بر اساس گزارشی از خبرآنلاین، روزنامه کیهان اشاره کرده است که ساختار سیاسی آذربایجان سکولار بوده و در سال‌های اخیر، به دلیل پیوندهای راهبردی، امنیتی و اقتصادی با رژیم صهیونیستی، به عنوان پیرو نتانیاهو شناخته می‌شود. این ترکیب - اکثریت شیعه در جامعه و دولت سکولار و متمایل به غرب - سبب بروز یکی از بزرگترین تناقض‌های حقوق بشری در منطقه، یعنی محدودیت پوشش شرعی برای دختران دانش‌آموز، گردیده است.
وزارت آموزش آذربایجان در سال‌های اخیر به استناد اصل سکولاریسم، قوانین جدیدی برای پوشش مدارس وضع کرده که عملاً محدودیتی برای حجاب دانش‌آموزان دختر ایجاد می‌کند. اگرچه مقامات این کشور معمولاً از کلمه «ممنوعیت حجاب» استفاده نمی‌کنند و به آن «قاعده لباس مدارس» می‌نامند، اما شواهد میدانی نشان می‌دهد که بسیاری از دانش‌آموزان محجبه از ورود به کلاس‌های درس محروم شده‌اند یا تحت فشار مدیران و معلمان قرار دارند تا حجاب خود را کنار بگذارند.
این وضعیت موجب اعتراضات عمومی در باکو، ماساللی و دیگر شهرها گردیده است. شعار «حجاب مانع آموزش نیست» به نماد مقاومت خانواده‌های مسلمان در برابر این سیاست‌ها تبدیل شده است. قابل توجه است که این محدودیت‌ها نه از سوی یک گروه افراطی ضداسلامی، بلکه توسط دولتی که خود را به عنوان دوست و متحد غرب معرفی می‌کند، اعمال می‌شود.
پرسش اساسی این است که چرا مدعیان اصلاحات و جریان‌های غرب‌گرا در ایران، که در برابر مسائل مربوط به حجاب در داخل کشور، انتقادات زیادی مطرح می‌کنند و آن را به موضوعی جهانی بدل می‌سازند، در مواجهه با محدودیت‌های حجاب در آذربایجان سکوت کرده‌اند؟ این سکوت در حالی است که همان افراد و رسانه‌ها اغلب در برابر هر خبر کوچکی درباره حجاب در ایران به سرعت واکنش نشان می‌دهند.
به نظر می‌رسد بخشی از این سکوت ناشی از ملاحظات سیاسی باشد؛ آذربایجان به عنوان یک شریک استراتژیک برای برخی از جریان‌های اپوزیسیون ایرانی در نظر گرفته می‌شود و نقد رفتار آن به معنای تضعیف جبهه خودی محسوب می‌شود. بخشی دیگر نیز به ایدئولوژی سکولار و غرب‌گرا مربوط می‌شود که حجاب را نه به عنوان یک حق مذهبی، بلکه به عنوان نمادی از عقب‌ماندگی ارزیابی می‌کند؛ بنابراین، محدودیت حجاب در آذربایجان یا فرانسه نه به عنوان نقض حقوق بشر، بلکه به عنوان «اجرا کردن سکولاریسم» تفسیر می‌گردد.

آنچه در آذربایجان، فرانسه و افغانستان در حال وقوع است، سه منظر از یک حقیقت واحد را به تصویر می‌کشد؛ نقص در حق آموزش و آزادی مذهبی دختران. هر کسی که واقعاً نگران حقوق زنان باشد، نمی‌تواند در برابر دشواری‌های دختران محجبه آذربایجانی سکوت کند و همزمان برای زنان افغانستان بیانیه صادر کند. استاندارد دوگانه نه تنها به عدالت آسیب می‌زند، بلکه اعتبار مدافعان حقوق بشر را نیز تضعیف می‌کند. انتظار آن است که جریان‌های مدعی حقوق زنان، به جای سکوت سیاسی، همان صدایی را که برای زنان افغانستان بلند می‌کنند، به تمامی زنان مسلمان در سراسر جهان، از باکو تا پاریس، اختصاص دهند.

17302