بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جون دو یون، بازیگر ۵۳ ساله کره‌ای، با انتخاب نقش‌های جسورانه و متنوع، بیش از سه دهه است که مرزهای عرصه بازیگری را گسترش داده است. فیلم جدید لی چانگ دونگ با عنوان «عشق ممکن»، که پس از استقبال فراوان در جشنواره ونیز و کسب جایزه بزرگ هیئت داوران، به توجه مجامع سینمایی جهانی جلب شده، نقش مهمی در شناساندن او ایفا کرده است. لی بیونگ هون، بازیگر مشهور کره جنوبی، بیان می‌کند که شگفت‌آور است که جهان این‌قدر دیر استعداد او را شناسایی کرده است. جون دو یون همیشه در برابر محدودیت‌های صنعت سینما، به‌ویژه برای بازیگران زن، مقاومت کرده و اکنون با یکی از فرصت‌های برجسته حرفه‌ای خود مواجه است.
از ستاره‌ی محبوب کره تا نامزد احتمالی اسکار
لی بیونگ هون سال گذشته برای ایفای نقش در فیلم «انتخاب دیگری نیست» به کارگردانی پارک چان ووک، نامزد جوایز گلدن گلوب شد. او که در گذشته با کارهایی نظیر سریال «بازی مرکب» برای تماشاگران آمریکایی شناخته شده است، اکنون به عنوان نظر جهانی به جون دو یون معطوف است؛ بازیگری که نسبت به او، در پروژه‌های بین‌المللی کمتر ظاهر شده است.
لی بیونگ هون در مورد هم‌بازی قدیمی‌اش اظهار می‌دارد: «جون دو یون در صنعت سینمای کره، جایگاهی کاملاً منحصر به فرد و بی‌نظیر دارد. گاهی فکر می‌کنم چرا این مدت طولانی طول کشیده تا دیگران او را بشناسند.»
لی چانگ دونگ، کارگردان «عشق ممکن»، نیز چنین اعتقادی دارد: «هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند که او بازیگری است که نمایانگر یک عصر در کره است. جالب اینجاست که با تمام دستاوردهایش، هنوز هم امکان‌های جدیدی از بازیگری را به ما ارائه می‌کند.»
«عشق ممکن» که توسط شرکت نتفلیکس تولید شده، پس از نمایش موفق در جشنواره ونیز و دریافت جایزه بزرگ هیئت داوران، در جشنواره‌های تورنتو و نیویورک نیز به نمایش درآمده است. این فیلم از ششم نوامبر، پخش آنلاین خود را آغاز می‌کند و اکنون به عنوان یکی از آثار برجسته فصل جوایز سینمایی محسوب می‌شود.
این فیلم، داستان خود را از دریچه زندگی دو زوج به بحران‌های جهانی نیروی کار و نابرابری اقتصادی می‌پردازد. می‌اوک، با بازی جون دو یون، و همسرش هو سوک، با بازی سول کیونگ گو، پس از از دست دادن شغل هو سوک برای تأمین معیشت خود، به شدت تلاش می‌کنند. در طرف دیگر، یه جی، یک فیلم‌ساز مستقل با بازی چو یو جونگ، و همسر ثروتمندش سانگ وو، با بازی جو این سونگ، قرار دارند. یه جی به دنبال ساخت مستندی درباره هو سوک و همکاران قدیمی او است؛ کارگرانی که بسیاری از آن‌ها هنوز از آسیب‌های روحی ناشی از اعتصاب گسترده‌ای که تجربه کرده‌اند، رنج می‌برند. او با می‌اوک گفت‌وگو می‌کند؛ زنی که حاضر است داستان تلخ خانواده‌اش را زیر دوربین روایت کند.
نقش‌آفرینی جون دو یون از نقاط قوت اساسی این فیلم به شمار می‌رود. شخصیت می‌اوک زنده و کنجکاو است، اما احساسات و آرزوهای او، چه عاطفی و چه مادی، ساده و روشن نیستند. گاهی اوقات لحظاتی که به‌ظاهر شاد به نظر می‌رسند، بزرگترین اندوه را در خود دارند. جون دو یون ابراز می‌کند که برای واکنش‌های مخاطبان نسبت به شخصیت پیچیده و پرتناقض می‌اوک نگران بوده، اما مانند همیشه برای درک نقش به درون خود سر می‌زند.
او توضیح می‌دهد: «بازیگری همیشه فرایندی بوده برای کشف چیزی در درون خودم؛ چیزی که قبلاً وجود داشته اما از وجودش آگاهم نبود. می‌اوک یک زن بسیار قوی است. شیوه ابراز احساساتش، به نوعی مثبت، تقریباً راهی است که به وسیله آن زندگی‌اش را حفظ می‌کند. به نظرم من هم تا حدی شبیه به او هستم.»
مسیری دشوار در سینمای مردمحور
جون دو یون در شهر سئول و در خانواده‌ای عادی به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی از مؤسسه هنرهای سئول، به مدلینگ روی آورد و سپس با نقش‌های کوچک در تلویزیون وارد دنیای بازیگری شد. نخستین فیلم بلند او، درام عاشقانه «تماس»، با چالش‌هایی در صنعت سینما مواجه شد؛ صنعتی که در آن زمان تلویزیون را بی‌اهمیت‌تر از سینما می‌دانست.
او می‌گوید: «مدتی بعد متوجه شدم که بسیاری از افراد می‌گویند نمی‌توانید او را انتخاب کنید، چون بازیگر سینما نیست.»
با این حال، جون دو یون برای ایفای نقش در این فیلم جوایزی را دریافت کرد و به طور همزمان در دو عرصه سینما و تلویزیون ادامه داد. او در دوره‌ای فعالیت می‌کرد که فیلم‌ها به‌طور عمده بر شخصیت‌های مرد تمرکز داشتند و برای زنان نقش‌های محدودی وجود داشت. به تدریج، توانایی او در ارائه شخصیت‌های متنوع از یک اثر به اثری دیگر، تحسین منتقدان و همکارانش را به‌دنبال داشت.
لی بیونگ هون درباره چشم‌پوشی‌های او می‌گوید: «بازیگرانی که بتوانند به این اندازه عمیق در یک شخصیت غرق شوند، بسیار کم‌اند. او غریزه‌ای طبیعی و شگفت‌انگیز دارد. او فقط شخصیتی را به تصویر نمی‌کشد؛ بلکه خود به آن فرد تبدیل می‌شود.»
یکی از تجربه‌های قابل توجه جون دو یون، بازی در فیلم «آفتاب پنهان» به کارگردانی لی چانگ دونگ بود. در این فیلم، او نقش مادری را ایفا می‌کند که پس از از دست دادن فرزندش، با اندوهی عمیق و ویرانگر روبه‌رو می‌شود. این نقش‌آفرینی در سال ۲۰۰۷ سبب شد جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن را از آن خود کند.
جون دو یون می‌گوید در زمان ایفای این نقش، با احساسات پیچیده و اضطرابی شدید مواجه بود و تنها پس از تماشای نسخه نهایی فیلم توانست به درستی شخصیت و نگاه کارگردان را درک کند. لی چانگ دونگ نیز به یاد می‌آورد که این تجربه چقدر دشوار بود: «هر روز باید احساساتی را تجربه می‌کرد که احتمالاً غیرممکن به نظر می‌رسیدند و در زمانی که به سختی از پس آن‌ها برمی‌آمد، روز بعد به احساساتی دشوارتر و دردناک‌تر دچار می‌شد.»
جایزه‌ای که راه را هموار نکرد
موفقیت در جشنواره کن برخلاف انتظار، به سرعت منجر به دریافت پیشنهادهای متعدد در کره جنوبی نشد. جون دو یون پس از این موفقیت، برای نقش‌های کوچک در فیلم‌های اکشن آمریکایی دعوت به آزمون شد، اما در کشور خود با شرایط سخت‌تری مواجه گردید.
او می‌گوید بسیاری باور داشتند که پس از دستاورد در کن، فیلم‌نامه‌ها و پیشنهادهای فراوانی به او می‌رسد، اما وارد واقعیت، او کمترین تعداد پیشنهادات را در تمام دوران حرفه‌ای‌اش تجربه کرد. حتی برخی او را بازیگری می‌دانستند که همکاری با او سخت است.
نخستین فیلم او پس از «آفتاب پنهان»، «دشمن عزیز من» بود؛ اثری درباره دو عاشق سابق که در سئول در حال گشت‌زنی هستند. انتخاب این فیلم با انتقاد رسانه‌ها مواجه شد، منتقدانی که سوال می‌کردند چرا او پس از دریافت جایزه کن به سراغ فیلمی کوچک رفته است.
پس از آن، جون دو یون در فیلم بحث‌برانگیز «خدمتکار» حضور یافت؛ اثر که شامل صحنه‌های برهنگی صریح بود. او که درست پیش از شروع فیلم‌برداری زایمان کرده بود، با نگرانی کرده بود، اما در نهایت با جسارت آن را پذیرفت.
او درباره این تجربه می‌گوید: «این فرصتی بود تا بخش جدیدی از وجودم را به عنوان بازیگر بپذیرم. من به‌طور کامل یک بازیگر هستم و اگر لازم باشد، باید آماده باشم. این تجربه به شکلی که پیش‌تر تجربه نکرده بودم، مرا آزاد کرد.»
جون دو یون در طول سال‌ها بارها با محدودیت‌های سن و ظاهر زنان در صنعت سینما کره روبه‌رو شده است. او می‌گوید جامعه کره در مقایسه با آمریکا محافظه‌کارتر است و نسبت به سن و ظاهر بازیگران زن حساسیت زیادی وجود دارد. با این حال، او همواره تلاش کرده است تا دامنه نقش‌های ممکن برای زنان را گسترش دهد و از منطقه امن خود خارج شود.
حضور او در مجموعه کمدی عاشقانه «دوره فشرده عاشقانه» نمونه‌ای از این رویکرد بود. جون دو یون در این مجموعه در کنار جونگ کیونگ هو، بازیگری که ۱۰ سال از او جوان‌تر است، نقش اصلی را ایفا کرد. رسانه‌ها درباره سن و سنجش امکان ایفای نقش اصلی در یک مجموعه عاشقانه، سؤالاتی مطرح کردند، اما این مجموعه به موفقیتی چشمگیر دست یافت. حتی لباس‌های شخصیت او تأثیر موفقی بر بازار پوشاک گذاشت و فروش برخی مدل‌های لباس قدیمی‌پسند را افزایش داد.
او درباره تیترهایی که پس از موفقیت مجموعه منتشر شد و سنش را بررسی می‌کردند، می‌گوید: «احساس نمی‌کردم این‌ها تحسین‌های واقعی باشند.»
اسکار؛ دستاوردی فراتر از یک جایزه
جون دو یون در سال‌های اخیر علاوه بر سینما و تلویزیون، در عرصه تئاتر نیز فعالیت داشته است. او در اجرای بین‌المللی نمایش «باغ آلبالو» به کارگردانی سایمون استون، به نیویورک سفر کرد و در کنار گروه بازیگران کره‌ای از هنگ‌کنگ و سنگاپور به اجرا مشغول بود. استون که به دنبال شناسایی یک بازیگر استثنایی برای نقش اصلی بوده، از گروهش پرسید: «مریل استریپ کره‌ای کیست؟» پاسخ آن‌ها جون دو یون بوده است.
اکنون «عشق ممکن» بار دیگر استعدادهای این بازیگر را در کانون توجه قرار داده است. فیلم در روز اکران در وبسایت راتن تومیتوز امتیاز کامل ۱۰۰ درصد را کسب کرده و جون دو یون را به یکی از نامزدهای جدی اسکار بهترین بازیگر زن تبدیل کرده است.
با این حال، او تأکید می‌کند که نامزدی اسکار هرگز هدف اصلی او نبوده است. اگر آکادمی علوم و هنرهای سینمایی ایالات متحده او را نامزد کند، جون دو یون نخستین بازیگر اهل کره جنوبی خواهد بود که به این افتخار در بخش بهترین بازیگر زن دست می‌یابد.
لی چانگ دونگ بر این باور است که نامزدی بازیگران فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان همچنان دشوار و نادر، اما بازی در نقش پیچیده و چندلایه جون دو یون می‌تواند از مرزهای زبانی عبور کند و بر مخاطبان تأثیرگذار باشد. به گفته او، چنین نامزدی نه تنها دستاورد یک بازیگر را به رسمیت می‌شناسد، بلکه نشانه‌ای از تغییرات مدنظر آکادمی نیز خواهد بود.
برای جون دو یون، «عشق ممکن» نتیجه‌ای از سه‌دهه تجربه، انتخاب‌های دشوار و عبور از محدودیت‌هاست؛ مسیری که با تردید آغاز شد و با پافشاری بر انتخاب‌های شخصی ادامه یافته است.
او درباره تأثیر این فیلم بر نگرش خود به کارنامه‌اش می‌گوید: «از طریق «عشق ممکن»، به تمام چیزهایی که همواره به عنوان بازیگر می‌خواستم، دست یافته‌ام. این فیلم به من اجازه داده است که نسبت به یک مسیر انتخابی خود، احساس اطمینان واقعی داشته باشم.»
جون دو یون در پایان می‌افزاید: «این تجربه قدرتی به من داده است که احساس می‌کنم در سال‌های آینده مرا همراهی خواهد کرد. احساس می‌کنم در مسیر درستی پیش می‌روم.»
مترجم: ریحانه اسکندری
منبع: هالیوودریپوتر
59244
نظرات کاربران