در سرتاسر جهان، مسابقات معوقه به‌عنوان یک واقعیت شناخته‌شده در مدیریت فوتبال به شمار می‌روند. حتی پیشرفته‌ترین کشورها که دارای مدیران ماهر هستند، همچنان به فضای لازم برای برگزاری این دیدارها اهمیت می‌دهند، زیرا شرایط جوی یا وقایع اجتماعی و سیاسی ممکن است در هر فصل منجر به تعویق برگزاری مسابقات شوند. به همین خاطر، آن‌ها از پیش زمان‌های مشخصی را برای راستای برگزاری این نوع بازی‌ها در نظر می‌گیرند.
از سوی دیگر، در ایران وضعیت به گونه‌ای متفاوت است! اگر در یک هفته، تمامی مسابقات طبق برنامه مشخص انجام شود، باید آن را یک شگفتی دانست! همواره شاهد ورود انواع و اقسام عوامل به برگزاری مسابقات فوتبال بوده‌ایم و هیچ جنبه‌ای از فصل را به خاطر نمی‌آوریم که بدون وجود بازی‌های معوقه باشد. در واقع وجود نمرات منفی در کارنامه هر مدیر و سازمان لیگ به دلیل عدم هماهنگی میان تعداد بازی‌های تیم‌ها در جدول و رتبه‌های ناعادلانه – ناشی از تفاوت در تعداد بازی‌ها – است که غالباً مدیران فدراسیون و سازمان لیگ نقش چندانی در این موضوع ندارند!
این فصل، با توجه به دلایلی که همه بر آن واقف هستند، خطر بازی‌های معوقه بیش از هر زمان دیگری وجود فوتبال و لیگ حرفه‌ای ما را تهدید می‌کند. با توجه به رخدادهای فصل پیش و بدترین تصمیمی که مسئولین فدراسیون می‌توانستند اتخاذ کنند – و کردند – فشردگی تقویم فوتبال ایران در لیگ ۲۶ به حداکثر خود رسیده است.
فوتبالی که فاقد زمین‌های مناسب برای تمرین و برگزاری مسابقات است، به دلیل آلودگی هوا، شرایط جوی و مشکلات غیرورزشی، در این فصل که همزمان با یک ماه برگزاری جام ملت‌های آسیا و یک ماه بازی‌های آسیایی و فیفادی بوده، به‌ناگاه تعداد تیم‌ها از ۱۶ به ۱۸ افزایش یافته تا همه رضایت داشته باشند!
همچنین، سهمیه فوتبال ایران در لیگ نخبگان آسیا به دو نماینده کاهش یافته که در این زمینه نیز حوادث خاصی برای معرفی نمایندگان کشورمان به وقوع پیوسته است! با وجود جدول ناعادلانه لیگ ۲۵ و برگزاری تورنمنت‌های بی‌اهمیت سه‌جانبه! هم‌اکنون بعد از انجام پنج بازی باقی‌مانده از هفته دهم، سه نماینده ایران – شامل استقلال، تراکتور و گل گهر – برای برگزاری هفته سوم رقابت‌های آسیایی مجبور به سفر هستند، زیرا امکان میزبانی نیز فراهم نیست و به این ترتیب، تقابل‌های هفته یازدهم آنان نیز به تعویق افتاده است!
به این نحو، فوتبال ایران نه زمان مناسبی برای برگزاری نه مکان و نه امکان کافی برای انجام ۹ بازی در ۳۴ هفته دارد و هر بار که یک بازی به تعویق می‌افتد، احتمال ناتمام ماندن لیگ بیشتر می‌شود. در این وضعیت، چرا باید فدراسیون خود را دچار مشکلات بیشتر کند؟ تاخیر در اعلام حکم و نتیجه پرونده بازی ملوان و تراکتور در انزلی، به مثابه‌ای استخوان در لای زخم است که هیچ توجیه منطقی ندارد.
زمانی که تمامی گزارش‌ها از ناظر و داور به‌همراه مستندات و ادله دو باشگاه به کمیته انضباطی ارسال شده و جلسه دفاعیه نیز برای شنیدن نظرات نمایندگان آن‌ها برگزار شده است، دیگر چه دلیلی برای تاخیر وجود دارد؟ بنابراین با گذشت هر روز، نگرانی فوتبال‌دوستان در مورد تکرار یک تجربه ناخوشایند بیشتر شده و پرونده بیرانوند که ۴۰۸ روز به طول انجامید، این احساس را تقویت کرده است تا جایی که برخی تصور کردند که مسئله ابتدا قهرمانی لیگ باید مشخص شود تا بعد بتوانند حکم محرومیت را صادر کنند!
بیشتر بخوانید: کارنامه سیاه تهدیدهای زنوزی؛ از حمله به پرسپولیس و استقلال تا اتهام به وزیر، تحریم تلویزیون و گروگان گرفتن لیگ برتر؛ چه کسی به مالک تراکتور مصونیت داده است؟!
نظرات کاربران