پژوهشی جدید نشان می‌دهد زنان مبتلا به بیماری‌های خودایمنی بیشتر از مردان با تشخیص‌های روان‌پزشکی یا روان‌تنی مواجه می‌شوند؛ مسئله‌ای که می‌تواند روند شناسایی بیماری و آغاز درمان مناسب را به تأخیر بیندازد.
به گزارش گاردین در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، این پژوهش با همکاری دانشگاه کمبریج و دانشگاه آنگلیای شرقی انجام شده و تجربه بیش از ۶۶۰۰ فرد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی را بررسی کرده است. بیشتر شرکت‌کنندگان زن و ساکن بریتانیا بوده‌اند.
تفاوت قابل توجه در تجربه زنان و مردان
بر اساس یافته‌های این پژوهش، ۴۳ درصد از زنان شرکت‌کننده گفته‌اند که به آن‌ها گفته شده است بیماری‌شان منشأ روان‌پزشکی دارد؛ این رقم در میان مردان ۳۳ درصد بوده است.
همچنین ۳۴ درصد از زنان گزارش کرده‌اند که علائمشان به‌اشتباه روان‌تنی تشخیص داده شده است؛ درحالی‌که این میزان در مردان ۲۲ درصد بوده است.
اصطلاح «روان‌تنی» به علائم جسمی‌ای اشاره دارد که عوامل روان‌شناختی ممکن است در ایجاد یا تشدید آن‌ها نقش داشته باشند. بااین‌حال، نسبت دادن علائم به عوامل روانی به‌تنهایی به معنای رد وجود یک بیماری جسمی نیست.
پژوهشگران پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، گروه بیماری، منطقه جغرافیایی و وضعیت مالی خانوار، دریافتند زنان ۴۶ درصد بیشتر از مردان احتمال داشته است که تشخیص اشتباه روان‌پزشکی را گزارش کنند. احتمال گزارش تشخیص اشتباه روان‌تنی نیز در زنان ۷۴ درصد بیشتر بوده است.
تأخیر طولانی‌تر در تشخیص بیماری
این مطالعه همچنین تفاوت‌هایی را در مدت‌زمان رسیدن به تشخیص نشان داد. در میان مردان، فاصله کمتر از سه ماه از شروع علائم تا تشخیص، بیشتر از سایر بازه‌ها گزارش شده بود؛ اما زنان بیشتر از فاصله یک تا دو سال سخن گفته‌اند.
بیماری‌های خودایمنی زمانی رخ می‌دهند که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه به سلول‌ها یا بافت‌های خود فرد حمله کند. تشخیص این بیماری‌ها ممکن است دشوار باشد، زیرا علائمی مانند خستگی، درد عضلانی، مشکلات پوستی و اختلالات خواب در بیماری‌های مختلف دیده می‌شوند.
از جمله بیماری‌های خودایمنی می‌توان به بیماری هاشیموتو، بیماری گریوز و لوپوس اشاره کرد. این بیماری‌ها ممکن است نشانه‌های متفاوتی داشته باشند و برای شناسایی آن‌ها به بررسی بالینی و آزمایش‌های متناسب با شرایط بیمار نیاز است.
اهمیت شنیدن شرح‌حال بیماران
پژوهشگران احتمال داده‌اند که برخی پیش‌داوری‌های جنسیتی در پزشکی همچنان بر نحوه ارزیابی علائم زنان تأثیر بگذارند؛ برای مثال، ممکن است شکایت‌های جسمی زنان زودتر به اضطراب یا عوامل روان‌شناختی نسبت داده شود.
ملانی اسلون، از پژوهشگران این مطالعه، هشدار داده است که چنین تشخیص‌هایی می‌توانند در بلندمدت بر اعتماد بیماران به پزشکان و اعتمادبه‌نفس آن‌ها اثر بگذارند.
بااین‌حال، یافته‌ها به این معنا نیست که تشخیص روان‌پزشکی یا روان‌تنی همیشه نادرست است یا تنها زنان با چنین مشکلاتی مواجه می‌شوند. پژوهشگران تأکید دارند که دشواری تشخیص بیماری‌های خودایمنی می‌تواند هر دو جنس را تحت تأثیر قرار دهد، هرچند زنان در این بررسی تجربه نامطلوب‌تری گزارش کرده‌اند.
نتایج این مطالعه بر اهمیت بررسی دقیق علائم پایدار، پرهیز از نتیجه‌گیری زودهنگام و توجه جدی به شرح‌حال بیماران تأکید می‌کند؛ اقداماتی که می‌توانند به تشخیص دقیق‌تر و کاهش تأخیر در درمان کمک کنند.
منبع: روزنامه گاردین
نظرات کاربران