طبق گزارش روز یکشنبه ایرنا، العربی الجدید اشاره کرد که عمده پناهندگان سوری که به زادگاه خویش بازگشته‌اند، از کشورهایی هستند که در آن‌ها شغل‌های مناسبی برای خود نتوانسته‌اند پیدا کنند. با توجه به این که بسیاری از آن‌ها دارای ملک و زمین در سوریه هستند، تصمیم به بازگشت به وطن برای بهبود شرایط زندگی‌شان گرفته‌اند.

از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از سوری‌هایی که موفق به دریافت اقامت دائم یا تابعیت کشورهای دیگر شده‌اند، برای ارزیابی وضعیت به سوریه آمده‌اند؛ اما پس از مشاهده شرایط حاکم، تصمیم به ترک آنجا گرفته‌اند.

العربی الجدید درباره دلایل عدم تمایل پناه‌جویان سوری به بازگشت به وطن نوشت: سوری‌ها علی‌رغم برطرف شدن برخی عوامل که پیش‌تر آن‌ها را مجبور به ترک کشور کرده بود، به دلیل مسائلی از جمله شیوه‌های مدیریتی دولت و نحوه اداره کشور، از بازگشت خودداری می‌کنند. همچنین وضعیت امنیتی منطقه و خواسته‌های شخصی پناه‌جویان نیز دیگر عواملی است که آن‌ها را به سمت عدم تمایل به بازگشت هدایت کرده است.

این منبع ادامه داد: به نظر می‌رسد که مهم‌ترین دلیل نبود رغبت پناهجویان سوری به بازگشت به کشورشان به عملکرد ناکارآمد دولت موقت و کمبود آن در بهبود شرایط معیشت و خدمات مربوط می‌شود. اگرچه حقوق کارکنان دولتی به مقدار زیادی افزایش یافته و در برخی رشته‌ها مشاغل کمی بهبود یافته، اما قیمت کالاها و خدمات به‌طرز قابل توجهی فراتر از دستمزدها جهش یافته است.

علاوه بر این، دولت نتوانسته زیرساخت‌های فرسوده کشور را ترمیم کند و خدمات اصلی که به آن‌ها نیاز است را به مردم ارائه دهد. مشکلاتی چون افزایش غیرقابل توجیه قیمت انرژی و هزینه‌های برق، به‌نظر می‌رسد که راه‌حل روشنی برای آن‌ها وجود ندارد.

بحران بازسازی در سوریه متوقف شده است

همچنین، روند بازسازی کشور به‌طور کلی متوقف شده و هیچ اقدام جدی در این زمینه انجام نشده است. حتی در مواردی، شهروندانی که خواهان بازسازی و تعمیر خانه‌های خود هستند، با فشار دولت موقت برای پرداخت هزینه‌های مالی به صندوق‌هایی مانند «صندوق توسعه» و «صندوق‌های کار مردمی» مواجه‌اند، صندوق‌هایی که خود دولت ایجاد نموده است. تمام این شرایط در حالی است که هیچ برنامه‌ریزی منظم و اصولی برای بازسازی در سوریه وجود ندارد.

علاوه بر این، تنش‌های موجود در منطقه و تجاوزات مکرر رژیم صهیونیستی به خاک سوریه، عوامل دیگری هستند که سبب ایجاد تردید در بازگشت و سکونت مجدد پناه‌جویان سوری گردیده است.

در کنار این عوامل، دلایل فردی و اجتماعی دیگری نیز وجود دارد که مدت زمان پناهندگی را طولانی‌تر کرده است. سال‌های طولانی زندگی در پناهندگی موجب شده نسل جوانی از سوری‌ها، زندگی خود را در کشورهای میزبان و به دور از سرزمین مادری‌شان بسازند و احساس تعلق آنان به این کشورهای جدید گاه بیش از وطن‌شان شده است؛ وطنی که یا در سال‌های کودکی در پی جنگ آن را ترک کرده‌اند یا هرگز آن را ندیده‌اند.

با این حال، عامل اساسی در تصمیم‌گیری درباره بازگشت پناه‌جویان سوری به کشورشان، به عملکرد دولت مربوط می‌شود؛ کارکردی که به‌جای فراهم کردن انگیزه برای بازگشت، آن‌ها را از این تصمیم مأیوس کرده است.