در فوتبال کشور ما، به جوانان اعتماد نمی‌شود. برای اینکه یک جوان بتواند در لیگ برتر حضور داشته باشد، باید شرایط فوق‌العاده‌ای داشته باشد و در عین حال، عوامل دیگری نیز مؤثر باشند؛ عواملی از قبیل مربی حاذق و نبودن رقبای جدی و... در واقع، شرایط برای جوانان در ایران از سایر نقاط دنیا بسیار دشوارتر است! بنابراین وقتی در سرتاسر جهان، دروازه‌بانان جوان به خاطر اهمیت و ویژگی‌های خاص این پست، مجبورند کار سخت‌تری نسبت به دیگر ۱۰ پست زمین فوتبال برای حضور در عرصه داشته باشند، بیایید ببینیم چه سرنوشتی برای دروازه‌بان‌های جوان ایرانی رقم خورده است!

با این حال و برخلاف دیدگاه‌هایی که قلعه نویی و همراهانش تلاش دارند در ذهن علاقمندان به فوتبال ایران بکارند، فوتبال ایران هیچ‌گاه از استعدادهای جوان خالی نبوده و همین حالا نیز در تمام پست‌های زمین در لیگ برتر، درخشان‌ترین ستاره‌ها را داریم که می‌توانند در تیم ملی به میدان بروند، البته به شرطی که انتخاب‌ها به طور شایسته انجام گیرد! یکی از این جوانان، پارسا جعفری است.

کاپیتان جوان
پارسا در ذوب آهن نام و نشانی برای خود دست و پا کرد. او هنوز ۲۰ سالش نشده بود که به عنوان دروازه‌بان ثابت تیم معتبر و با قدمت اصفهانی انتخاب شد و با نشان دادن قابلیت‌هایش، به حدی در این تیم دوام آورد که در برخی مواقع با خروج کاپیتان اصلی، بازوبند کاپیتانی را به دست می‌گرفت. اما مشکلات مالی و سوءمدیریت، باشگاه‌های سنتی را یکی پس از دیگری به ورطه نابودی کشانده و پارسا نیز به دنبال آینده‌ای بهتر و درآمد بیشتر، راهی تراکتور شد.

در جایی که با حضور بیرانوند، معلوم بود فرصتی برای بازی پیدا نخواهد کرد و عده‌ای از این که یک جوان حاضر به نشستن روی نیمکت – به‌ویژه به مدت نامشخص – شده شگفت‌زده بودند. چه کسی نمی‌داند بیرانوند پس از یک دهه درخشش، فاصله معناداری با سایر دروازه‌بان‌ها ایجاد کرده بود و حتی در شرایط ۵۰ درصدی آمادگی نیز، مربیان او را به هر کس دیگر ترجیح می‌دادند، اما افت فاحش و نزول بیرانوند در طی یک سال اخیر، داستان را تغییر داد.

فرصت استثنایی
در طول این هفته‌ها و به خاطر دلایل غیر فوتبالی و فنی، بیرانوند همچنان در ترکیب تیم ملی و تراکتور بازی می‌کرد، اما هم‌اکنون، با نزدیک شدن به مسابقه مقابل الشمال در لیگ نخبگان، فرصتی بی‌نظیر در اختیار پارسا قرار گرفته است تا بتواند به زودی از سایه بیرانوند خارج شود و همزمان آینده فوتبالی خود را بسازد و نگرانی‌های مدیران و مربیان و هواداران تراکتور را از بابت عدم حضور بیرانوند برطرف کند! بیرانوند حتی اگر حاشیه‌های اخیر هم وجود نداشت، حداکثر تا نیم فصل قادر به حضور در ترکیب تیم تراکتور بود!

خطر حذف در کمین گلر نامدار
کارنامه فوتبالی بیرانوند – که پس از درخشش و پیوستن به پرسپولیس، به دروازه‌بان ثابت تیم ملی تبدیل شد – را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد: دوره اول که او به وضوح بهترین دروازه‌بان ایران بود و هیچ مربی با هر سلیقه‌ای نمی‌توانست از نام او عبور کند، و دوره دوم که به این یک سال اخیر مربوط می‌شود، جایی که بیرانوند به جز چند روز خوب، به‌طور روزافزونی ضعیف‌تر شده و تنها به خاطر نام بزرگ و جایگاه فوتبالی و ارتباطات غیرورزشی‌اش در تیم ملی و باشگاهش به بازی می‌پرداخت که آن نیز در آخرین مسابقه هر دو تیم از بین رفت.

در این سال‌ها، مربیان ملی و باشگاهی جرات نداشتند به ذخیره‌های بیرانوند میدان دهند. در پرسپولیس، امیررضا رفیعی در غیاب بیرانوند به میدان می‌رفت و درخشش خوبی نشان می‌داد. در تیم ملی نیز، نیازمند، به‌عنوان گزینه اول، به نام بیرانوند وابسته بود که حالا دیگر وجود ندارد! و این بازی لیگ نخبگان می‌تواند به معنای حذف او از نمایندگی ایران باشد!

فرق ادیب و مارکو با پارسا
در غیاب بیرانوند به علت محرومیت چهار ماهه، تراکتور شروع فصل را با ادیب زارعی رقم زد، اما او نتوانست از این فرصت طلایی بهره‌برداری کند. در نتیجه، اسکوچیچ تصمیم به جذب مارکو یوهانسون سوئدی گرفت. هر دو دروازه‌بان می‌دانستند به محض پایان محرومیت بیرانوند، باید با هر کیفیتی که هست، بر روی نیمکت بنشینند. حقیقتی که حالا دیگر وجود ندارد، زیرا بیرانوند که رفتنی بود، از باشگاه اخراج شده و زنوزی و نکونام بالاخره پذیرفته‌اند که بهتر است هرچه زودتر دوران بدون بیرانوند را آغاز کنند.

تهدید یا فرصت؟
فرقی نمی‌کند که آیا این بازی در لیگ برتر برابر تیم ته‌جدولی باشد یا با قهرمان لیگ نخبگان؛ عدم حضور بیرانوند می‌تواند آغازگر تاریخ جدیدی برای دروازه‌بان جدید باشد. تراکتور بازی اول را از دست داده و اکنون، پارسا – یا هر دروازه‌بان دیگر در این شرایط – می‌تواند از این چالش بزرگ به فرصتی مناسب تبدیل کند. حالا دیگر تمام نگاه‌ها به اوست و او می‌تواند بالاخره از سایه بیرانوند خارج شده و دوران درخشش خود را آغاز نماید.

بازیکنی که در این سال‌ها به دلیل غیررقابتی بودن، هرکاری که می‌کرد، کسی به کار او توجه نمی‌کرد، حالا کنار گذاشته شده و همه چیز به این بازی بستگی دارد. اگر دروازه‌بان جانشین، توانمند ظاهر شود و خوب بازی کند، پرونده بیرانوند در تراکتور برای همیشه بسته خواهد شد، اما اگر نتواند، به زودی راهی جهت آشتی فراهم می‌کنند و بیرانوند همان‌طور که بوده، بازمی‌گردد تا در زمان مناسب، دروازه‌بان دیگری را جذب کنند! اکنون پارسا – یا به عبارت دقیق‌تر، هر کس دیگری که در این شرایط باشد – می‌تواند آینده فوتبالی خود، تراکتور و نکونام را یکجا رقم بزند!

بیشتر بخوانید: به بهانه داستان‌های تازه بیرانوند؛ از ریشه تا همیشه، درد مشترک بیرو و فوتبال ایران