بر اساس گزارش "ورزش سه"، این مهاجم سابق که تجربه بازی در تیم‌های مختلفی مانند هال سیتی، ساندرلند، کاردیف، کریستال پالاس و هادرزفیلد تاون را دارد، به این نکته اشاره کرد که مصرف این ماده به طور مداوم به شدت او را دچار خستگی کرده است.
آشنایی اولیه کمپبل با این substance که در میان لب بالا و لثه قرار داده می‌شود، به دوران حضورش در کریستال پالاس از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ برمی‌گردد. آن زمان یکی از هم‌تیمی‌هایش برای کاهش استرس، این محصول را به او معرفی کرد.
کمپبل در مصاحبه‌ای با پادکست اسپورتس ایجنتس اظهار داشت: «با مصرف این ماده احساس آرامش می‌کردم و این ماده بیشتر از هر چیزی دیگر می‌توانست من را در نظر متعادل کند. استفاده از آن معمولاً پس از مسابقات آغاز می‌شد، زیرا به آرامش پس از بازی دست یافتن، برایم دشوار بود. استفاده از آن به تمرینات نیز آسیب زد و اعتیاد به همین شکل شکل گرفت، تا جایی که مصرف آن به تدریج افزایش می‌یافت.»
با وجود احساس اولیه آرامش، عوارضی نا‌خوشایند مانند افت توان جسمی و خستگی مفرط در ساعات آخر روز به سراغش آمد. کمپبل در این مورد گفت: «بدون شک به این ماده وابسته شده بودم. صبح‌ها قبل از بازی یکی دو عدد از آن را مصرف می‌کردم و بعد برای تمرین به زمین می‌رفتم. هرگز در روز مسابقه از آن استفاده نمی‌کردم، زیرا من را بیش از حد آرام می‌کرد. من ذاتاً فردی آرام هستم و اگر باز هم آرام‌تر می‌شدم، حتی در دویدن عادی نیز دچار مشکل می‌گشتم. این وضعیت پس از پایان دوران ورزشی‌ام به شکل قابل توجهی بدتر شد، اما در زمان بازی چندان به جنبه‌های منفی آن توجه نمی‌کردم.»
کمپبل با اتخاذ تصمیمی قاطع برای مقابله با این مشکل، اکنون به مدت شش ماه است که از بند این اعتیاد رها شده و به عنوان نمونه‌ای دیگر از پدیده‌ای متداول در فوتبال حرفه‌ای شناخته می‌شود.
یک مطالعه که در سال ۲۰۲۴ به همت اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای و با همکاری دانشگاه لافبورو انجام شد، نشان داد که از هر پنج بازیکن حرفه‌ای، یک نفر به استفاده از اسنوس، کیسه‌های نیکوتین یا هر دو روی می‌آورد. این گزارش نسبت به خطرات جدی این مواد هشدار داده و به عوارضی از جمله اعتیاد، مشکلات قلبی و عروقی، بیماری‌های دندانی و همچنین افزایش احتمال ابتلا به سرطان مری و پانکراس نسبت به افراد غیرسیگاری اشاره کرده است.
نظرات کاربران