دونالد ترامپ، رهبر آمریکا تصمیم خود را برای جنگ بزرگ گرفته و دنبال روزهای مناسب برای حمله است. برخی کارشناسان می‌گویند یک دلیل درنگ آمریکا برای یورش این است که کشورهای بیشتری را به اردوگاه ضدجمهوری اسلامی اضافه کند.

 آمریکایی‌ها که در جنگ پیشین می‌دیدند کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و نیز کشورهای اتحادیه اروپا نمی‌خواهند با جمهوری اسلامی مجادله کنند حالا یک گام برای همراهی مالی و مادی همسایه‌های ایران در حاشیه جنوبی ‌خلیج‌فارس به پیش برداشته‌اند.

آمریکایی‌ها در ماه‌های تازه‌سپری‌شده و با تحریک جمهوری اسلامی توانسته‌اند فضایی درست کنند که در کانون مرکزی آن یک کشور خشمگین ایستاده و می‌خواهد غرب را به چالش و جنگ بکشاند و زندگی را برای مردم غرب سخت کند.

از سوی دیگر، جمهوری اسلامی باور دارد آسیب‌های واردشده بر کشور ایران در دوجنگ پیشین، هنوز پابرجاست و آمریکا قصد دارد با گسترش و عمق‌بخشیدن به جنگ عقب‌نشینی کرده یا تسلیم ما را ببیند و این در قاموس جمهوری اسلامی نیست.

مقام‌های نظامی که درحال حاضر اداره‌کنندگان اصلی کشور به‌حساب می‌آیند، باور دارند می‌توانند از نظر نظامی بازهم در برابر آمریکا و اسرائیل مقاومت کنند و نیز قبول دارند مردم ایران می‌توانند در فرآیند تاب‌آوری کامیاب باشند. به همین دلیل است که می‌گویند ما از جنگ ‌هراسی نداریم. تمرکز اداره‌کنندگان جنگ بر تاب‌آوری شهروندان البته براساس نتایج یک نظرسنجی کارشناسانه نیست و بیشتر گمانه‌زنی است.

واقعیت تلخ این است که حتی اگر جمهوری اسلامی بتواند در برابر حجم آتش ارسال‌شده از سوی آمریکا و اسرائیل، تاسیسات نظامی و نیز دیگر تاسیسات پیدا و پنهان آمریکا و کشورهای منطقه را نابود کند اما در برابر آمریکا نیز به ایران آسیب جدی بزند، بازهم این مردم ایرانند که آسیب می‌بینند.

در همین‌باره دکتر علی‌اکبر صالحی، وزیر خارجه‌ اسبق ایران گفته است: با پایان این جنگ در راه آیا ایران وارد مدار سیاستگذاری غرب می‌شود؟ مطلقا خیر. پس آمریکا چه می‌خواهد؟ نه می‌تواند ایران را در مدار سیاسی خود قرار دهد، نه آن را تجزیه کند، نه نظام را عوض کرده و نه مردم را از نظام جدا کند اما نتیجه نهایی، آسیب مادی به ایران است؛ گرفتاری‌هایی که شاید ۳۰تا ۴۰ سال کشور را عقب بیندازد.

در صورتی که این اتفاق بیفتد و ایران در شرایط سخت مادی قرار گیرد، باید گفت نسل فعلی و نیز دست‌کم یک نسل بعد باید تاوان این جنگ را بدهند. جمهوری اسلامی باید به مردم بگوید داستان چیست تا آنها آماده شوند که دست‌کم برای انتخاب بهترین‌ها برای خود تصمیم بگیرند. اکنون قطار مناقشه نیم‌سده‌ای جمهوری اسلامی با غرب به ایستگاه آخر رسیده و باید از قطار پیاده شد.