به نقل از ایسنا؛ همزمان با گرامیداشت روز پرستار، بازگو کردن تجارب پرستاران از دوران جنگ و بحران‌ها، تصویر روشنی از حرفه‌ای را به نما می‌کشد که همیشه فعال و مشغول به کار است؛ حرفه‌ای که در روزهای بحرانی همچون شیوع بیماری کرونا، جنگ، سیل و زلزله، با وجود نگرانی برای سلامت خود و خانواده‌هایشان، وظیفه مراقبت از بیماران و استمرار فعالیت مراکز درمانی را به عهده دارد.
به یاد داشته باشید که چالش‌های حرفه پرستاری محدود به شرایط دشوار روزهای جنگ و بحران نمی‌شود؛ آنها با مسائلی همچون کمبود نیروی انسانی، فشار ناشی از شیفت‌های طولانی و متوالی، تنش‌های جسمی و روانی، مواجهه با بیماری‌های عفونی و عدم تعدل میان ظرفیت مراکز درمانی و تعداد بیماران به‌عنوان چالش‌های روزمره این حرفه خاطرنشان می‌کنند. به طور مثال، ممکن است تخت‌های اورژانس به حد اشباع برسند، اما همچنان بیماران جدیدی به بیمارستان وارد شوند؛ چنین موقعیتی ارائه خدمات را بغرنج‌تر کرده و باعث بروز نارضایتی‌های قابل توجهی می‌شود که معمولاً به پرستارانی نسبت داده می‌شود که در شرایط محدودیت امکانات تلاش می‌کنند تا به نیازهای متنوع بیماران پاسخ دهند.
علاوه بر فشار کاری، مسایل معیشتی و آنچه که آنها به نام «نابرابری در نظام پرداخت» توصیف می‌کنند، از اصلی‌ترین خواسته‌های پرستاران است؛ به‌طوری‌که از عدم شفافیت در محاسبه تعرفه‌های پرستاری، عدم تطابق دریافتی‌ها با نرخ تورم و پیچیدگی فرمول‌های پرداخت ابراز نارضایتی کرده و بر ضرورت بازنگری در ساختار نظام سلامت و تعریف واضح جایگاه گروه‌های مختلف تأکید می‌کنند.
پرستاران اشاره می‌کنند که شرایط اقتصادی برخی همکارانشان را وادار به کار همزمان در دو یا سه مرکز درمانی کرده است؛ وضعیتی که همراه با شیفت‌های فشرده، احتمالات فرسودگی شغلی را افزایش می‌دهد و به همین خاطر بر اصلاح واقعی نظام پرداخت، توجه به سطح تحصیلات و دشواری کار، تنظیم شیفت‌ها به‌صورت منطقی و دعوت به مشارکت کارشناسان و کارکنان شاغل در مراکز درمانی در روند تصمیم‌گیری‌ها تأکید دارند.
از نظر آنها، قدردانی از پرستاران نباید محدود به یک روز در تقویم و پیام‌های تبریک شود، بلکه باید این امر در بهبود شرایط کار، ارتقای پرداخت‌ها، تأمین نیروی انسانی کافی، کاهش فشار شیفت‌ها و شنیده شدن صدای آنها در تصمیم‌گیری‌های نظام سلامت هویدا شود.
پرستارانی که در شرایط بحرانی نظیر پاندمی کرونا، جنگ و دیگر بحران‌ها به بیماران کمک کردند و به روشن ماندن چراغ مراکز درمانی در کنار سایر کادر درمانی یاری رساندند، اکنون خواهان آن هستند که چالش‌های این مسئولیت در تمام طول سال مورد توجه قرار گیرد و تقدیر از جانفشانی‌هایشان به اقداماتی قابل لمس و پایدار منجر شود.
پرستارانی که باید مسئولیت تمام مسائل بیمارستان را بپذیرند
در این راستا، رضا کوه‌خیل - سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو در مصاحبه‌ای با ایسنا به‌مناسبت روز پرستار، با اشاره به دیدگاه‌های جامعه نسبت به حرفه پرستاری، بیان کرد: پرستاری چندین بُعد دارد و نظرات درباره این حرفه از سوی مردم و کادر درمان تا گروه‌های مختلف پرستاری متنوع است. عموماً مردم تصور می‌کنند پرستاری فقط مراقبت از بیمار را بر عهده دارد و از او انتظار دارند به تمام مشکلات و کمبودهای بیمارستان رسیدگی کند.
او ادامه داد: تجربه‌ها نشان می‌دهد زمانی که بیماران از ارائه خدمات راضی باشند، بیمارستان را بدون انتقاد ترک می‌کنند اما اگر نارضایتی وجود داشته باشد، اعتراضات به سمت پرستاران معطوف می‌شود و این پرستاران هستند که باید در این موارد پاسخگو باشند. ما تمام تلاش خود را برای ارائه خدمات خوب به کار می‌گیریم، اما ارزیابی عملکرد پرستاران باید با توجه به واقعیت‌ها و شرایط موجود انجام شود.
ضرورت اصلاح تعریف جایگاه‌های شغلی در وزارت بهداشت
کوه‌خیل با اشاره به مشکلات ناشی از ساختار نظام سلامت، تأکید کرد: ساختار وزارت بهداشت و نحوه تعریف جایگاه‌های مختلف در این نظام با چالش‌هایی روبرو است. برخی گروه‌ها در این ساختار دارای مقام ویژه‌ای هستند، در حالی که جایگاه و نقش گروه‌های دیگر به‌درستی مشخص نشده است. بنابراین، نیاز به بازنگری اساسی وجود دارد. نباید به این تصور بسنده کرد که حصول به هدفی خاص فقط متکی به تلاش یک فرد یا یک گروه است؛ بلکه همه‌ی گروه‌هایی که در پی تحقق آن هدف هستند، باید همراهی کنند. با این حال، هنوز جایگاه گروه‌های مختلف در وزارت بهداشت به‌روشنی تعیین نشده است.
عدم شفافیت در فرمول پرداخت تعرفه‌های پرستاری
او با بیان اینکه ناعادلانه بودن نظام پرداخت یکی از مشکلات بنیادین پرستاران است، افزود: سال‌هاست که مسأله تعرفه‌های پرستاری مطرح شده، اما هنوز هم معیار دقیقی برای پرداخت این تعرفه‌ها وجود ندارد. به‌عنوان سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو باید اطلاعات مربوط به تعرفه‌ها را در اختیار داشته باشم، اما حتی برای من هم روشن نیست که فرمول دقیق محاسبه این پرداخت‌ها چیست. به علاوه، میزان دریافتی پرستاران با نرخ تورم سنخیتی ندارد و شرایط به‌گونه‌ای است که حقوق این گروه با توجه به مسئولیت‌های آنها در شغل، به هیچ‌وجه قابل قبول نیست.
لزوم توجه به دشواری کار و سطح تحصیلات در نظام پرداخت
کوه‌خیل اظهار داشت: توجه به سطح تحصیلات و دشواری کار در تعیین حقوق کارکنان نظام سلامت بسیار ضروری است و این عوامل باید به‌عنوان معیارهای اصلی پرداخت حقوق محسوب شوند. پرستاران علاوه بر شرایط کار سخت، دارای تحصیلات دانشگاهی هستند و برخی از همکاران دارای مدرک دکترا نیز می‌باشند؛ با این حال، دریافتی آنها هماهنگی با شرایط اقتصادی ندارد. شاید برخی فکر کنند کار پرستاری به‌سادگی انجام می‌شود، اما آیا می‌توانند فقط پنج ساعت در محیط بیمارستان حضور داشته باشند بدون اینکه خدمتی انجام دهند؟ آیا می‌توانند فشارهای روانی ناشی از مسئولیت مراقبت از بیماران را تحمل کنند؟ واقعیت این است که فشارهای ناشی از کار در بیمارستان و مسئولیت مراقبت از بیماران را نمی‌توان نادیده گرفت.
عدم شناخت تصمیم‌گیران از پرستاری
کوه‌خیل با بیان اینکه میان تصمیم‌گیران و واقعیت‌های محیط درمان فاصله وجود دارد، گفت: افرادی که تصمیمات مرتبط با پرستاران را اتخاذ می‌کنند، اغلب درباره مشکلات این گروه شناخت کافی ندارند. در این شرایط، قانونی تصویب و به بیمارستان‌ها ابلاغ می‌شود که اساس و مبنای درستی ندارد و باعث بروز مشکلات تازه‌ای در مراکز درمانی می‌شود. بهترین رویکرد این است که پیش از تصویب هر قانونی، نظرات کارشناسان و افرادی که به‌طور مستقیم با این مسائل درگیر هستند، مورد بررسی قرار گیرد تا تصمیم‌ها تکیه‌گاه واقعیت‌ها باشد.
ضعف در پرداخت‌ها
او ادامه داد: سال‌هاست که با مشکلات عدالت در پرداخت مواجه‌ایم، اما همچنان این چالش‌ها حل نشده باقی مانده‌اند. به تدریج در برابر این مشکلات دچار نوعی بی‌حسی شده‌ایم، در حالی که اصل مسئله همچنان پابرجاست. اختلافات قابل‌توجه میان دریافتی گروه‌های مختلف، تنها به پرستاران محدود نمی‌شود، اما ضعف عدالت در پرداخت در این حرفه به یکی از دغدغه‌های جدی تبدیل شده است.
این پرستار در نقد پیچیدگی‌های نظام پرداخت متذکر شد: چگونه می‌توان قانونی را تصویب کرد و بر اساس آن مبلغ مشخصی برای پرداخت به یک گروه تعیین کرد اما پس از مدتی تعدادی تبصره به آن افزوده شود؟ اگر قرار باشد پرداختی صورت نگیرد یا مبلغ نهایی شفاف نباشد، چرا باید این تعداد تبصره پیش‌بینی شود؟ مسأله در اینجاست که نظام پرداخت به‌درستی تعریف نشده و به همین دلیل مشخص نیست که چه رقمی باید به افراد پرداخت شود.
چالش‌های پرستاران؛ از بحران نیروی انسانی تا کمبود فضای درمانی
کوه‌خیل با اشاره به این که مشکلات پرستاران محدود به جنبه مالی نمی‌شود، تصریح کرد: چالش‌های محیط بیمارستان نیز فشار مضاعفی بر دوش این گروه وارد می‌کند. کمبود نیروی انسانی، عدم تناسب میان تعداد تخت‌ها و بیماران، و کمبود فضای درمانی از جمله مشکلاتی است که پرستاران به‌طور روزمره با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. در برخی اوقات، تخت‌های اورژانس بیمارستان به‌طور کامل پر شده و امکان پذیرش بیماران جدید وجود ندارد، با این حال، هنوز هم بیماران جدیدی به بیمارستان منتقل می‌شوند. زمانی که تعداد بیماران از ظرفیت موجود بیشتر باشد، طبیعی است که ارائه خدمات به‌سختی صورت پذیرد و نارضایتی‌ها افزایش یابد. در چنین شرایطی، پرستاران در محیطی کار می‌کنند که امکانات و ظرفیت آن با نیازهای موجود تناسب ندارد، اما در نهایت بخش مهمی از نارضایتی‌ها به آنها نسبت داده می‌شود.
وظایف متنوع پرستاران
کوه‌خیل با اشاره به اینکه جزئی از فعالیت‌های پرستاران برای افکار عمومی قابل مشاهده نیست، گفت: وظایف پرستاری تنها به حضور در کنار بیمار و انجام مراقبت‌های مستقیم محدود نمی‌شود. ثبت گزارش‌ها، تکمیل پرونده‌ها و انجام امور مرتبط با بیماران نیز جزو مسئولیت‌های پرستاران است، اما بسیاری از این موارد از چشم مردم دور می‌ماند. به همین خاطر، گاهی نیاز است تا درباره دلیل نشستن پرستار در ایستگاه پرستاری توضیح داده شود، در حالی که ممکن است در همان لحظه مشغول ثبت اطلاعات پرونده‌های بیماران باشند. با این حال، چنین وضعیتی برخی اوقات تصوری ایجاد می‌کند که پرستاران در گوشه‌ای نشسته و در حال گفتگو هستند.
او گفت: در تمامی صنوف، افراد خوب و بد وجود دارد و پرستاری نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ اما اغلب اوقات پرستاران در شرایطی قرار می‌گیرند که باید به انتظارات متعددی پاسخگو باشند. به عنوان مثال، در یک بخش بیمارستانی با ۲۰ تخت، هر پرستار علاوه بر توجه به بیمار خود، باید وضعیت سایر بیماران نیازمند به مراقبت را نیز در نظر داشته باشد. ممکن است در یک لحظه، همراهان یک بیمار درخواست رسیدگی فوری به وضعیت بیمار خود را داشته باشند، در حالی که بیمار دیگری نیز به درمان احتیاج دارد. پرستار باید تعادلی میان این مسئولیت‌ها برقرار کند و در عین حال از فشار روانی ناشی از این وضعیت نیز تحمیل شود.
کار در چند مرکز درمانی برای تأمین معاش
کوه‌خیل ادامه داد: با وجود این فشارها، برخی مواقع از پرستاران می‌پرسند که چرا فاقد صبر و حوصله هستند یا چرا به نظر خسته می‌رسند. در حالی که آنها ناچارند انرژی و توان بیشتری صرف کنند و تمام قدرت خود را به کار بگیرند. وضعیت اقتصادی نیز باعث شده که برخی پرستاران پس از پایان یک شیفت، برای تأمین هزینه‌های زندگی به مرکز درمانی دیگری بروند و در دو یا سه محل کار کنند. طبیعی است که فردی که چنین شرایطی را تجربه می‌کند، به‌تدریج با خستگی شدید و فرسودگی شغلی روبرو خواهد شد.
اصلاح واقعی شرایط؛ خواسته پرستاران
او با تأکید بر اینکه اصلاح شرایط کاری باید در کنار اصلاح نظام پرداخت قرار گیرد، بیان داشت: یکی از خواسته‌های پرستاران، بهبود عملکرد افرادی است که در بیمارستان‌ها فعالیت می‌کنند. همه‌ی کارکنان باید وظایف خود را به‌درستی انجام دهند و در برابر مسئولیت‌های خود پاسخگو باشند. البته همانند هر صنف دیگری، در میان پرستاران نیز افرادی وجود دارند که وظایف خود را به‌درستی انجام نمی‌دهند، اما اصلاح شرایط تنها زمانی ممکن است که عملکرد تمامی گروه‌ها مورد توجه واقع شود و مسئولیت‌ها به‌درستی انجام پذیرد.
شرایط دشوار پرستاران در یک دهه اخیر
کوه‌خیل درباره مواجهه پرستاران با بحران‌های فراوان گفت: افرادی که در ده سال گذشته در حرفه پرستاری مشغول فعالیت بوده‌اند، تجربیات و شرایط دشواری را از سر گذرانده‌اند که بحران کووید یکی از مهم‌ترین این تجارب است. در دوران شیوع این بیماری، برخی روزها حدود ۷۰۰ نفر در کشور جان خود را از دست می‌دادند و تعداد فوتی‌های روزانه این بیمارستان نیز به ۱۵ نفر می‌رسید. در آن برهه، روند بیماری به دلایل مختلف از ظرفیت درمان پیشی گرفته بود.
خدمات‌رسانی در زمان جنگ
او در مورد استمرار فعالیت پرستاران در شرایط جنگی نیز بیان کرد: در حالی که بسیاری از گروه‌ها در دوران جنگ فعالیت خود را متوقف کردند، پرستاران در محل کار باقی ماندند و خدمات‌رسانی کردند. حضور در محل کار در چنین شرایطی نه‌تنها برای خود پرستاران ترسناک بود، بلکه خانواده‌های آنها نیز نگران سلامت عزیزانشان بودند. بعضی از پرستاران نتوانستند در برابر فشارهای خانواده مقاومت کنند و با آنان رفتند، اما به دلیلی دوباره به محل کار خود بازگشتند.
این پرستار بیان داشت: مشقات و تلاش‌های حرفه پرستاری در طول سال کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد و پرستاران معمولاً دیده نمی‌شوند و اگر هم توجهی به آنان صورت گیرد، این توجه در حدی محدود است. در واقع، پرستاران فقط یک بار در سال، آن هم در روز پرستار مورد توجه واقع می‌شوند؛ در حالی که مشکلات و مسئولیت‌های آنها در تمامی روزهای سال ادامه دارد.
وظایف متنوع پرستاران در نظام سلامت
مهناز جعفری، پرستار بخش VIP بیمارستان بهارلو نیز در گفت‌وگو با ایسنا راجع به حرفه پرستاری اشاره کرد: پرستاری یک حرفه تخصصی است که افراد دارای تحصیلات در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در زمینه‌های مختلف نظیر سلامت، بهداشت و درمان در آن مشغول به فعالیت هستند. آموزش به بیماران، یکی از مهم‌ترین وظایف پرستاران محسوب می‌شود؛ آموزش‌هایی که در مراحل پیش از بستری، در زمان بستری، حین روند درمان و زمان ترخیص بیماران صورت می‌گیرد.
مشکلات مالی و معیشتی؛ یکی از چالش‌های اساسی پرستاران
او با بیان اینکه پرستاری با چالش‌های زیادی مواجه است، تأکید کرد: مسائل مالی و معیشتی، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های پرستاران است. حقوقی که برای پرستاران در نظر گرفته می‌شود، عادلانه نیست. چالش‌های مالی پرستاران صرفاً محدود به حقوق نمی‌شود، بلکه ناعدالتی‌هایی در ارتباط با کارانه نیز وجود دارد.
چالش‌های پرستاران تنها به مسائل مالی محدود نمی‌شود
این پرستار بیمارستان بهارلو افزود: مشکلات و چالش‌های پرستاران صرفاً به جنبه مالی خلاصه نمی‌شود، بلکه تنش‌های جسمی و روحی ناشی از حرفه پرستاری، ساعات کاری طولانی و تعداد شیفت‌های متوالی از دیگر معضلات این گروه به شمار می‌رود. پرستاران در ارتباط با بیماران در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های معدی قرار می‌گیرند که سلامت جسمی و روانی آنها را تهدید می‌کند.
فشارهای روحی و جسمی ناشی از شرایط کاری
جعفری با تأکید بر اینکه عواقب شیفت‌های طولانی پرستاران غیرقابل انکار است، گفت: هنگامی که پرستار از لحاظ جسمی خسته باشد، تمرکز وی کاهش می‌یابد و احتمال بروز خطا در مراقبت از بیماران به‌طرز چشمگیری بالا می‌رود. از این رو، مهم است که شیفت‌های کاری به‌صورت منطقی و اصولی برنامه‌ریزی شوند.
او با اشاره به اینکه پرستاری مورد ظلم واقع شده است، توضیح داد: مشکلات این حرفه آن‌چنان زیاد است که بیان تمام چالش‌ها در زمان محدود ممکن نیست. چالش‌های متعدد و گسترده موجب شده که شمار زیادی از پرستاران از ادامه کار خود انصراف داده و از مشاغل شان کناره‌گیری کنند. حقوق ابتدایی پایین و جایگاه اجتماعی پرستاران آن گونه که باید باشد که هم‌خوانی ندارد.
حضور پرستاران در همواره در بحران‌ها
این پرستار بیمارستان بهارلو تأکید کرد: حرفه پرستاری هیچ‌گاه تعطیل‌بردار نیست؛ در شرایط بحرانی که جامعه با مشکلاتی مواجه می‌شود، سایر اقشار ممکن است فعالیت خود را متوقف کنند، اما این موضوع شامل حال پرستاران نمی‌شود. پرستاران نه‌تنها در دوران شیوع بیماری کرونا از جان خود مایه گذاشته‌اند، بلکه در زمان جنگ نیز با تمام وجود کار کرده‌اند. پرستاران از جان و خانواده‌های خود گذشتند و همچنان بیشتر از آنچه که در شرح وظایفشان تعیین شده، به خدمت‌رسانی ادامه می‌دهند. در هنگام بروز سیل، شیوع بیماری‌های عفونی، جنگ یا هر گونه شرایط بحرانی، پرستاران هیچ‌گاه تعطیلی ندارند و باید در محل کار خود حاضر شوند. اگر پرستاری دچار صدمه‌ای شده و نیاز به مرخصی استعلاجی پیدا کند، پروسه دریافت آن واقعاً دشوار است.
دریافتی پرستاران بسیار پایین است
جعفری متذکر شد: باید دوباره تأکید کرد که دریافتی پرستاران بسیار ناچیز است؛ به طور قطع، باید تفاوتی میان افرادی که در روزهای تعطیل به کار می‌آیند و سایر کارگران وجود داشته باشد.
او ابراز داشت که پرستاران به‌غیر از مسئولیت‌های حرفه‌ای، مسئولیت‌های خانوادگی نیز دارند و افزود: این احتمال وجود دارد که پرستار، مادر یا همسر باشد و حتی اگر متأهل نباشد، هنوز هم عضوی از خانواده است. زمانی که مادر یا پدرش نیاز به کمک داشته باشد، ممکن است نتواند به‌طور کافی به خانواده‌اش رسیدگی کند. این موضوع بخش دیگری از چالش‌ها و مشکلات پرستاران را به وجود می‌آورد.
حرفه پرستاری تعطیل‌پذیر نیست
این پرستار ادامه داد: یک روز در سال به نام روز پرستار تعیین شده و مسٸولان در این زمان به دنبال پیگیری مسائل و مشکلات پرستاران هستند، اما ما همچنان با چالش‌ها به‌طور روزانه روبرو هستیم. پرستاران با جان انسان‌ها سر و کار دارند و علاقه به حرفه‌شان باعث می‌شود که در این عرصه حاضر شوند، چرا که درآمد آنها به نوعی نیست که هزینه‌های زندگی را پوشش دهد.
جعفری خاطر نشان کرد: حرفه پرستاری هیچ‌گاه تعطیل‌پذیر نیست. اگر اعتراضی یا مشکلی وجود داشته باشد، نمی‌توانیم کار را متوقف کنیم. پرستاران با اجسامی غیرمادی، کتاب و دفتر اداری در ارتباط نیستند، بلکه با بیماران سروکار دارند. نادیده گرفتن صداهایی که برای نجات جان انسان‌ها تلاش می‌کنند، عده‌ای غیرمنصفانه است. وعده‌ها و تعهدات بسیار ارائه داده شده، اما غالباً عملی نشده‌اند.
ادامه ارائه خدمات در روزهای جنگ
او در مورد ارائه خدمات در زمان جنگ گفت: در شرایطی که بسیاری از افراد خانواده‌های خود را ترک کرده بودند، ما در محل کار حضور یافتیم. کودکان برخی از همکاران به دلیل صدای انفجارها دچار مشکلات روحی و شب‌ادراری شده‌اند. پرستاران همانند دیگر اقشار جامعه با شنیدن صداهای موشک و انفجار دچار ترس و استرس می‌شدند، اما همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دادند. در زمان جنگ، علاوه بر استرس عمومی جامعه، به دلیل تماس مستقیم با آسیب‌دیدگان جنگ، مسئولیت بیشتری بر دوش می‌کشیدیم.
جعفری در مورد تجربه تخلیه بخش‌های بیمارستانی در دوران جنگ به‌دلیل تهدید حملات اخیر، گفت: وقتی که راه‌آهن تهران در معرض تهدید قرار گرفت و احتمال تخریب زیرساخت‌های آن وجود داشت، با وجود زمان محدود، توانستیم تمامی بخش‌های بیمارستان را در کمتر از ۳ ساعت تخلیه کنیم. شرایط بیماران متفاوت بود و برخی در بخش ICU بستری بودند و حتی بیماران تحت تنفس مصنوعی نیز در میان آنها حضور داشتند. همگی دست به دست هم دادیم و موفق شدیم شرایط را مدیریت کنیم.
حرفه پرستاری همواره مهم تلقی شده است
علی شعبانی، پرستار اورژانس بیمارستان بهارلو نیز در گفت‌وگو با ایسنا، با تأکید بر این نکته که پرستاری همواره یک حرفه مهم به حساب آمده است، گفت: ابتدا این حرفه با مراقبت آغاز شده، اما امروزه به دلیل پیشرفت‌های پژوهشی به‌عنوان یک حرفه تخصصی شناخته می‌شود. در حال حاضر، پرستاران یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های شغلی در سطح جهان را تشکیل می‌دهند و با بیشترین تماس مستقیم با بیماران در ۲۴ ساعت شبانه‌روز در کنار آنها حضور دارند.
محدود شدن بیان مسائل و مشکلات پرستاران تنها به روز پرستار
او ضمن بیان اهمیت پرستاری، توضیح داد: پرداختن به مسائل و مشکلات پرستاران نباید صرفاً به روز پرستار محدود شود، بلکه باید در طول سال نیز به این اهمیت توجه شود و تمامی مسئولان، از رئیس‌جمهور تا افراد مرتبط، باید این موضوع را مد نظر قرار دهند.
این پرستار بیمارستان بهارلو با اشاره به اینکه در دوران کرونا کادر درمان در کانون توجه قرار گرفت، تصریح کرد: یکی از نقاط عطفی که بالغ بر گذشته، توجه بیشتری به نقش کادر درمان معطوف شد، دوران پاندمی کرونا بود. کادر درمان به‌عنوان نیروی اولیه در جبهه مبارزه با کووید در صف مقدم قرار داشتند. در آن زمان، کادر درمان بیش از گذشته تحت افکار عمومی قرار گرفتند.
پرستاری باید به عنوان یک گروه مستقل شناخته شود
این پرستار بیمارستان بهارلو یادآور شد: معتقدم که گروه پرستاری در وزارت بهداشت باید به‌عنوان یک واحد مستقل به رسمیت شناخته شود. در شرایط فعلی، پرستاری به‌عنوان یک گروه مستقل شناخته نمی‌شود؛ این موضوع را طی دو دهه تجربه کارم می‌گویم. گاهی اوقات، مسائلی مطرح می‌شود و تصمیماتی اتخاذ می‌گردد؛ به‌طور مثال، از پرستاران خواسته می‌شود کاری انجام دهند در حالی که به نظر می‌رسد فرد تصمیم‌گیرنده از این حرفه آگاهی کافی ندارد. افراد حاضر در وزارت بهداشت باید برای امور پرستاری قدرت تصمیم‌گیری مستقل داشته باشند و از هیچ گروه یا صنفی وابسته نباشند تا بتوانند از حقوق پرستاران دفاع کنند.
۷۵ درصد از زمان پرستاران صرف نوشتن گزارش بیمار است
او با اشاره به اینکه فاصله گرفتن از بیماران از دیگر مشکلات حرفه پرستاری است، توضیح داد: فرض کنید بیماری در حال درد شدید است و نیازمند کمک فوری است، اما حجم کارهای مکتوب به‌قدری زیاد است که پرستار باید بخش عمده‌ای از زمان خود را به نوشتن اختصاص دهد. حدود ۷۵ درصد از زمان پرستار صرف مکتوبات و نوشتن گزارش‌ها می‌شود و تنها ۲۵ درصد زمان باقی مانده به مراقبت از بیماران اختصاص می‌یابد.
پرداختی‌ها کفایت زندگی را نمی‌کند
شعبانی در مورد افزایش حقوق پرستاران اذعان داشت: نمی‌گویم که افزایش حقوق نداشته‌ایم، بلکه افزایش حقوق داشته‌ایم؛ اما تا زمانی می‌توانیم بگوییم که درآمد پرستاران در وضعیت مناسبی قرار دارد که آنها برای تأمین مخارج زندگی نیاز نداشته باشند در چند مرکز کار کنند. اگر از پرستاران بپرسید، متوجه خواهید شد که تعداد زیادی از پرستاران در دو یا چند مکان کار می‌کنند. وقتی پرستاری در چند محل کار می‌کند، این نشان‌دهنده این است که دریافتی لازم را ندارد و این به معنای ناکافی بودن حقوق اوست؛ بنابراین، مجبور است در چند محل مشغول به کار باشد.
پرستاری؛ دومین شغل سخت جهان
او در پایان بیان داشت: پرستاری به‌عنوان دومین شغل سخت در عرصه جهانی شناخته می‌شود، اما جالب این است که با وجود این واقعیت، دریافتی پرستاران در کشور ما با این دشواری تناسب ندارد. خواسته پرستاران این است که رسیدگی به شرایط آنها در حدی باشد که قابل‌قبول باشد و علاوه بر آن، پرستاران فقط در یک مجموعه کار کنند.
او گفت که کادر درمان در تمامی بحران‌ها و بلایای طبیعی حضور دارد و به خدمات‌رسانی ادامه می‌دهد. در زمان جنگ نیز مانند سایر مشکلات، در محل کار حاضر بودیم و خدمات مورد نیاز را ارائه کرده‌ایم. مجروحان جنگی نیز به بیمارستان منتقل شده‌اند و متاسفانه یکی از مجروحان به‌دلیل همه تلاش‌های پرستاران و کادر درمان برای نگهداری از او جان خود را از دست داده که این یک یادگار تلخ برای من است.
انتهای پیام
نظرات کاربران