در سال‌های اخیر، ملوان از سایه ترس سقوط به یک تیم ریشه‌دار تبدیل شده است که حریفان هنگام بازی در انزلی به آن توجه ویژه‌ای دارند. اما آیا می‌توان در مورد عملکرد ملوان در فصل جاری همین نظر را داشت؟
وضعیت کنونی اصلاً امیدوارکننده به نظر نمی‌رسد. تحت هدایت مازیار زارع، این تیم در چهار بازی خانگی تنها توانسته است یک پیروزی در برابر ذوب‌آهن کسب کند و در برابر فجر سپاسی، نساجی و فولاد خوزستان شکست خورده است؛ سه باخت در چهار دیدار که این در خانه‌ای که انتظار می‌رفت پشتوانه‌ای برای ملوان باشد، رخ داده است!
رفتار تلخ و دردناک، شکست ۲ بر ۱ در برابر فولاد خوزستان بود؛ دیداری که ملوان تا دقیقه ۸۸ از حریف پیش بود، اما دو گل دیرهنگام همه چیز را به هم ریخت. از دست رفتن چنین نتیجه‌ای در شرایطی این‌چنینی تنها نشانه بدشانسی نیست؛ لازم است به جنبه‌های دیگری مانند تمرکز بازیکنان، مدیریت دقایق پایانی و تصمیم‌گیری‌های کادر فنی نیز توجه کرد.
مازیار زارع که خود به خوبی با تاریخ و ارزش‌های ملوان آشنا است، از همه بهتر می‌داند که ورزشگاه سیروس قایقران چه اهمیت ویژه‌ای برای هواداران این تیم دارد. گرچه انتظار نمی‌رود ملوان در تمام دیدارها برنده باشد، اما انتظاری منطقی این است که رقبایش برای گرفتن امتیاز از انزلی بهای سنگینی پرداخت کنند؛ نه اینکه شکست در خانه به ماجرایی عادی و تکراری تبدیل گردد.
سه باخت خانگی از چهار بازی، مسئله‌ای نیست که بتوان به سادگی از آن عبور کرد. ملوان باید به‌سرعت این روند ناامیدکننده را متوقف کند و مازیار زارع نیز به جای تکیه بر اعتبار و یادها و خاطرات گذشته، باید پاسخ‌های فنی شایسته‌ای برای چالش‌های کنونی تیم بدهد.
ورزشگاه سیروس قایقران نباید برای ملوان به یک زمین ساده و معمولی تبدیل شود؛ همچنین سه شکست در چهار بازی خانگی باید برای مازیار زارع به عنوان یک واقعیت عادی قلمداد نشود!
بیشتر بخوانید: ماجرای ملوان، مازیار، تلویزیون و یک سایت ورزشی؛ پشت پرده فشار به ملوان چیست؟!
نظرات کاربران