حالا شرکتی به نام Clevetura کیبوردی ساخته که می‌خواهد همین حرکت کوچک را حذف کند. این محصول که CLVX S نام دارد، در ظاهر شبیه یک کیبورد معمولی و جمع‌وجور است، اما سطح کلیدهای آن به لمس حساس است. کافی است انگشتتان را روی حروف بکشید تا نشانگر ماوس روی نمایشگر حرکت کند.
با دو انگشت می‌توانید صفحات را بالا و پایین ببرید، روی تصاویر زوم کنید یا با حرکت چند انگشت بین پنجره‌های سیستم‌عامل جابه‌جا شوید. تمام این کارها بدون برداشتن دست از روی کیبورد انجام می‌شوند.
جالب‌تر اینکه دستگاه می‌تواند تفاوت میان فشار دادن کلید برای تایپ و کشیدن انگشت برای کنترل نشانگر را تشخیص دهد. بنابراین نیازی نیست هر بار بین دو حالت مختلف جابه‌جا شوید.
این کیبورد پیش‌تر عرضه شده، اما بررسی‌های عملی تازه آن در روزهای ۱۹، ۲۲ و ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ دوباره توجه رسانه‌های فناوری را جلب کرده‌اند. منتقدان می‌گویند ایده عجیب Clevetura واقعاً کاربردی است، هرچند قیمت بالا و چند محدودیت مهم باعث می‌شوند برای همه مناسب نباشد.
۱. کیبوردی که به جای تایپ، حرکت انگشتان شما را دنبال می‌کند
اولین چیزی که در کیبورد CLVX S جلب توجه می‌کند، فاصله بسیار کم کلیدها از یکدیگر است. اگر به کیبوردهای معمولی نگاه کنید، میان کلیدها فاصله مشخصی وجود دارد که به انگشت کمک می‌کند جای هر حرف را پیدا کند. اما در محصول Clevetura، کلیدها تقریباً کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و سطحی نسبتاً یکپارچه ساخته‌اند.
این طراحی اتفاقی نیست. اگر قرار باشد انگشت روی کیبورد حرکت کند، فاصله‌های بزرگ میان کلیدها مانع حرکت روان آن می‌شوند. برای همین سازنده تلاش کرده سطح حروف تا جای ممکن به یک تاچ‌پد شباهت داشته باشد.
فناوری اصلی این محصول TouchOnKeys نام دارد. زیر کلیدها یک لایه حساس به لمس قرار گرفته که می‌تواند حرکت انگشت را بدون فشردن مکانیکی کلید تشخیص دهد.
وقتی انگشتتان را روی سطح حروف حرکت می‌دهید، سیستم این حرکت را به دستور جابه‌جایی نشانگر تبدیل می‌کند. اما زمانی که کلیدی را فشار می‌دهید، دستگاه به حالت تایپ برمی‌گردد و حرف موردنظر روی صفحه ظاهر می‌شود.
البته این به معنی حذف عملکرد مکانیکی کلیدها نیست. CLVX S همچنان از کلیدهای واقعی با مکانیزم قیچی یا Scissor Switch استفاده می‌کند؛ همان فناوری که در بسیاری از لپ‌تاپ‌های باریک دیده می‌شود.
نکته جالب اینجاست که این دو سیستم هم‌زمان داخل یک بدنه قرار گرفته‌اند. یکی فشار کلیدها را ثبت می‌کند و دیگری تماس و حرکت انگشت را.
در بررسی تازه Tom's Guide که ۲۳ اکتبر منتشر شد، نویسنده توضیح می‌دهد که واکنش تاچ‌پد به حرکات انگشت سریع و دقیق بوده و هنگام استفاده روزمره، کمتر از چیزی که انتظار داشته مجبور شده سراغ ماوس برود.
اما همین ویژگی باعث شده سطح کیبورد با مدل‌های معمولی تفاوت محسوسی داشته باشد؛ تفاوتی که شاید برای بعضی کاربران جذاب و برای برخی دیگر آزاردهنده باشد.
۲. حرکت دادن ماوس، اسکرول و زوم؛ همه با لمس کلیدها
مهم‌ترین قابلیت CLVX S زمانی خودش را نشان می‌دهد که بخواهید بدون برداشتن دست از روی کیبورد، کارهای معمول ماوس را انجام دهید.
فرض کنید در حال نوشتن مقاله‌ای هستید و هم‌زمان چند صفحه اینترنتی را برای بررسی منابع باز کرده‌اید. به‌جای اینکه برای هر بار اسکرول کردن سراغ ماوس بروید، می‌توانید دو انگشتتان را روی سطح کلیدها بکشید تا صفحه حرکت کند.
حرکت دادن نشانگر، کلیک کردن و زوم روی تصاویر نیز به روش مشابهی انجام می‌شود. البته بعضی فرمان‌های چندانگشتی به سیستم‌عامل و تنظیمات دستگاه بستگی دارند.
در پایین کلید فاصله یا Space، دو دکمه فیزیکی نیز قرار گرفته‌اند که کار کلیک چپ و راست ماوس را انجام می‌دهند. اگر به لمس کردن برای کلیک عادت ندارید، می‌توانید از همین دکمه‌ها استفاده کنید.
نکته جالب دیگر، پشتیبانی از حرکت‌های چندانگشتی است. در ویندوز می‌توانید با حرکت‌های پشتیبانی‌شده، بین پنجره‌ها جابه‌جا شوید یا از قابلیت‌های معمول تاچ‌پد استفاده کنید. در مک نیز امکاناتی مانند تغییر دسکتاپ‌های مجازی و نمایش پنجره‌های باز در دسترس هستند.
در بررسی منتشرشده توسط Yanko Design در ۱۹ اکتبر، نویسنده از عملکرد روان این قابلیت‌ها ابراز رضایت کرده است. به گفته او، زمانی که مرتب میان تایپ کردن و اسکرول کردن جابه‌جا می‌شد، این کیبورد واقعاً باعث می‌شد کمتر دستش را جابه‌جا کند.
بااین‌حال، استفاده از سطح حروف برای کنترل نشانگر در ابتدا کمی عجیب است. کسی که سال‌ها از ماوس معمولی استفاده کرده، احتمالاً در روزهای نخست چندین بار ناخودآگاه دستش را به سمت محل ماوس می‌برد.
نویسنده Yanko Design همچنین به یک محدودیت مهم اشاره می‌کند: برای کارهایی مانند طراحی دقیق، ویرایش‌های طولانی یا جابه‌جایی بسیار ظریف نشانگر، ماوس اختصاصی همچنان می‌تواند انتخاب بهتری باشد.
بنابراین ادعای حذف کامل ماوس را نباید برای تمام کاربران جدی گرفت. در استفاده‌های روزمره مثل وب‌گردی، نوشتن، مطالعه و مدیریت پنجره‌ها، CLVX S می‌تواند بخش بزرگی از کارهای ماوس را انجام دهد، اما لزوماً جایگزین همه کاربردهای آن نیست. 
۳. این کیبورد چطور می‌فهمد می‌خواهید تایپ کنید یا ماوس را حرکت دهید؟
احتمالاً اولین سؤالی که با دیدن چنین کیبوردی به ذهنتان می‌رسد، همین است: وقتی برای نوشتن یک جمله انگشت‌هایمان را روی کلیدها می‌گذاریم، آیا نشانگر ماوس هم مرتب جابه‌جا نمی‌شود؟
سازندگان Clevetura از همان ابتدا با این چالش روبه‌رو بوده‌اند. اگر سطح کلیدها به تمام تماس‌ها واکنش نشان دهد، تایپ کردن عملاً غیرممکن می‌شود. از طرف دیگر، اگر حساسیت تاچ‌پد بیش‌ازحد پایین باشد، حرکت دادن نشانگر سخت خواهد شد.
راه‌حل شرکت، ترکیب حسگر لمسی با سیستم تشخیص نوع حرکت است.
وقتی انگشتتان را روی یک کلید فشار می‌دهید، دستگاه این رفتار را به‌عنوان تایپ ثبت می‌کند. اما وقتی انگشت بدون فشار دادن کلید روی سطح حرکت می‌کند، حسگرها می‌توانند آن را به‌عنوان یک فرمان لمسی تشخیص دهند.
جابه‌جایی میان این دو حالت در بسیاری از موقعیت‌ها خودکار است. همچنین کاربر می‌تواند حساسیت سیستم را تغییر دهد تا واکنش آن با عادت‌های تایپ کردنش هماهنگ‌تر شود.
در برنامه اختصاصی TouchOnKeys قابلیتی به نام Adaptive Intelligence وجود دارد که با بررسی الگوی تایپ کاربر، به تنظیم حساسیت کمک می‌کند. در یکی از مراحل آموزش این قابلیت، نرم‌افزار حدود ۱۰ هزار نویسه تایپ‌شده را بررسی می‌کند.
البته نباید این ویژگی را با هوش مصنوعی مولد یا مدل‌های زبانی پیچیده اشتباه گرفت. وظیفه آن تشخیص بهتر الگوی استفاده از کلیدهاست تا حرکت ناخواسته نشانگر کمتر شود.
بررسی Tom's Hardware ایتالیا در ۲۲ اکتبر نشان داد سیستم جابه‌جایی خودکار در مجموع قابل‌اعتماد است. نویسنده از عملکرد روان آن در کارهای روزمره رضایت داشت، اما تنظیم اولیه حساسیت را یکی از مراحل مهم استفاده از دستگاه دانست.
برای مثال، اگر عادت داشته باشید میان تایپ کردن، چند انگشت را بدون فشار روی کلیدها نگه دارید، دستگاه ممکن است در برخی شرایط آن‌ها را به‌عنوان فرمان لمسی تشخیص دهد.
به همین دلیل یک حالت مخصوص تایپ نیز در نظر گرفته شده که با فعال شدن آن، می‌توان قابلیت تاچ‌پد را موقتاً کنار گذاشت.
این ویژگی برای کسانی که متن‌های طولانی می‌نویسند، اهمیت دارد. چون هرچقدر هم کنترل لمسی جذاب باشد، نباید باعث شود هنگام نوشتن مدام با فرمان‌های ناخواسته روبه‌رو شوند.
۴. تایپ کردن با CLVX S چه حسی دارد؟ طراحی باریک با ۷۸ کلید
Clevetura برای اینکه کیبورد جدیدش هم قابل‌حمل باشد و هم فضای کافی برای حرکت انگشتان داشته باشد، سراغ طراحی جمع‌وجور ۷۸ کلیدی رفته است.
عرض دستگاه حدود ۲۹ سانتی‌متر، عمق آن ۱۳ سانتی‌متر و ضخامتش تنها ۱۲.۴ میلی‌متر است. وزن آن نیز حدود ۴۳۰ گرم اعلام شده؛ بنابراین به‌راحتی می‌توان آن را داخل کیف لپ‌تاپ قرار داد.
بدنه از ترکیب آلومینیوم و پلاستیک ساخته شده و کلیدها مکانیزم قیچی دارند. اگر با کیبورد لپ‌تاپ‌های جدید راحت باشید، احتمالاً هنگام تایپ با CLVX S هم احساس نسبتاً آشنایی خواهید داشت.
اما اگر عادت دارید از کیبوردهای مکانیکی استفاده کنید، داستان متفاوت است.
کلیدهای مکانیکی معمولاً عمق حرکت بیشتر و بازخورد مشخص‌تری دارند. در CLVX S فاصله حرکت کلیدها کوتاه است و سطح تقریباً تخت آن باعث می‌شود تشخیص جای کلیدها تنها از طریق لمس، کمی دشوارتر باشد.
از طرف دیگر، چون فاصله کلیدها از یکدیگر بسیار کم است، ممکن است در روزهای اول بیشتر از همیشه اشتباه تایپی داشته باشید.
راجش پاندی، نویسنده Cult of Mac، در بررسی منتشرشده در ۵ اکتبر توضیح می‌دهد که هنگام استفاده اولیه از نسخه مک، عادت قرار دادن انگشتان روی ردیف میانی کلیدها باعث فعال شدن ناخواسته تاچ‌پد می‌شد.
این مشکل برای او آن‌قدر آزاردهنده بود که حتی به بازگشت به کیبورد قبلی‌اش فکر کرد. اما پس از چند هفته استفاده، به نحوه کار دستگاه عادت کرد و تعداد فرمان‌های ناخواسته به‌طور محسوسی کاهش پیدا کرد.
این تجربه نشان می‌دهد کیفیت یک کیبورد فقط به جنس بدنه و واکنش کلیدها وابسته نیست؛ عادت‌های کاربر هم اهمیت زیادی دارند.
CLVX S در دو رنگ سفید و مشکی عرضه شده و نسخه مخصوص مک از نظر چیدمان برخی کلیدها با مدل ویندوز تفاوت دارد. پایه‌های تاشو نیز برای تغییر زاویه کیبورد در نظر گرفته شده‌اند، هرچند امکان تنظیم زاویه در چندین حالت مختلف وجود ندارد.
در مجموع، این دستگاه برای کسانی که تایپ آرام و کم‌صدای لپ‌تاپی را ترجیح می‌دهند جذاب‌تر است. اما علاقه‌مندان کیبوردهای مکانیکی بهتر است پیش از خرید، تفاوت تجربه تایپ آن را جدی بگیرند.
۵. نورهای رنگی که حرکت انگشت را دنبال می‌کنند
یکی از ویژگی‌های جالب CLVX S، نورپردازی RGB آن است؛ اما این بار چراغ‌های رنگی فقط برای زیباتر کردن کیبورد طراحی نشده‌اند.
هر کلید نورپردازی مستقل دارد و هنگام حرکت انگشت روی سطح لمسی، نورهای رنگی می‌توانند مسیر حرکت را دنبال کنند. به این ترتیب، کاربر بازخوردی بصری دریافت می‌کند که نشان می‌دهد سیستم تماس انگشت را تشخیص داده است.
برای مثال، وقتی انگشتتان را روی ردیف حروف حرکت می‌دهید، ممکن است رد نورانی کوتاهی در همان مسیر ظاهر شود. این قابلیت در نگاه اول بیشتر به یک جلوه نمایشی شباهت دارد، اما از نظر تجربه کاربری هم جالب است؛ زیرا تشخیص اینکه سطح لمسی فعال شده، آسان‌تر می‌شود.
قسمت دیگری از فناوری نورپردازی در ردیف بالایی کلیدها قرار دارد. این بخش می‌تواند مانند یک نوار لمسی عمل کند.
با کشیدن انگشت روی یکی از قسمت‌ها، می‌توان میزان صدا را تغییر داد و از قسمت دیگری برای تنظیم روشنایی استفاده کرد. عملکرد این نوارها در تنظیمات نرم‌افزار قابل شخصی‌سازی است.
حتی وضعیت باتری نیز می‌تواند با کمک روشن شدن کلیدهای عددی نمایش داده شود؛ روشی که نیاز به نمایشگر جداگانه را کاهش می‌دهد.
در بررسی TechRadar هلند که ۱۴ اکتبر منتشر شد، نویسنده از کاربردی بودن ژست‌های لمسی و قابلیت شخصی‌سازی آن‌ها رضایت داشت. او همچنین کیفیت ساخت و تجربه تایپ را، با در نظر گرفتن نوع کلیدهای قیچی، مناسب ارزیابی کرد.
اما یک مشکل ظاهری وجود دارد. سطح صاف کلیدها اثر انگشت و چربی پوست را به‌سرعت نشان می‌دهد؛ به‌خصوص وقتی کاربر مرتب انگشتش را روی آن‌ها می‌کشد.
نورپردازی گسترده همچنین روی شارژدهی دستگاه تأثیر می‌گذارد. روشن گذاشتن چراغ‌ها با شدت بالا باعث می‌شود باتری زودتر خالی شود.
بنابراین یکی از جذاب‌ترین قابلیت‌های ظاهری CLVX S، درعین‌حال یکی از عواملی است که می‌تواند نیاز به شارژ مجدد را بیشتر کند.
۶. اتصال هم‌زمان به چند دستگاه؛ یک کیبورد برای لپ‌تاپ، کامپیوتر و تبلت
تصور کنید روی میزتان یک کامپیوتر رومیزی دارید، کنار آن لپ‌تاپ گذاشته‌اید و گاهی هم با تبلت کار می‌کنید. معمولاً برای استفاده از یک کیبورد روی چند دستگاه باید مرتب اتصال بلوتوث را تغییر دهید یا از تجهیزات جانبی مخصوص استفاده کنید.
CLVX S برای چنین شرایطی طراحی شده است.
این کیبورد از بلوتوث ۵.۱ پشتیبانی می‌کند و می‌تواند اطلاعات اتصال سه دستگاه مختلف را در حافظه خود نگه دارد. علاوه بر آن، امکان اتصال سیمی از طریق USB-C نیز وجود دارد.
در مجموع می‌توانید تا سه اتصال بلوتوثی و یک اتصال سیمی را تعریف کنید، هرچند ورودی فعال در هر لحظه مربوط به یکی از آن‌ها خواهد بود.
برای مثال، می‌توانید ابتدا با کامپیوتر ویندوزی کار کنید، بعد کیبورد را به لپ‌تاپ مک متصل کنید و در ادامه سراغ تبلت بروید.
در بررسی وب‌سایت آلمانی Techkrams که در اوت ۲۰۲۶ منتشر شد، نویسنده دو مدل CLVX 1 و CLVX S را آزمایش کرده بود. به گفته او، نسخه S با وجود ابعاد کوچک‌تر، عملکرد لمسی مشابهی با مدل بزرگ‌تر ارائه می‌داد و برای حمل در کنار لپ‌تاپ مناسب‌تر بود.
البته یک تفاوت مهم میان دو مدل وجود دارد. CLVX 1 کیبوردی بزرگ‌تر با ۱۱۰ کلید است، درحالی‌که CLVX S تنها ۷۸ کلید دارد و فاقد بخش عددی مستقل یا Numpad است.
این موضوع برای حسابداران یا افرادی که مرتب اعداد زیادی وارد می‌کنند، می‌تواند محدودیت مهمی باشد.
نکته دیگر، سازگاری نرم‌افزاری است. قابلیت‌های پایه تایپ و کنترل نشانگر در سیستم‌های پشتیبانی‌شده در دسترس‌اند، اما شخصی‌سازی همه ژست‌ها و امکانات اضافی به نسخه برنامه TouchOnKeys و سیستم‌عامل وابسته است.
همچنین اتصال به تلفن همراه یا تبلت به این معنی نیست که تمام میان‌برهای ویندوز یا مک روی آن دستگاه‌ها نیز عمل خواهند کرد.
با وجود این محدودیت‌ها، طراحی جمع‌وجور و اتصال به چند دستگاه، CLVX S را به گجتی مناسب برای کسانی تبدیل می‌کند که زیاد سفر می‌کنند یا فضای محدودی روی میز کارشان دارند.
۷. باتری ۱۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی؛ نورهای رنگی چقدر شارژ مصرف می‌کنند؟
یکی از نگرانی‌های معمول درباره کیبوردهای بی‌سیم، مدت‌زمان شارژدهی آن‌هاست. در CLVX S این موضوع اهمیت بیشتری دارد، چون دستگاه علاوه بر ثبت فشار کلیدها، باید حسگرهای لمسی و نورپردازی RGB را هم مدیریت کند.
Clevetura از باتری ۱۹۰۰ میلی‌آمپرساعتی در این محصول استفاده کرده است.
طبق مشخصات منتشرشده، اگر نورپردازی فعال باشد، شارژدهی اسمی دستگاه حدود ۴۴ ساعت است. با خاموش کردن نورها، این مقدار می‌تواند در استفاده معمول به حدود ۱۰ روز برسد.
البته تفاوت میان این دو عدد قابل‌توجه است. کاربری که روزانه هشت ساعت با کیبورد کار می‌کند و چراغ‌های آن را روشن نگه می‌دارد، طبیعتاً نمی‌تواند انتظار داشته باشد باتری به اندازه استفاده بدون نورپردازی دوام بیاورد.
در بررسی Machine، نویسنده گزارش کرده که با تنظیم روشنایی متوسط و استفاده ترکیبی از تایپ و ژست‌های لمسی، معمولاً حدود یک هفته بین دو شارژ فاصله داشته است.
اما تجربه Cult of Mac کمی متفاوت بود. نویسنده در ابتدا مجبور می‌شد تقریباً هر دو تا سه روز کیبورد را شارژ کند. پس از دریافت به‌روزرسانی نرم‌افزاری و اضافه شدن حالت اقتصادی نورپردازی، شارژدهی برای او به حدود چهار تا پنج روز رسید.
این تفاوت نشان می‌دهد عمر باتری فقط به ظرفیت آن بستگی ندارد. شدت نور، مدت استفاده، نوع اتصال و نسخه نرم‌افزار هم بر نتیجه تأثیر می‌گذارند.
شارژ دستگاه از طریق USB-C انجام می‌شود و می‌توان هنگام اتصال کابل نیز از کیبورد استفاده کرد.
به این ترتیب، اگر شارژ باتری وسط کار تمام شود، الزاماً مجبور نیستید کار را متوقف کنید. کافی است کابل را متصل کنید و به تایپ ادامه دهید.
بااین‌حال، برای محصولی که قیمتش به حدود ۲۰۰ دلار می‌رسد، بعضی خریداران ممکن است انتظار شارژدهی بیشتری داشته باشند؛ به‌خصوص وقتی آن را با کیبوردهای بی‌سیم معمولی مقایسه کنند که بدون حسگرهای لمسی و نورپردازی گسترده کار می‌کنند.
در عمل، اگر جذابیت نورهای رنگی برایتان اهمیت چندانی ندارد، کاهش روشنایی یا خاموش کردن RGB می‌تواند یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای افزایش زمان استفاده باشد.
۸. قیمت حدود ۲۰۰ دلار؛ آیا CLVX S واقعاً ارزش خرید دارد؟
در نهایت به مهم‌ترین سؤال خریداران می‌رسیم: آیا یک کیبورد با قابلیت کنترل ماوس ارزش پرداخت حدود ۲۰۰ دلار را دارد؟
طبق بررسی Tom's Guide در ۲۳ اکتبر، قیمت نسخه موردبررسی ۱۹۹ دلار اعلام شده است. در بازار اروپا نیز قیمت پایه حدود ۱۸۹ یورو گزارش شده، هرچند مالیات و کشور محل خرید ممکن است قیمت نهایی را تغییر دهند.
در زمان بررسی Cult of Mac، نسخه سفید مک ۱۹۹ دلار و نسخه مشکی ۱۸۹ دلار قیمت داشت. تخفیف‌های مقطعی فروشگاه‌ها نیز ممکن است این ارقام را کاهش دهند.
بنابراین CLVX S را نمی‌توان یک کیبورد اقتصادی دانست.
اما مقایسه آن با کیبوردهای ارزان معمولی هم کاملاً منصفانه نیست. این محصول در حقیقت ترکیبی از کیبورد، تاچ‌پد چندلمسی و کنترلر ژست‌های حرکتی است.
اگر برای لپ‌تاپ یا کامپیوتر خود به هر دو وسیله نیاز داشته باشید، خرید دستگاهی که این قابلیت‌ها را یکجا ارائه می‌کند، ممکن است جذاب باشد.
در بررسی MMORPG.com، نویسنده که تجربه کار با نسل قبلی Clevetura را هم داشت، نسخه S را محصولی مناسب‌تر برای استفاده قابل‌حمل معرفی کرد. بااین‌حال، او نیز تأکید داشت که کاربرد اصلی تاچ‌پد یکپارچه بیشتر در کارهای عمومی است تا فعالیت‌هایی که به دقت بسیار بالای نشانگر نیاز دارند.
برای مثال، کسی که بیشتر روز را با Word، مرورگر اینترنت، ایمیل و صفحات گسترده کار می‌کند، احتمالاً از این فناوری استفاده زیادی خواهد کرد.
اما برای یک گیمر حرفه‌ای، طراح گرافیک یا کسی که ساعت‌ها با نرم‌افزارهای سه‌بعدی کار می‌کند، ماوس جداگانه همچنان می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.
مسئله دیگری که نباید نادیده گرفت، چیدمان کلیدهاست. نسخه‌های بررسی‌شده عمدتاً با چیدمان ANSI آمریکایی عرضه شده‌اند. چنین چیدمانی برای بعضی کاربران، به‌ویژه کسانی که به کیبوردهای محلی یا بخش عددی بزرگ عادت دارند، ممکن است ایده‌آل نباشد.
از سوی دیگر، CLVX S برای کاربران علاقه‌مند به کلیدهای مکانیکی با عمق حرکت زیاد نیز احتمالاً گزینه اول نخواهد بود.
پس مزیت اصلی دستگاه در چیست؟
در اینکه می‌تواند کارهای کوچک و پرتکرار روزانه را ساده‌تر کند. لازم نیست برای هر حرکت نشانگر، هر اسکرول یا هر تغییر پنجره، دستتان را از روی کیبورد بردارید.
البته این صرفه‌جویی در حرکت الزاماً برای همه افراد به معنی افزایش چشمگیر سرعت کار نیست. اهمیت آن به نوع فعالیت و عادت‌های شخصی بستگی دارد.
اگر دوست دارید میز کار خلوتی داشته باشید، زیاد جابه‌جا می‌شوید و مشکلی با یادگیری روش جدید کار کردن ندارید، CLVX S یکی از گزینه‌های متفاوت بازار است.
اما اگر از کیبورد و ماوس فعلی خود راضی هستید، احتمالاً دلیل محکمی برای پرداخت چنین مبلغی وجود ندارد.
نظرات کاربران