به گزارش خبرآنلاین، روزنامه خراسان نوشت: علی‌رغم این که برنامه به وقت ایران نتوانست به‌خوبی این مفهوم را اجرا کند؛ عدم توازن میان تعداد مجریان و مهمانان بحث را به سمت یک‌طرفه شدن سوق می‌داد. نسبت سه به یک مجری‌ها به کرباسچی در نهایت نتوانست به اهداف مورد نظر این برنامه دست یابد و بیشتر مباحث به جدل‌های پرهیاهو مبدل شد تا رفع شکاف‌های منطقی و مبتنی بر استدلال.
در این باره مطرح کردن چند نکته ضروری است:

۱. ای کاش تجربه برنامه به وقت ایران و اظهارات عجیب کرباسچی در برنامه زنده دوباره ایده برگزاری مناظره‌ها را به آرشیو صداوسیما بازنگرداند.
۲. صداوسیما نه تنها برای جلب دوباره بخشی از مخاطبان از دست رفته خود باید به تولید برنامه‌هایی با محوریت مناظره و گفت‌وگو میان چهره‌های سیاسی و نخبگان بپردازد، بلکه به عنوان رسانه رسمی دولت، موظف است با فراهم کردن بستر مناسب برای مواجهه ایده‌ها و نظرات متضاد، به آگاهی جامعه کمک کند.

3. کمبود چنین برنامه‌هایی در سال‌های اخیر و لحن یک‌طرفه مطرح شده، صداوسیما را در دامی از تفسیرهای یک‌سویه و تکراری کارشناسان وابسته گرفتار کرده است. این وضعیت به رشد پلتفرم‌های مختلف به‌طور موازی با این رسانه منجر شده و بخشی از مخاطبان را به سمت رسانه‌های خارجی یا مجازی متمایل کرده است. بدتر از آن، این رویکرد یک‌سویه در صداوسیما برخی نظرات و دیدگاه‌های موجود در سطح جامعه را که ممکن است درست یا نادرست باشند، نه تنها در فضایی منطقی مورد بررسی قرار نداده، بلکه به سوژه‌های برنامه‌های طنز تبدیل کرده و این امر حتی موجب خشم برخی از اقشار جامعه نیز شده است.
4. امروز که به گفته مسئولان کشور، فشار اقتصادی و جنگ شناختی به ابزار ایجاد شکاف در جامعه تبدیل شده، نگه‌داشتن هر ایرانی در محدوده مسائل ملی بخشی از امنیت ملی است. ما به یک جامعه یک‌دست نیاز نداریم؛ به ملتی متحد احتیاج داریم. اگر قرار باشد هسته اصلی جامعه ایران ۹۰ میلیونی باشد، رسانه این هسته نیز باید توانایی شنیدن و بازنمایی صدای ۹۰ میلیون ایرانی را دارا باشد.
17302