بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مسئله حجاب در مدارس آذربایجان به هیچ‌وجه به موضوعی حاشیه‌ای تبدیل نشده است. این مساله پیش‌تر موجب بروز اعتراضاتی در میان بخشی از جامعه مسلمان این کشور گردیده است. چگونه ممکن است در کشوری که اکثریت آن مسلمان هستند، پوشش مذهبی دانش‌آموزان به ممانعتی برای حضور آنان در کلاس درس بدل شود؟ آیا می‌توان از چنین موضوعی به سادگی عبور کرد و صرفاً به بحث درباره روابط دوستانه پرداخت؟

به نقل از تابناک، مساله صرفاً به حجاب محدود نمی‌شود. دولت آذربایجان به گسترش روابط خود با رژیم صهیونیستی در زمینه‌های انرژی، دفاعی و امنیتی پرداخته است؛ همکاری‌هایی که با توجه به ملاحظات امنیتی در منطقه، از اهمیت بالایی برای ایران برخوردار است. لذا ارزیابی سیاست‌های باکو بدون در نظر گرفتن این روابط و هم‌زمان محدودیت‌های مذهبی داخلی، تصویر ناقصی از واقعیت به ما ارائه می‌دهد.

اسکندر مؤمنی، وزیر کشور ایران، در سفر خود به باکو با مقامات ارشد آذربایجان ملاقات کرده و از حضور در این کشور به‌عنوان «آذربایجان دوست و برادر» ابراز خرسندی کرد. طبیعی است که گفتگو با همسایگان امر مذمومی نیست و روابط با همسایگان باید در اولویت سیاست خارجی ایران قرار گیرد. اما آیا دیپلماسی تنها به ملاقات‌ها و تعارفات محدود می‌شود؟ مسئولان ایرانی باید به موازات تأکید بر دوستی، موضعی شفاف در خصوص محدودیت حجاب و همکاری‌های امنیتی با رژیم صهیونیستی اتخاذ کنند.

ایران نه می‌تواند و نه باید جایگاه اهمیت رابطه با آذربایجان را نادیده بگیرد؛ با این حال، حفظ این رابطه نباید به سکوت درباره مسائل حیاتی منجر شود. اگر هویت دینی و ارتباطات شیعی در روابط ایران با همسایگان حائز اهمیت است، پس باید محدودیت حجاب در مدارس آذربایجان نیز مورد توجه قرار گیرد. آقای مومنی باید مشخص کند که چگونه در کنار بروز دوستی با باکو، این ملاحظات را پیگیری خواهند کرد؛ زیرا دیپلماسی همسایگی به معنای تعارف نیست، بلکه به معنای گفت‌وگو با صراحت درباره اختلافات است.