طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، قضاوت در خصوص انگیزه‌های سیاسی ممکن از این تغییرات محیطی بدون شواهد مستقل دشوار است، اما می‌توان به داده‌های معاملاتی به عنوان معیار سنجش این پیش‌بینی‌ها رجوع کرد.

به نقل از همشهری، در آخرین روز هفته معاملاتی که به چهارشنبه ۱۵ مهر مربوط می‌شود، آمارها نشان می‌دهند که ۴ هزار و ۴۲۹ میلیارد تومان نقدینگی به بازار سهام تزریق شده است. از ابتدای سال جاری، مبالغ هنگفتی، به میزان ده‌ها هزار میلیارد تومان، به این بازار وارد گردیده‌اند. ارزش صف‌های خرید به رقم ۱۱ هزار میلیارد تومان رسیده است، در حالی که ارزش صف‌های فروش تنها ۱۱۴ میلیارد تومان بوده است. بنابراین، ارزش صف‌های خرید تقریباً ۹۶ برابر صف‌های فروش است که این خود نشان‌دهنده تمایل بالای تقاضا در این مقطع زمانی است.

همچنین، شاخص قدرت خرید در محدوده ۲ قرار دارد. به طور ساده‌تر، این بدان معناست که میانگین خرید سرمایه‌گذاران حقیقی تقریباً دو برابر میانگین فروش آن‌هاست. از آنجایی که میانگین ۳۰ روزه این شاخص به همین سطح نزدیک است، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چرا که نشان‌دهنده این است که توانایی خریداران تنها به یک روز معاملاتی خاص محدود نمی‌شود.

از ابتدای سال ۱۴۰۵ تا به امروز، شاخص کل بورس با رشدی ۱۲۵ درصدی مواجه بوده، اما ارزش دلاری این بازار همچنان در حدود ۱۰۲ میلیارد دلار قرار دارد. دلیل اصلی این تفاوت را باید در افزایش نرخ ارز جست‌وجو کرد. وقتی نرخ ارز افزایش می‌یابد، بالا رفتن قیمت‌های ریالی سهام لزوماً منجر به افزایش معادل دلاری ارزش شرکت‌ها نخواهد شد. این عدم تطابق می‌تواند راهی برای بررسی دوباره ارزندگی سهام باشد، هرچند خود به تنهایی نمی‌تواند ارزانی بازار یا تضمین کننده رشد آینده آن باشد.

علاوه بر جریان نقدینگی، هفت عامل بنیادین نیز می‌توانند از بازار حمایت کنند. این عوامل شامل ارزندگی نسبی سهام پس از یک دوره رکود، افزایش درآمدهای ریالی شرکت‌های صادراتی، ورود نقدینگی انباشته، افزایش ارزش جایگزینی دارایی‌ها به واسطه تورم، ورود جدی و سنگین نقدینگی از سوی عموم به بورس، تصمیمات دولت برای تقویت بازار سرمایه و فاصله میان نرخ سود بانکی و تورم می‌باشد.

اگرچه مجموع این عوامل به معنای مصونیت بورس از کاهش قیمت نیست، اما با لحاظ کردن شرایطی که تقاضا و نقدینگی در حال حمایت از بازار هستند، پیش‌بینی یک سقوط ویرانگر و بی‌درنگ بدون شواهد واضحی مانند خروج مداوم سرمایه، افزایش عرضه و کاهش سودآوری شرکت‌ها، نمی‌تواند تحلیل کاملی باشد. اصلاحات مقطعی قیمت‌ها و سقوط‌های فراگیر در بازار، دو پدیده متفاوت از یکدیگر هستند.

۲۲۳۲۲۵