منافع خاصی دارند. آن‌ها متوجه بودند که اداره کشور مستلزم دوراندیشی و دیپلماسی است؛ اما همچنین می‌دانستند که گاهی اوقات، اداره کشور نیازمند به کارگیری قوه قهریه است، وقتی که تدبیر و دیپلماسی به نتیجه نمی‌رسند. آن‌ها درک کرده بودند که قدرت تنها به در اختیار داشتن ابزار دفاع نمی‌باشد؛ بلکه نیاز به این اعتبار نیز دارد که دیگران بدانند شما آمادگی به‌کارگیری این ابزار را دارید..."