طبق گزارش ورزش سه، اولین گل استقلال در دیدار مقابل گل‌گهر سیرجان به لحظاتی بازمی‌گردد که به نظر می‌رسید آبی‌ها فرصت حضور در حمله را از دست داده‌اند. پاس کات‌بک ماشاریپوف از سمت راست و ناهماهنگی روزبه چشمی و یاسر آسانی باعث شد که توپ به محوطه جریمه برسد، اما سحرخیزان با تلاش و دقت خود اجازه نداد تا مدافع گل‌گهر به راحتی بر توپ تسلط یابد. این مهاجم استقلال با حرکت پرسینگ و قرار دادن بدنش در برابر حریف، مالکیت توپ را به تیم خود بازگرداند و ادامه حمله را ممکن ساخت.

در ادامه، پاس دوباره ماشاریپوف با تصمیم زیرکانه حسین گودرزی همراه شد. او به جای اقدام به پرش و زدن ضربه‌ای ناپخته، به توپ اجازه داد تا از مقابلش عبور کند و جریان حمله را برقرار نگه دارد. توپ با سرعت وارد محوطه جریمه شد و سحرخیزان بار دیگر به جای تلاش برای زدن ضربه نهایی، با قرار دادن بدنش در برابر مدافع، توپ را در شرایط ایده‌آل به اسماعیل قلی‌زاده انتقال داد. ضربه زمینی قلی‌زاده کار را خاتمه داد و سماجت چندین بازیکن استقلال، حمله‌ای که در آستانه از دست رفتن بود را به گل تبدیل کرد.

سحرخیزان در این مورد نه‌تنها گل نزد بلکه پاس گل هم نداد، اما اگر او در صحنه حاضر نمی‌بود، ممکن بود اصلاً گلی به ثمر نرسد. دو بار پرس و حفظ توپ و همچنین دو تصمیم به‌موقع، نشان‌دهنده ارزش این مهاجم در ساختار هجومی استقلال است. او در چنین موقعیت‌هایی تنها به دنبال تمام کردن حمله نیست؛ گاهی در نقش او، عدم اجازه به پایان رسیدن حمله نیز می‌باشد.

البته نقش سحرخیزان تنها به همین صحنه ختم نمی‌شود. قدرت بدنی بالای او و فشار مداومی که بر مدافعان حریف وارد می‌کند، به استقلال امکان می‌دهد تا از خط دفاعی حریف برای شروع بازی‌سازی استفاده کرده و توپ را در زمین حریف نگه دارد. در نیمه دوم، او یک موقعیت خوب را از دست داد، اما این ناکامی هیچ‌گونه کاهشی در تأثیرگذاری او بر روند بازی نداشت. استقلال پس از خروج او، بخشی از فشار روی خط دفاع گل‌گهر را از دست داد و به حریف اجازه پیشروی بیشتری داد.

اولین گل استقلال در دیدار با گل‌گهر نتیجه چندین تصمیم صحیح و اراده‌ای جدی بر حفظ توپی بود که به راحتی قابل از دست رفتن بود. این بار قلی‌زاده گل نهایی را به ثمر رساند، اما سحرخیزان و گودرزی بودند که پایه‌گذاران گلی شدند که بدون عزم و اراده آنها، هرگز حاصل نمی‌شد.