بررسی ها نشان می دهد تا لحظه انتشار این نوشته دست کم در روی صحنه هردوکشور در این راهبرد برگزیده استوار بوده وگامی به پس نگذاشته اند. رهبران  آمریکا با استناد به کار آمدی محاصره دریایی ونیز تحریم ها علیه جمهوری اسلامی می گویند اگر طرف مقابل تسلیم را نپذیرد با شدیدترین حمله روبه روخواهد شد.
 اداره کنندگان جمهوری اسلامی نیز باوردارند با استفاده از انواع موشک ها ونیز تسلیحات نو می توانند شرایط را گونه ای کنند که آمریکا را از حمله پشیمان کند. 
اکنون به نظر می رسد اداره کنندگان جمهوری اسلامی و آمریکا پشت به صلح و روبه جنگ ایستاده و دقیقه شماری می کنند که جنگ تازه ای را شروع کنند. چیزی که در روی صحنه دیده می شود این است که جمهوری اسلامی برای فشار بر آمریکا با بیشترین نیرو پایگاههای آمریکا را در کشورهای منطقه هدف قرارمی دهد تا آمریکا را ناگزیر به ترک مخاصمه کند. 
در سوی دیگر شرایط روبه جنگ و پشت به صلح در میان سیاستمداران داخلی درایران  نیز به موضوعی داغ تبدیل شده است. به طور مثال  حسین مرعشی پرچمدار نیروهایی شده که می گویند برای نگهداری موجودیت ایران و جلوگیری از تخریب بیشتر زیر بناها و امکانات مادی آن اگر باید امتیازی داده و امتیازی گرفته شود بهتر است این کار پیش از جنگ انجام شود.

و به طور واضح و روشن گفته است صیانت از این سرزمین بالاتر از هر ارمان و آرزوی دیگری به حساب می آید  و بهتر است با صلح جویی در مسیر نگهداشت با عزت و افتخار ایران رفتار کنیم.
 در برابر این خواسته اما صادق محصولی دبیر کل حزب پایداری که یکی از حزب های تندرو به حساب می آید این راهبرد مرعشی را درست نمی داند و باوردارد تصمیم گیری بر این پایه کامیابی نخواهد داشت.

او می گوید باید آنقدر مقاومت کرد که آمریکا دست از تعارض بردارد. وی می گوید راهبرارایه شده از سوی مرعشی ادامه همان سیاست " بده و برو" است. یعنی ایران را بدهید و چیزی هم نصیبتان نخواهد شد. روزهای اینده نشان خواهد داد راهبرد روبه جنگ و پشت به صلح به کجا می رسد و چه پیامدهایی خواهد داشت.