طبق گزارش خبرآنلاین، محققان ۱۵۱ کوتوله سفید را که در فاصله حداکثر ۶۵ سال نوری از زمین قرار دارند، مورد بررسی قرار داده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که اکثر این اجرام رنگی نزدیک به سفید دارند، هرچند تعداد کمی از آن‌ها رنگ‌های نامتعارفی به نمایش می‌گذارند.

دانشمندان با اشاره به طیف نوری یکی از کوتوله‌های سفید، بر این باورند که این اجرام از فاصله نزدیک به رنگ سبز دیده خواهند شد، بر اساس مدل‌های مرتبط با بینایی انسانی.

کوتوله سفید چیست؟

کوتوله سفید به هسته‌ای فشرده و داغ از یک ستاره اطلاق می‌شود که به پایان مرحله اصلی حیات خویش رسیده است. ستاره‌هایی نظیر خورشید پس از سوختن منابع هسته‌ای خود ابتدا به غول‌های سرخ تبدیل می‌شوند و در ادامه، لایه‌های خارجی خود را به تدریج از دست می‌دهند. در نهایت، هسته‌ای که باقی می‌ماند، به کوتوله سفید تبدیل می‌گردد.

این اجرام دارای جرم بالایی هستند که در حجم کمتری جا می‌گیرند. آن‌ها دیگر انرژی خود را از فرآیند همجوشی هسته‌ای مستمر تأمین نمی‌کنند و به تدریج گرمای باقی‌مانده از پریودهای گذشته زندگی ستاره را از دست می‌دهند.

رنگ‌های بسیاری از ستاره‌ها عموماً وابسته به دمای سطح آن‌هاست، اما در کوتوله‌های سفید، ترکیب شیمیایی جو نیز می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر تعیین رنگ داشته باشد.

راز رنگ سبز چیست؟

کوتوله سفید WD J۱۳۳۰+۶۴۳۵ مقادیر قابل توجهی از عناصر سنگین مانند سدیم، کلسیم و لیتیم را در جو خود داراست. به احتمال زیاد، این عناصر به‌دلیل سقوط بقایای اجرام سیاره‌ای به سطح ستاره به جو آن افزوده شده‌اند.

اتم‌های این عناصر دارای طول‌موج‌های خاصی از نور هستند که جذب می‌کنند. در این جرم آسمانی، سدیم بخشی از نور زرد، نارنجی و قرمز را جذب نموده و کلسیم هم بخش‌هایی از نور بنفش و آبی را می‌گیرد، که این امر باعث تغییر طیف نور خروجی می‌شود. بدین ترتیب، سهم نسبی طول‌موج‌های باقی‌مانده افزایش یافته و محاسبات نشان می‌دهد که رنگ ظاهری این ستاره به سبز با تم زرد، که به‌عنوان «زیتونی روشن» شناخته می‌شود، نزدیک است.

این کوتوله سفید تنها نمونه جالب توجه این پژوهش نیست. این احتمال وجود دارد که برخی از کوتوله‌های سفید به طور صورتی دیده شوند. این پدیده می‌تواند به وجود مولکول‌های کربن در لایه‌های سطحی آن‌ها ارتباط داشته باشد. علاوه بر این، نمونه‌های دیگری نیز به رنگ زرد، فیروزه‌ای یا آبی مشاهده می‌شوند. در این موارد، هر دو عامل دما و ترکیب شیمیایی جو در تعیین رنگ نقش ایفا می‌کنند.

این نتایج در نشریه علمی RAS Techniques and Instruments به انتشار رسیده‌اند. اهمیت این پژوهش فراتر از شناسایی یک جرم با رنگ غیرمعمول است؛ زیرا نشان می‌دهد که ترکیب شیمیایی جو ستاره‌ها می‌تواند تجربه بصری ما از آن‌ها را به طرز قابل توجهی تغییر دهد، به‌طوریکه تنها با توجه به دمای سطح قابل پیش‌بینی نباشد.

۵۸۵۸