فرارو- جان بائر، عکاسی که به‌خوبی شناخته شده نیست، زندگی روزمره افراد را پیش از آنکه در سال ۱۹۵۴ دوربینش را کنار بگذارد، مستند کرد.

به گزارش فرارو، پسرش چندین دهه پس از وفات او این تصاویر را کشف و به عموم ارائه کرد. کتاب «جان بائر: روزمرگیِ خارق‌العاده / خاطراتی در قاب عکس‌ها، ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۴» این مجموعه را برای نخستین بار به نمایش گذاشت.

خیابان سی‌وچهارم، منهتن

جان بائر نخستین دوربین خود، مدل ۲ از سال ۱۹۳۸، را از یک سرباز آلمانی دریافت کرده بود. او با این دوربین در مسیرهایش از منهتن به بروکلین و سپس شهرستان وستچستر سفر می‌کرد.

پسران مسلح، بارسلونا

در ژانویه ۱۹۴۲، آن زمان که بائر سردبیر اجرایی روزنامه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا بود، برای خدمت در جنگ جهانی دوم فراخوانده شد.

سربازان در قطاری در فرانسه

چند سال بعد، در سال ۱۹۴۵، او تصویری تحت عنوان «سربازان در قطاری در فرانسه» ثبت کرد که حرکت سربازان در آغاز سفر بازگشتشان به خانه را به تصویر می‌کشد.

زوجی در پارک واشینگتن اسکوئر

در سال ۱۹۴۸، بائر و همسرش، لوئیز، از اروپا به نیویورک نقل مکان کردند. آنان در طبقه پنجم ساختمانی بدون آسانسور که شماره‌اش ۲۱۵ در خیابان دوم بود، زندگی کردند.

واکسی، تقاطع خیابان سوم و چهل‌ودوم، منهتن

بائر معمولاً از راه‌پلهٔ ساختمان محل سکونتش عکاسی می‌کرد و صحنه‌های زندگی نیویورک را ثبت می‌نمود.

بار او!کِی، مون‌پلیه، ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱

در سال ۱۹۵۰، او و همسرش آپارتمانشان در نیویورک را به‌طور موقت اجاره دادند و به شهر مون‌پلیه در فرانسه رفتند. بائر در این دوران زندگی روزمره، دوستان و پوسترهای سیاسی را به تصویر کشید.

ساعت ناهار، پارک برایانت

دوچرخه‌سواران در ترافیک، مونیخ

در کریسمس سال ۱۹۵۹، بائر از کورت، یک سرباز آلمانی، دعوت کرد تا برای شام به خانه‌اش بیاید. هنگامی که پسرش، اندرو بائر، از او پرسید که آیا کورت به نازی‌ها کمک کرده بود، او پاسخ داد که اگر خودش نیز در آلمان به دنیا آمده بود، ممکن بود مانند دیگران در ارتش آلمان خدمت کند.

سنگ‌فرش خیابان پنجم

بائر به شدت تحت تأثیر افرادی بود که در حال به گردش در شهر بودند. او از کارگران ساختمانی که در آثار خود مانند چهره‌هایی ناشناس جلوه می‌کردند، عکاسی می‌کرد.

بازتاب‌های روز بارانی، خیابان لکسینگتون، ۱۹۳۴

اندرو بائر در کتاب «جان بائر: روزمرگیِ خارق‌العاده / خاطراتی در قاب عکس‌ها، ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۴» درباره هنرمندی پدرش می‌گوید: «استعداد جان در ادغام شدن در محیط، به او این اجازه را می‌داد که مردم را در لحظاتی ثبت کند که متوجه وجود دوربین نبودند و این کار را از زوایای غیرمنتظره انجام دهد.»

گذراندن وقت، پارک برایانت

در سال ۱۹۵۲، کمی پس از تولد اندرو، بائر و لوئیز به بروکلین نقل مکان کردند. او در آنجا به گروهی به نام «نقاشان میدان آبینگدون» پیوسته و شبکه‌ای از دوستانش را در میان هنرمندان و نویسندگان گسترش داد.

راهبه‌ها، مرکز شهر

مطالعه سایه، منهتن